|
|||||
|
|
|||||
|
|
8 ตุลาคม 2546 กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปินส์ กรุงมะนิลาเปลี่ยนแปลงไปไม่มากในช่วง 12 ปีที่ผ่านมา แม้ว่าผมจะจำเหตุการณ์เมื่อครั้งร่วมโครงการเรือฯในปี 1991 ได้ไม่มากนัก แต่เมื่อฆ่าเวลาบนถนนที่การจราจรติดขัดด้วยการมองออกไปนอกหน้าต่างรถตู้ สังเกตไปรอบๆก็พบสถานที่หลายแห่งที่เคยคุ้นตา สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมต้องหวาดผวาไปกับการจราจรในกรุงมะนิลา (ไม่นับการขับปาดซ้ายปาดขวาและเบียดทุกครั้งที่มีโอกาสแล้ว) ก็คือการขับรถในช่องทางด้านขวา ซึ่งแตกต่างกับบ้านเราที่ขับในช่องทางด้านซ้าย ส่งผลให้ที่นั่งคนขับในฟิลิปินส์ย้ายไปอยู่ทางด้านซ้าย แทนที่อยู่ทางด้านขวาของรถเหมือนเมืองไทย สร้างความสับสนให้กับผมเป็นยิ่งนัก เมื่อเห็นทุกอย่างบนถนนกลับด้านไปหมด แม้จะพยายามทำใจแล้วก็ยังอดหวาดผวาไม่ได้เมื่อเห็นรถเมล์คันเบ้อเริ่มเทิ่ม แล่นเข้ามาหาในทิศทางที่ไม่คุ้นเคย |
||||
|
OBSC ทั้ง 8
คน
ในปีนี้เป็นชายล้วน
(ซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
OBSC)
ประกอบด้วย
Manny (ฟิลิปินส์)
Qam (มาเลเซีย) Lulu (อินโดนีเซีย)
Zul (บรูไน) Leong (สิงคโปร์)
Koushi (ญี่ปุ่น) Hai Anh (เวียดนาม)
และผม(จากประเทศไทยไงครับ)
ทำความรู้จักกันบนเรือนิปปอนมารูในคืนแรก
แล้วก็สนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว
โดยมี Manny เป็น
cabin mate ของผม
ดินเนอร์วันแรก
ทาง SSEAYP International Philippines
เป็นเจ้าภาพพาพวกเราไปทานที่ร้านอาหารญี่ปุ่น
ในกรุงมะนิลา
ชื่อ Saisaki
ซึ่งมีบริการพิเศษ
คือมีนักร้องประสานเสียง
3
คนมาร้องขับกล่อมถึงโต๊ะ
(ดูภาพบน)
โดยโต๊ะเราขอแต่เพลงแนว
Spanish เช่น Besame Musho ฯลฯ
ซึ่งทั้ง 3
คนก็ร้องได้อย่างดีเยี่ยม |
|||||
|
|
วันรุ่งขึ้น
เป็นรายการ
City tour
พวกเราไปชอปปิ้งที่
Green Hills และ Mega Malls
แวะรับประทานอาหารกลางวันแสนอร่อยที่ร้าน
Cabalen (ภาพด้านซ้าย)
หลังจากนั้นก็ไปเดินชอปปิ้งต่อที่
Cyber Zone (ด้านล่าง)
และบริเวณห้างสรรพสินค้าใน
Mega Malls ผมชอปปิ้งได้ CD เพลงของนักร้องสาวชาวฟิลิปินส์มา 2 แผ่น(ซึ่งเพราะมาก ชาวฟิลิปินส์มีชื่อเสียงด้านการร้องเพลงอยู่แล้วครับ) และเพลงแนว Latin อีก 1 แผ่น(ติดใจมาจาก Besame Musho เมื่อคืน) เอามาฟังที่เคบินสบายใจไปเลย (ลืมบอกไปว่าเดี๋ยวนี้ในเคบินบนเรือนิปปอนมารูมีเครื่องเล่น DVD ด้วยครับ ต่างกับในสมัยปี 1991 มีแต่ TV ซึ่งรับภาพอะไรไม่ได้เลยสักช่อง) |
||||
|
|
อากาศในฟิลิปินส์ค่อนข้างร้อนเหมือนกับประเทศไทย
ผู้คนก็หน้าตาคล้ายๆกัน
วันนั้นคนชับรถตู้ยังลงมายืนคุยภาษาตากาล็อกกับผมหน้าตาเฉย
(ด้วยความที่ผมหน้าตากลมกลืนกับชาวฟิลิปินส์มาก)
พูดไปสักพักเห็นผมทำหน้าตาเหรอหราแบบว่าฟังไม่รู้เรื่อง
แกถึงนึกได้ว่าผมไม่ใช่คนฟิลิปินโนนี่หว่า
จึงรีบขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่
แต่ละห้างสรรพสินค้าในกรุงมนิลา เต็มไปด้วยจุดตรวจ มี รปภ. 3-4 คนคอยตรวจกระเป๋า หรือถุงที่ถือมา ซึ่งปฏิบัติอย่างเสมอภาค คือโดนค้นเหมือนกันหมด กระเป๋าสะพายหลังของผมเองยังโดนตรวจทุกรอบ ทุกประตู และทุกชั้น ก็โอเค เพราะคนอื่นเขาก็โดนเหมือนกัน อย่างน้อยก็ทำให้ทุกคนรู้สึกปลอดภัยล่ะครับ |
||||
|
|
คืนนั้น
พอกลับไปถึงเรือ
ก็มีงาน Reunion on board the
ship จัดโดย SSEAYP International
Philippines งานนี้ OBSC
ได้รับเชิญให้มาร่วมด้วย
ทำให้ผมได้พบเพื่อนเก่าจากปี
1991 มากมาย
เช่น Bong Manlulu , Osang , Sahlee ,Micheal
ฯลฯ
ซึ่งทุกคนเซอร์ไพรซ์มากที่พบผมบนเรือ
ผลสุดท้ายคืนนั้น
พวกเรือรุ่น
18
ก็เลยพาผมออกไปตระเวนราตรีข้างนอก
จนเกือบ ตี 2
ถึงพามาส่งที่เรือ
สนุกสนานกันไปอีกแบบอย่างไม่คาดฝัน
ผมเองไม่เคยคิดเลยว่า
จะมีวันที่ได้พบเพื่อนเก่ามากมายขนาดนี้อีก
หลังจากที่ห่างหายไปตั้ง
12 ปี
อย่างน้อยก็ทำให้ OBSC ครั้งนี้ของผมมีชีวิตชีวาขึ้นแยะทีเดียว |
||||
