Erotiek van de Verschroeide Aarde

Zonsondergang, verwacht
Dat dit je laatste is door onze onmetelijke terugkomst
Terwijl de Dood ingesteld is
Op drie zessen waar bakens op de heuvels branden

Duisternis, kleed je uit
Jouw omlaagkomende rokken brengen een dorstig altaar voort
Bloedrood, maar nog altijd ongevoed
De lippen zetten uit, een einde makend aan de aarzeling

Verwelkom de uitgestrekte en gekruisigde armen...
Het bloedbad

De bliksem bevriest zeven
Fragmenten van de verkrachting van de wereld
De zondes, verdreven uit de hemel
Bevuilen ons nu vanuit de diepste krochten van de hel

Waar de tragedie zich voltrok in theorie en praktijk

Laatste gebeden, hangen in de lucht
Elk tot hun eigen redders in lompen en verpulverde beenderen
Opgeknoopt waar kreupele gieren zich wagen
Golgotha
Hoest nog een kruis op om God's mislukking te begraven

Eens reikten de wouden tot aan de hemel
Gevoed door het hart van de natuur
Nu voeden machtige cederbomen de brandstapels
Noodvuren aangestoken voor een grotere bedreiging
Terwijl haar kinderen met scheermessen spelen
Blind en zwaar verminkt
En de maan, verrezen om langzaam te groeien,
Vertoonde een grijns zo breed dat ze de sterren bedekte

En ze verlicht ons pad
Terug door het gebroken glas

(Wij komen als de roffelende donder
Getijden omstrengeld met uitschot en puin
Met de tanden van een zeemonster om al diegenen
Die te blind zijn om te zien te vernietigen...)

Waar de tragedie zich voltrok in theorie en praktijk

Gestoord, ongekooid
Razen wij als een plaag door deze tijd van hebzucht
Zaaiers van tweedracht, groeiende oorlogen om te oogsten
Een verschrikkelijk gewas om een wrede aftocht te blazen

Verschroeide aarde, wedergeboorte
Onthuld door de stuiptrekkingen van de laatste overlevende
Wiens toestand slechter is dan de vloek
Van Sardonicus stikkend in zijn eigen speeksel

Wie lacht nu het laatst?
Lotsbestemmingen getrouwd met de Dood vervullen nu hun belofte
Met de voet in de muil van heilige koeien
Gezicht naar onder in stof en giftige aarde...


ŠJoeri W.