Alle hoop aan stukken

Ooit was er een tijd dat duizenden nachten mij in bescherming namen
In de schaduw van Miss Ann Tropie -
Zat met de armen van een waterspuwer midden in mijn likkende vlam

Een wrede tong aan het werk in haar verborgen gewelven
Bracht de gloeiende vonken van Opstand in beweging
De naderende ondergang
Kwam samen met het treuren over mijn naam

Met velen stond ik op, een vloedgolf van onmenselijkheid
Een zure heerschappij om de wereld te zuiveren
De Asp tegen de borst van de farao
De gespleten Atoom onder bedwang gehouden
Een sluipschutter aan de poorten van besmeurde parels

Mijn hart, uiteengerukt, liet een geplunderd graf achter
Op mijn ontvouwde vlag van haat na
Om een hersenloos ras van zombies te onderwerpen

Heil, heil, heil aan het geschenk van de slang
Heil, de liefde laat het afweten, alle hoop ligt aan stukken

Ik bekraste zwarte bijbels
De woorden 'Ondergang door kwaad opzet'
Leken een bittere waarheid veel beter dan de leugen
Want terwijl de hoop geveld werd door de rede
Werd het een troosteloos jaargetijde
En de Dood kwam gezwind om zich te verslikken op de hielen van het leven

Omlaaggevallen, kil wordende zielen boden een gemakkelijke prooi
Toen de hemelse, onbevlekte kudde ten onder ging
Had ik genoeg van mijn oorlog met God omdat er hogere tronen op te eisen waren

Heil, heil, heil aan het geschenk van de slang
Heil, de liefde laat het afweten, alle hoop ligt aan stukken

(Er was geen gebed meer over in deze ellendige wereld)

Toen kwam tussen het verleden en de verslindende duisternis
Een sluwe Heiland
In het heetst van de onderhandeling met bindende gulzigheid
Zij stal de ziel die haat had verkocht

Een oeroude kilte blies over de eeuwen heen
Die nacht staken de ogen van vergeving
De man in mijzelf in vuur en vlam

Terwijl de liefde lag te bloeden
En de schikgodinnen verzadigd waren, zich voedend
Uit de wonden die slagtanden hadden gemaakt
Onder die engelachtige vleugels
Gaf zij, mijn zielsvriendin
Graag de eeuwigheid op
Alleen om
Bij mij te kunnen zijn

Terwijl de zilveren vingers van de maan speelden met
Woorden en dromen, te vervloekt voor het daglicht
Leidde zij mijn hand naar onbekende landen
Waar haar gouden haren baadden in het morgenrood van het woud
En waar de vernieuwde hoop dartel rondsprong
Ik loofde deze landen voor hun schoonheid, en plande toen ook hun verovering

Heil, heil, heil aan het geschenk van de slang
Heil, de liefde laat het afweten, alle hoop ligt aan stukken
Heil, heil, heil het verlangen van de libertijn
Heil, de liefde laat het afweten, alle hoop ligt aan stukken
...en onwetendheid is echt een zegen


ŠJoeri W.