Over mist en middernachtelijke hemels

Wij, de weinige schepsels van de nacht
Gebonden door andere wetten
In dienst van de vijanden van God
Zijn stil en verborgen
Maar ons hevig vuur blijft branden
Klaar om alles te verteren...

Bind een man aan zijn god
Hij zal misschien niet durven lopen uit vrees
Om ten prooi te vallen aan verleiding
Waar ooit geloof vast verankerd zat

Scheld de schuld kwijt, doe de vlam ontbranden
Schop de stinkende Maagd terug van waar ze gekomen is
Drink met volle teugen van de belofte in mijn ogen
Van mist en middernachtelijke hemels

Ik verdrink in peilloze dromen
En in het stinkend moeras van zedelijke kreten
Ik verlang ernaar om mijn eigen ziel te verkopen
(En dat is precies wat je zal doen
Want niemand die meer duister en kwaadaardig is
Zal opstaan om de zwarte magie te omhelzen)
Doe wat je wilt
Totdat de stenen in mijn hart stilstaan
Zonder rekening te houden met de vergelding van jouw weerbarstige god
De late vrieskou in Mei kan de gewassen verwoesten
En zal nooit toegeschreven worden aan die hond in de hemel
Of aan de natuur, maar aan het werk van de duivel...
'Door jullie vervloekingen en verwensingen
Doen jullie zowel mens als dier onrecht aan
Door welke bevlieging dan ook die jullie gebruiken
Om de duivel zwart te maken'

Hecht geloof aan de drievuldigheid, en zeven paden
Zullen geslagen worden om je te verdoemen
Samenzwerend om de heidense paden te verstikken

Verdraai hun leugens, verpersoonlijk hun behoeftes
De oorlog begint op Satanisch bevel
Als we het Kwaad willen belichamen, zullen we ons leven wijden...
Aan mist en middernachtelijke hemels

(Ik zal de dood van duizend brandende kinderen wreken)

Wees verbonden met ons in ons hels bondgenootschap
En dwing de volgelingen van de nazarener op hun knieën
Adem de levensadem van een nooit-geboren wezen
Nu daalt de duisternis neer in de vorm van een raaf
De woorden, het brandend gehijg, doe de kosmische draad trillen
Arcturus is de verrezen koningin, laat mij het afgehakt hoofd zien
Ik stort mijn hopeloos verliefde kussen uit aan jouw voeten
Verkrachtster van al mijn wereldse vijanden

Oh weerwolfsziekte, vergiftig mij
Stuur wilde instincten om door mijn hoofd te krioelen
Neem mij, Meesteres, tot de perversie gevoed is
Duistere Magische lusten geweven onder het met juwelen versierde hoofd van de maan
Het kruis zal vervagen als de allesoverweldiger opstaat
Want nu komen wij samen waar ooit mijn engel gezongen heeft

Die nacht kwamen ze en stolen haar van mij
Ik verloor de vrouw waarvan ik hield en ik heb geleerd om te vloeken
En te spuwen in het gezicht van hun ... 'god'

We zullen opnieuw rijden
In de middernachtelijke hemels


©Joeri W.