Liever heersen in de hel

Het hart in zijn hand was vastgemaakt aan de haak van pijn
In een donker laagland dat slecht bloed in de aderen deed vloeien
Brandend, als strafvuren opgewekt om
De scherptandige met kruisen verankerde horizon te besmeuren

De gouden dageraad
Was verloren in de nevelen waar
Stoutmoedige doorns
Hun bed opmaakten met omgevallen stenen

Hij sloot zijn ogen
Daar in dromen verzonken
Van kraaizwarte hemels
En een grote witte lege troon
Verschrikkingen kwamen in het kielzog van de zwartgallige mist
Die zijn visioen verhinderden

Hij likt het speeksel van grimmige wangen
En dreef terug naar toen hij gestoken werd zijn doelwit
De spot van Michael op luisterrijke hoogtes
Van engelenstof en de Deugd aan zijn zijde

Verdrinkend in het verleden
Die ondergang lag nog vers in het geheugen
Hoewel wazige maancyclussen voorbijgingen
Terwijl vijanden in den hoge lachten

Zich begevend naar spiegels met grote barsten
Richtte hij zich sneeuwblind op en hoewel de verschuivende zanden des tijds
Het spoor uitwisten van bittere wijnen
Groeiden de druiven van de gramschap dik op de wijnstok

Zij kwam naar hem toe
Een kleine zweep van driftbuien
Gegeseld op fluwelen huiden
Die haar cirkel van beenderen opsmukte

Haar naam was Zonde
Een verwarmende vloed van behekste spreuken
Gespat op occulte tongen
Die fluisterden over zoete wraak

Voor de schande van hun gekruip in ongenade
Koud en hol als het graf

En voor de verkrachting en verwoestende gesel
Bespaard aan zielen die God's aanbidding
Hadden gedeeld
Want nu bezetten hun kelen noten met dodenzangen
Die van ballustrades naar de diepste putten vloeiden

Verdrinkend in het verleden
Stierf de zielige kreet van weleer
Uiteindelijk met het vallen
Van de spookachtige duisternis

"Ik zal niet meer buigen voor de honden van de Heer
Die het hart uit mijn lijk willen rukken
Ik zal enkel nog een knieval maken voor sleutelgaten
Waardoor de Deugd binnenglipt in bondage-maskers...
Uit vrije wil regeer ik liever over de hel"

En met nieuwe vleugels
Uitgestrekt en uitgesproken
Richtte hij zijn aandacht
Op dingen die de wereld zouden ontheiligen

De verleiding van zowel man als vrouw
Voor een schofterig allesomvattend plan

Het verleden verdrinkend
Wikkelden dwaze lotsbestemmingen wrede herinneringen af
Onder de sterrenhemel
Die wankelde van de schok


ŠJoeri W.