|
In deze fase is het kind nog in de moederschoot. Aangezien de omstandigheden in deze fase optimaal en ideaal zijn voor het kind, is dit normaal gesproken 'een goede moederschoot '. Het kind ervaart bescherming, veiligheid, geborgenheid, vertrouwen en een permanente bevrediging van zijn behoeften. Er is geen sprake van twee afzonderlijke individuen, moeder en kind vormen een oereenheid . In het leven na de geboorte kunnen herinneringen uit deze fase symbolisch te voorschijn komen als een zeer aangenaam gevoel of stemming van vrede, rust, harmonie en geluk als zuigeling, kleuter of volwassene. Maar ook als liefdevolle aandacht van de moeder of een vervullende liefde, of als een gevoel dat alles samenhangt met elkaar, het een- zijn- met- de-wereld.
Maar het kan ook een 'slechte moederschoot' zijn. Want de lichamelijke eenheid met de moeder betekent ook dat alle biochemische processen die zich in haar lichaam voltrekken noodzakerlijkerwijs ook het kind raken. Hierdoor kan de harmonie ernstig verstoord worden. Bevind de moeder zich tijdens de zwangerschap voortdurend in stresssituaties, dan krijgt het kind telkens een bombardement van stresshormonen over zich heen. Ook het overmatig gebruik van alcohol, drugs en nicotine laten onuitwisbare sporen na in het organisme van het kind. Maar ook een dreigende miskraam, een poging tot abortus of andere vormen van geweld spelen een grote rol voor de latere stabileit van het kind. Zo worden alle crisissituaties van de moeder, zoals angsten en depressies onmiddelijk in het nauwelijks ontwikkelde zenuwstelsel van het kind opgeslagen. Deze trauma's kunnen door latere gebeurtenissen geactiveerd worden en zo heftige terugwerking vertonen dat een burnout het gevolg kan zijn, zonder dat men enig idee heeft wat de werkelijke oorzaak is.
|
