James Christ en het onzedelijke meisje
James loopt door de stad. Hij is ontevreden, de mensen in de stad zijn aan het zondigen. Een pneumatisch tiernermeisje staat met zichzelf te koop. James stapt op d'r af en vraagt met eerbiedwaardige toon:"Wat kost dat nou, zo'n avontuurtje?". Het meisje kijkt James met een quasi-opgewonden blik aan en zegt zwoel:"Twintig Euro". "Zozo," zegt James, "dat is niet niks . Maar ik kom je een boodschap brengen! Ga niet door met het verkopen van je lichaam! Geslachtsgemeenschap is het mooiste onderdeel van een menselijk leven. Zo iets geef je niet zomaar te koop alsof het koek is!"
"Daar zit wat in," zegt het meisje, "maar ik heb een moeilijk leven. Ik heb geen ouders, geen geld, geen vrienden en geen eten of drinken! Ik moet mijn, overigens goddelijke, lichaam wel verkopen, anders ben ik spoedig een karkas!" James denkt na over de woorden van het meisje en zegt vol van wijsheid:"Oh! Zo zit het dus! Hier heb je twintig euro, laten we snel beginnen!"
Na zijn ontmaagding werd James in de wijde wereld losgelaten. James was een ervaring rijker. Geen handwerk meer voor James