6 juni 2005 Virus festival 2005 Eindelijk iets waar ik mijn weblog om ben begonnen, eindelijk een festival waarvan ik verslag kan doen! Het Virus festival is een festival georganisseerd op het TU terrein in Eindhoven, door de studenten van de TU. Het word al gehouden vanaf 1991 (en ik had er nog nooit van gehoord! ) Het is niet alleen muziek, maar ook straat theater, film, cabaret en eigenlijk van alles. Ik ging vooral om de muziek, dus hier is mijn verslag: 12. 00 Gingen de deuren open we moesten door van die enge 'hek-gangetjes' waar ik nog steeds de kriebels van krijg omdat bij Westlife vorig jaar daar toen heel eng mee was gedaan. Anyway, toen moest ik wachten want om 13.15 Zouden The Strikes op het hoofdpodium spelen. Het eerste wat me opviel was dat de gitarist op Nick Valensi leek... Het was heel erg muzikaal, en Nick Valensi (die Jimmy bleek te heten) had heel veel solo's. Er stonden weinig mensen te kijken, maar ze hadden zeker een groter publiek verdiend! 14.15 Binnen in de rode zaal, een knus en klein zaaltje met een laag podium, speelt Jason Molina, een singer/songwriter. Iedereen zit op de grond als hij begint te spelen. Hij klinkt erg afwezig en de muziek is een beetje eentonig en saai. Misschien omdat hij alleen een gitaar heeft op het podium. In de zaal zitten wel wat fans, en de sfeer is leuk. Even tijd om wat te drinken te halen, en even naar de wc te gaan, dan om 15.30 Speelt Smutfish weer indezelfde zaal. Weer zit iedereen op de grond, maar dit keer is het moeilijker om stil te zitten. Alle songs zijn vrolijk, en de bandleden hebben er allemaal zin in. De set duurt een uur, langer dan de rest. Maar tegen het einde lopen er een hoop mensen weg om een ander optreden te gaan zien. Dan word het drie kwartier wachten op een van de bands waar ik voor gekomen was. 17.15 Voicst op het hoofdpodium. Een hoop energie. Een hoop gekkigheid. Meer dan eigenlijk 'geweldig' weet ik er niks over te zeggen. Er werden drumstokken het publiek in gegooid wat een beetje een absurde jacht veroorzaakte, dat was jammer, maar het heeft voor mij het optreden niet verpest. Toen de band afging, werd er hard om meer geroepen zodat ze terug kwamen. Wel met de mededeling dat dat normaal niet mag op een festival. Maar heej, dit was niet zomaar een festival! Dit was virus!! 18.30 Yaya the Cat, een band waar fans op af zijn gekomen. De mix van punk en reggae is wel leuk, net als de bassist, maar de stem van de zanger irriteerd me een beetje. Daardoor heb ik na een half uur al het idee dat ik het niet langer vol kan houden. Maar uiteindelijk hebben ze 8 minuten langer dan bedoeld gespeeld en eigenlijk had ik het toen al niet meer door. Weer even tijd vrij, eventjes een broodje eten en wat drinken. 20.15 Ozark Henry hij heeft een aparte stem, en voor 3 liedjes klinkt het wel leuk. Daarna begint het te vervelen. Ook zijn gitarist heeft dit gemerkt en staat verveeld op het podium, hij wisseld irritant vaak (en midden in liedjes) van gitaar. Ik heb niet het idee dat dit een gezellige band is, alhoewel Ozark zelf een vreemde grijns op zijn gezicht heeft en de toetsenist en de drummer blij met elkaar zitten te comminuceren. Als het is afgelopen, komen er een hoop puberjongetjes naast me te staan die zich (té) enthousiast afrvragen waar Reel big fish blijft, terwijl dat nog 3 kwartier duurt, wat ze hadden kunnen weten als ze in het boekje hadden gekeken. Er komen al langzaam fans aandruppen en ik hou mijn 'frontrow' plekje mooi bezet. Reel big fish is de eerste band die ik vandaag zie die niet zelf opbouwen. De jongetjes blijven maar enthousiast doen, en ik stond op een gegeven moment op het punt om ze te zeggen; "Meiden, de backstreet boys komen niet vandaag!" Maar ik heb mijn mond maar gehouden. 22.15 Eindelijk is daar Reel big fish en ze zijn het podium nog maar amper op of het feestje begint. Ik stond jammer genoeg net buiten het enthousiaste gebied, want de puberjongetjes waren nu ineens heel kalm en bewogen niet eens... <_< Op het podium was het een hyperactieve warboel, en het was geweldig! Ik kende jammer genoeg nog geen nummers (bedankt cd winkels voor het niet verkopen van RBF cd's! <_< ) Maar ik ga er zéker een heleboel kennen!! Na de Aha cover 'Take on me' gingen ze weg, maar van achter de coulissen werden wij aangemoedigd om 'We want more' te roepen en uiteindelijk kwamen ze dan ook terug! Ze deden nog een nummer, en toen was het toch echt afgelopen. Het festival nog niet, maar mijn tijd op het terrein zat er ook op. Maar het was een heel leuke dag. Niet heel erg gezellig omdat ik alleen was, maar wel leuk qua bands en muziek. VOLGEND JAAR WEER! Alleen niet meer alleen!