|
(...)
Hij draaide
zijn grote lamp uit, schakelde het kleine groene pianolampje
in en seinde langzaam met zijn Morse-toestel:
"H-a-l-l-o
K-e-e-s"
Even wachtte
hij. Opeens werd het bij Kees ook donker en geen vijf tellen
later flitsten de felle rose schijnsels van Kees'
pianolampje door de zachte voorjaarslucht.
"S-a-l-u-u-t"
"Mooi zo",
dacht Flip. "Hij heeft me gezien. Ik zal 't maar niet lang
maken. Alleen maar even goedenacht zeggen."
Hij seinde:
"W-e-l t-e
r-u-s-t-e-n"
En Kees
antwoordde:
"M-a-f
z-e"
"Dank je wel!"
lachte Flip. Even wachtte hij, of Kees nòg iets zou
seinen. Maar 't bleef donker aan de andere kant...
Uit: Leonard Roggeveen: De electrische man
(1929)
13-7-2000
|