Βιογραφικό σημείωμα-Πισιώτη Μ.

Τι είναι η ποίηση για μένα...

«...Ενδύομαι τις κορδέλες μου
αναζητώντας το Αληθινό Φως...»

Είναι η εσωτερική ματιά που προβληματίζεται για τον άνθρωπο ως πρόσωπο και ως κοινωνικό ον.

Γεννήθηκα στην Θεσσαλονίκη, όπου και μένω με την οικογένειά μου.
Η ενασχόληση μου με την ποίηση ξεκίνησε το 1998. Πρώτη παρουσίαση ποιημάτων μου στο Αναμνηστικό Βιβλιαράκι του Δήμου Καλαμαριάς για την Αντιπολεμική Εκδήλωση που έκανε το 20ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμαριάς την Άνοιξη του 1999. Ακολουθούν δύο ποιητικές συλλογές, «Αιωρούμενο νησί», 1999 και «Το Υδάτινο Πέρασμα του Χρόνου», 2001, εκδόσεις University Studio Press. Πρόσφατα είχα την επιμέλεια, σε συνεργασία με τη Δρ. Φιλολογίας του Α.Π.Θ. κυρία Μαρίνα Κοκκινίδου, της Ανθολογίας Νέων Ποιητών, εκδόσεις Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Παρουσίαση της α΄ ποιητικής συλλογής μου έγινε από τις εφημερίδες Αγγελιοφόρος, Βήμα, Ελευθεροτυπία, Νουμάς. Αφιέρωμα στην α΄ ποιητική μου συλλογή έγινε σε τοπική εφημερίδα της Ρόδου από το λαογράφο-λογοτέχνη κ. Κυριάκο Χονδρό ο οποίος προλογίζει τη δεύτερη ποιητική μου συλλογή.
Ποιήματά μου διακρίθηκαν με έπαινο, στον Α΄ Πανελλήνιο Διαγωνισμό ποίησης προς τιμήν του ποιητή Παν. Καλαχάνη υπό την αιγίδα του δήμου Άσσου-Λεχαίου, Κόρινθος 2001.
Το 2003 το λογοτεχνικό περιοδικό «ΚΕΛΑΙΝΩ» μου απένειμε βραβείο για το ποίημά μου «Η κηλίδα». Ποιήματά μου έχουν δημοσιευθεί στην εφημερίδα «ΣΟΦΙΤΑ», στα λογοτεχνικά περιοδικά «ΚΕΛΑΙΝΩ» και «Πνευματική Ζωή». Επίσης e-λογοτεχνικά sites φιλοξενούν ποιήματά μου και διατηρώ προσωπική ιστοσελίδα ποίησης.
http://users.axiom.gr/mariap

Την Άνοιξη του 2002 με τη λογοτεχνική ομάδα στην οποία συμμετείχα, διοργανώσαμε λογοτεχνική βραδιά ποίησης σε κεντρικό καφέ της πόλης της Θεσσαλονίκης. Συμμετείχα σε μία ακόμη ποιητική βραδιά με φίλες από το χώρο της ποίησης και με τη συνεργασία του μουσικού σχήματος Χρωμαγεία υπό την διοργάνωση της εθελοντικής ομάδας για την αναπηρία, που έγινε στη gallery «ΜΟΥΣΕΙΟ», στις 28 Μαρτίου 2004.
Στα πλαίσια του σχολικού προγράμματος «Συντροφιά με τους Ποιητές» προσκαλέστηκα από τη δασκάλα της Ε΄ τάξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς, για παρουσίαση των ποιημάτων μου και συζήτηση με τους/ις μαθητές/τριες, Μάιος 2004. Την επόμενη χρονιά προσκαλέστηκα στην αποχαιρετιστήρια εκδήλωση που έγινε στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμαριάς και αφιέρωσα στα παιδιά το ποίημα «Θεμέλιο Φως».
Στις 2/6/04 συμμετείχα στον «Ερωτικό Μάη» που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βορείου Ελλάδος, με απαγγελία ποιημάτων μου. Ο Φιλοσοφικός Όμιλος «ΛΟΓΟΣ», που εδρεύει στην Κύπρο, στις 4 Νοεμβρίου 2004 διοργάνωσε βραδιά ποίησης προς τιμήν μου στην gallery «ΜΟΥΣΕΙΟ». Στα πλαίσια παρουσίασης των νέων μελών της η Ε.Λ.Β.Ε. παρουσίασε ποιήματά μου στις 2 Δεκεμβρίου 2004.
Συμμετείχα στις ποιητικές βραδιές που διοργάνωσε η Ομάδα λόγου και τέχνης “Ale Amoroza” Ανοιχτή Σκηνή Ποιητών στις 25/10/04, 11/12/04 και στο Μαραθώνιο ποίησης στις 4/2/05. Με τη λογοτεχνική ομάδα «Ιδεοκύματα» διοργανώσαμε ποιητικές βραδιές:
«Βραδιά Ονείρου», στην τσαγιερί Ζώγια Θεσσαλονίκης, 21/2/05
και τσαγιερί Ζώγια στο Κιλκίς 16/10/05
«Χρώματα του Χρόνου», gallery «ΜΟΥΣΕΙΟ», 27/5/05

Επίσης συμμετείχα στις «Ήσυχες μέρες του Αυγούστου» που διοργάνωσε η πολιτιστική ομάδα “Art Attack”, 22/8 & 29/8/05.
Πρόσφατη συμμετοχή στην εκδήλωση «Για ένα φιλότιμο», αφιέρωμα στον λογοτέχνη της πόλης μας Γιώργο Ιωάννου, που έγινε με τη συνεργασία της καλλιτεχνικής ομάδας «Θεάτρου Δρώμενα» και της λογοτεχνικής ομάδας «Ιδεοκύματα», 11/2/06.
Είμαι μέλος της Ε.Λ.Β.Ε., του Φιλοσοφικού Ομίλου «ΛΟΓΟΣ» και ιδρυτικό μέλος της λογοτεχνικής ομάδας «Ιδεοκύματα»

Διαβαίνω

Ενδεδυμένη τις κορδέλες μου
διαβαίνω το μονοπάτι που μου εδόθη.
Δύσβατο, τραχύ, επώδυνο.
Αργά μα σταθερά τα βήματά μου
Πυξίδα η προσωπική μου αλήθεια
Ασπίδα μου τα φίλια χαμόγελα
αδελφών ψυχών.
Διαβαίνω το μονοπάτι που μου εδόθη
Αργά μα σταθερά τα βήματά μου
Η κακεντρέχεια καραδοκεί
μέσα από εναλλαγές προσωπείων.
Τα νύχια μου προτάσσω
σημάδια ανεξίτηλα
στις αλλοτριωμένες αγκυλώσεις.
Διαβαίνω το μονοπάτι
Στην παλάμη μου κρατώ σκορπιό
για κείνην την κατάλληλη στιγμή
που απ’ τις στάχτες μου θ’ αναγεννηθώ.
Αργά μα σταθερά τα βήματά μου
εκεί στον έξω κόσμο
Απόσταση κρατώ γιατί
η αλήθεια φέρνει πόνο.