Smachtend naar Mina

Men zou in Mina
Mijn ziekte kunnen zien
Maar het is zij die mij aangestoken heeft
Voor altijd en eeuwig...

Terwijl de zon de aftreksterren
In het geurige kader van de nacht steekt
Kuste ik haar mond als een donkere rode roos
Geplaatst op een marmeren witte droom
Zo puur van geest als een Vestaals standbeeld
Getooid in een aan God ontleende gratie
Ik was bijna klaargekomen toen ze mij vaarwel zegde
Gevoed door de hartpijn die haar aangezicht verscheurde

Oh Mina, obscenere
Gedachten nemen mijn dagen helemaal in beslag
Oh Mina, obscenere
Gedachten maken zich van mij meester
Die ik nu moet gehoorzamen

Ze zeggen dat het donkerste uur
Datgene is net voor de dageraad
Als geen macht ter wereld
De onmetelijke troosteloosheid kan verdrijven
Schaduwen van vuur die mij achtervolgen
Als opwellende fluisteringen van haar naam
Want de dageraad is een avondschemering
Waarin behoeftes moeten
Losbarsten vanuit het graf, in vuur en vlam

Geschreven in het holst van de nacht
En rijdend op de brandende wind
Verslagen door haar gelezen genoegen
Mijn woorden oplichtend als bladeren van zonde

Door een spiegel stappend
Bracht de prinses van het smaragdgroene glas
Me één sip dichter bij
Liefde's helse verleden...

Ze zeggen dat de hel geen furie kent
Als die van een vrouw veracht door het leven
Wanneer de Hemelse Rechter en jury's
Samenspannen om die vrouw vast te ketenen
Met opgedrongen deugden, dronken haar geheime verlangens
Van mijn buitenlandse bloed
In warme natte nachten, met gestrande beten
Gaf ik haar Eden na de zondvloed

Geschreven in het holst van de nacht
En rijdend op de brandende wind
Verslagen door haar gelezen genoegen
Mijn woorden oplichtend als bladeren van zonde

Verona, Marishka, Aleera
Eeuwige bruiden en stuk voor stuk godinnen
Vergeef mij mijn verlangens om dicht bij haar te zijn
Voor altijd of telkens als de zeeën terug roepen

Deze Aphrodite weg uit mijn omhelzing
Want net als Mars (die haar lippen sussen)
Verscheurde ik deze kusten met oorlogen vol haat
Voor onze Paris zijn lot verbond
Met Helena, zou men een fout kunnen aantreffen
In het verwerven van tragedie
Voor altijd en eeuwig...

Ik smacht nog altijd naar Mina
Ik smacht nog altijd zo naar Mina


©Joeri W.