Aan Eva de kunst van de hekserij

Kruip in eerbiedige heimelijkheid naar mij toe
Ik ben altijd een voyeur geweest
Nachtelijke Godin van de Maan
Zo komt ze, ongezien

Spreek dan ook zo

Het brandende zaad is in Eva gestoten
Een hunkering houdt mij hier gevangen door verlangen

Maak mij als een bloem die groeit
Voor altijd in jouw troon
Dat ik de wereld moge bevruchten
Met duisternis zoals de jouwe
Omhels mij met betoverende ogen
Het levensvuur dat nooit sterft
Scheur dieper door mijn papieren wonden
En verlaat nooit mijn hart

Liefde zal de vrouw gebruiken en baden
Die ik aanbid en waarop ik rijd
Zij zal mij groeten als een slang
In haar duister, geheime paradijs
En ik zal altijd verlangen
Want haar betovering is
Het verlangen...(Verlangen...)
Mijn ziel is vergiftigd van binnenuit

Ik kruip met een willoos schuldgevoel naar jouw toe
Voor altijd overspoeld door zonde
Vampier, ik geef mijn bloed
Mijn ziel is vergiftigd van binnenuit

Wijsheid baart de vruchtbaarheid
En ze voedt haar kut om haar verlangen te verzadigen

Met Eva kom ik...

Zevenvoudig is mijn passie geslagen
Om Eden te plunderen en om van de hoer te proeven
Ik klamp mij vast achter haar duister omsloten ruimte
Zij is een Poort naar die verloren Duisternis

(Droom nu weg...)

Oh, het koortsachtig verlangen naar haar
Als gulzigheid en lust verscherpt zijn in dat ene verlangen
Het alles verterende vuur
Ontsluier jouw mysteries voor mij, heks
De boom is geplunderd maar ik heb het zaad
Om in jou te zaaien


ŠJoeri W.