|
Het dieptepunt van de pijnlijke gebeurtenissen is achter de rug, het kind komt op de wereld. Na de climax van spanning en ellende volgt plotseling opluchting en ontspanning. De lichamelijke scheiding tussen moeder en kind is een feit, het kind begint zijn eigen bestaan als een fysiologisch onafhankelijk wezen. Het kan voor het eerst zelf ademhalen, de periode waarin het te weinig zuurstof kreeg is voorbij. Nadat het kind enigzins van de schrik bekomen is en fysiek ook weer een beetje in balans komt, kan het zich steeds meer ontspannen, waardoor het weer die geborgenheid van de moederschoot kan voelen. In iemands volwassen leven kunnen herinneringen aan deze fase zich manifesteren in een toevallige ontsnapping aan een levensgevaarlijke situatie, het overleven van een ernstig ongeluk of een zware operatie. De sfeer die hiermee gepaard gaat is er een van redding, bevrijding, liefde, reiniging en loutering. Het kan ook een gevoel geven alsof er een loodzware schuld, agressie en angst van je is afgevallen.
Deze fase kan echter ook op een hele andere manier worden beleefd. Het een en ander is sterk afhankelijk van wat er verder met het kind gebeurt. Wanneer het een medische-technische behandeling krijgt, m.a.w. men laat de navelstreng niet helemaal uitkloppen, het wordt meteen aan fel licht blootgesteld, er is een onvoldoende warm voedend contact tussen moeder en kind, het wordt meteen in een conveuse gelegd, enzovoort, dan is de uitwerking totaal anders. Dan kunnen trauma's opgedaan in vorige fasen niet helen maar worden deze eerder verder ingeprent in de psyche. Sommigen daarvan worden weer toegankelijk, versterkt en voorgezet door latere gebeurtenissen die veel lijken op de gebeurtenissen van toen. Maar ook in ervaringsgerichte therapieen kunnen ze naar boven komen.
Nawoord: In zijn onlangs verschenen boek 'het synthetische gezin' beschrijft professor Mitchell de eventuele gevolgen voor de psyche van de mens in samenhang met de ontwikkelingen op het gebied van kunstmatige inseminatie, bevruchtingen buiten de moederschoot, het invriezen van bevruchte eicellen, gehuurde draagmoeders, kunstmatige baarmoeders, het klonen van mensen, enz.. Hij zegt dat het beeld van de kunstmatig gemaakte mens steeds dichterbij komt en dat we er rekening mee moeten houden dat er aan zulke manipulaties risico's verbonden zijn waarvan we het bestaan nu nog niet eens kunnen vermoeden.
|
