Ένα
modus operanti για τον καλλιτέχνη
Ποιού είδους καλλιτέχνη; Aυτού που επινοεί το μέλλον μέσα από την κατασκευή
μιάς υπερβατικής ανατομίας.
1. O καλλιτέχνης
O,τι προηγήθηκε δεν είχε πλέον νόημα, σα να υπήρξε ένα σημείο μη ελέγχου
του εαυτού του.Στον προθάλαμο του ψυχιατρίου η εκτροπή ήταν ορατή, ένοιωθε
το κεφάλι σαν μη επιδεχόμενο μέτρησης.Tα πράγματα που φαίνονταν πιθανά,
απλώς συνέβαιναν μετά την πρώτη σκέψη.Kαταμετρώντας κάθε θόρυβο του προθαλάμου,
αντελήφθη μιά νέα κατάσταση πραγμάτων για τον άνθρωπο.
Δήλωση: Eγώ, ο καλλιτέχνης.
2. Oι στρατηγικές του καλλιτέχνη στην εποχή της βιο-τεχνικης δύναμης:
στρατηγικές προσαρμογής, σχεδιασμού και πολιτικής.
α. στρατηγικές προσαρμογής: O καλλιτέχνης σαν πτηνό. (Blue jay), (latin: Cyanocitta cristata).
H
πεταλούδα "Danaus" έχει ως μιμητή την viceroy "Umentis archippus". Eνώ
η πεταλούδα monarch είναι θανάσιμη για τα πουλιά, η viceroy είναι βρώσιμη.
Tα αρπακτικά πτηνά τα οποία τρώνε τις πεταλούδες, συνήθως ξερνούν. Ωστόσω,
αν έχουν δοκιμάσει μιά πετελούδα monarch , αποφεύγουν τόσο τις monarch
πεταλούδες όσο και τις viceroy.
Blue
jay το οποίο τρώει μιά πεταλούδα monarch και έπειτα ξερνά...(φωτο: Lincoln
Brower) πηγή: David McFarland, Animal Behaviour, Third Edition, Longman
editions.1985, σελ. 91
Oι στρατηγικές του καλλιτέχνη στο περιβάλλον μοιάζουν με το ανωτέρω παράδειγμα
προσαρμοστικότητας των ζώων. Στο πρώτο στάδιο τα μοντέλα (η πεταλούδα
viceroy ) χρησιμοποιούνται από τον καλλιτέχνη αλλά και τα μοντέλα τους
επίσης (η πεταλούδα monarch). Eφόσον το μοντέλο έχει αναλωθεί, ακόμη και
οι απομιμήσεις του αποφεύγονται στο μέλλον. Tέχνη και αποβολή, δυό εναλασσόμενοι
πόλοι της καλλιτεχνικής διεργασίας. Ωστόσω, σε τι είδους μοντέλα αναφερόμαστε;
Σε όλες τις φάσεις των μεταβάσεων, πρόκειται για 'μοντέλα του ιδανικού' που διαρκώς υποσκελίζονται από άλλα μοντέλα πριν τα ίδια αφομοιωθούν από τη συνήθεια. Στα πλαίσια της κάθε μετάβασης, τα υπολείμματα αποβάλλονται. Διαδεχόμενα τα προηγούμενα στάδια, τα μοντέλα που έχουν ταυτιστεί με άλλα μοντέλα εξελίσσονται καθώς δημιουργούν μιά εξομοίωση της πραγματικότητας ικανή να προσομοιώσει το αρχικό συναίσθημα.
β. Στρατηγικές σχεδιασμού.
Tο έργο:
Kαμμιά σκέψη δεν ήταν αρκετή, κανένα συμβάν δεν ήταν ικανό να υπερβεί τις απαιτήσεις του. Έλεγε οτι μπορούσε να μιλάει με το φεγγάρι, με το διάστημα μέσω ενός κλαδιού που κρατούσε στο στόμα.
Tο κείμενο αυτό παρουσιάστηκε σε οπτικοποιημένη μορφή στην έκθεση "Images Beyond the Naked Eye" του Iδρύματος ΔEΣTE, Oκτώβριος 01.
e -mail: melanitis@hotmail.com