Nachtelijke heerschappij

Zwakke middernacht-beloftes van liefde
Werden beweend op haar grafsteen
En afgekeurd door de sterren aan de hemel
Mijn wanhoop schuilt in het sterfelijke leven
Een Engel stal mijn hart
En de Dood stal haar van mij weg

Zij slaapt boven de gratie van god
Een dromende schoonheid
Als mijn klaagbedes haar konden bevrijden
Zouden de doden voor mij zingen...

De twaalfde maan klom aan de hemel met spookachtige bezweringen
De serenade van een dichter
Haar naam een fluistering op mijn lippen
En als bij wonder, daar kwam Rorasa!

"Vrees mij niet, mijn rouwende Prins
Nog altijd sprakeloos van verdriet
Ik ken de geheimen van de duisternis
En zo zullen we de Dood overwinnen"

Mijn beloftes, gesmeed door mijn wanhoop van die nacht
Hebben mij geschenken opgeleverd uit het graf
Dat Rorasa overschaduwde samen met het eeuwig leven,
Nooit een duivel zo ijdel
De Engel is neergedaald, terwijl ik dacht haar verloren te hebben
En er was geen hemel geweest die de pijn had kunnen verzachten
Leer mij deze geheimen, de sensuele ijzigheid
En het opnieuw verlangen naar het warme bloed

Prinses, vlei je blozende wangen neer
In dronken schittering
Vannacht heeft een zeldzame koninklijke lotsbestemming
De wolven onder de schapen gegooid

Duister wezen, steel mijn ziel
Ik sluit mijn armen rond haar nek
Om te slapen, misschien wel te dromen, en dan ...
Om de avondschemering en onze omhelzing te zien openbloeien

De zon gaat onder, purperrode geesten vullen de hemel
En laten erotische ziektes los, die sex en Dood brengen
Uit deinende golven waar het gezang van Gotische sirenes naar de kust zweeft
Door de assen van het slagveld waar raven en engels strijden
Als geesten hebben we de spiraal van de dag ontvlucht
Om als geklauwde feniksen te verrijzen, met de nacht als ons jachtdomein

Wij heersen zoals de dieprode zon rijzend op de zee
De sterren die ons zouden veroordelen zwijgen nu, want wij delen in vreugde:
Eeuwigheid
Verdoemenis
Redding
Erfzonde

De wijn van Bacchus vloeit
Luister naar de furie van de donder

Bedriegers, voor hun kruisbeeld gesleept;
Ik ben degene die de Dood overwon
En de wonde van het verlies droeg
Welke laaggevallen Christus zou mij mijn heerschappij kunnen ontnemen?
Zijn verwoeste tempel gaat in vlammen op
En mijn lieve Rorasa lacht...

Ik ben verliefd en in vervoering gebracht
Door de pretvuren, dansend in haar ogen
"Ik zal ze allemaal vernietigen
Als zij hier vreugde in schept"
Liever voor altijd dood dan haar te verliezen
Mijn zinnenbetoverende wellustige schoonheidsgodin


ŠJoeri W.