|
พึ่งรู้ตัวว่าเธอหลวมตัวมารักกัน เพิ่งรู้ตัวว่าโง่อย่างอัศจรรย์ก็วันนี้ ความรัก ที่เคยเห็นว่าเป็นสวรรค์ชั้นดี แต่ถ้าเป็นรักจากเธอคนนี้ คือนรกอเวจียังน้อยไป ......................... จะไม่ถือสากับอารมณ์ที่ชั่วแล่น จะไม่หวงแหนอ้อมแขนของเธอไว้ จะไม่โหยหาความหลังบ้าๆกันน่าเจ็บใจ จะถือซะว่าหมาหยอกไก่ ก็แล้วกัน .......................... บอกตัวเอง..ไม่ต้องไปง้อ เข้าไม่รู้จักพอ ก็ให้เขาไปต่อที่ใหม่ สองขาเราผูกติดกับเขารึยังไง เดินคนเดียวก็ได้ แม้จะล้าแทบไม่ไหว..ก็ให้ทน .............................. |
|
อย่าถามเลยว่าจำได้ไหม ที่คุณทำไว้ มันน่าจำให้ปวดใจนักนี่ แค่เศษความหลังก็อย่าหวังว่าจะมี ที่สุดแล้วก็แค่นี้ สำหรับคนที่ความดีไม่กล้ำกลาย .......................... อย่ามาทำหน้าประมาณว่าหม่นหมอง เห็นแล้วชวนไส้ท้องกระสับกระส่าย ยิ่งมองหน้าคุณไปด้วย โลกยิ่งห่วยขึ้นอีกมากมาย ใครยังจำก็โง่ตาย ชายเห็นเศษเห็นเลยไม่ได้อย่างคุณ ...................................... กลับมาทำไมอยากรู้ ไหนว่าไม่อยากอยู่ พูดกรอกหูอย่างนี้ จะว่าลืมอะไรก็ไม่น่าไม่มี ถุงเท้าทุกคู่..ทุกสี..ก็ไม่เหลือให้จั๊กจี้ลูกกะตา ....................................... ถ้าจะกลับมาถามหาความผูกพัน อาจมีแน่ในความฝันของโลกหน้า เนื้อที่ของห้องนี้..ทุกตารางวา ไม่ปรารถนาต้อนรับเธอกลับมา..รู้ไว้เลย! ................................... ........................ |
|
ในเมื่อหมดซึ่งแล้วความรัก ในเมื่อไม่อยากปักหลักกับคนนี้ ก็ขอความเห็นใจให้ทำเหมือนที่พูดได้ซะที แค่ 5 วิ ก็ไม่ควรอยู่ตรงนี้ให้รกตา ................... ขอเจรจาอย่าปัญญาชน ประสาคนมีเหตุผลมีการศึกษา คงจะเวิร์ค ถ้าบอกเหตุที่อยากเลิกออกมา ไม่ใช่ทำตัวเป็นคนป่า นึกจะมาก็มา จะไปก็ไป ............... ขอเจรจาด้วยภาษาคน เบื่อจะทนจะไปให้พ้นๆก็ได้ ไม่ต้องมาทำหน้าเหมือนว่าจะลาตาย รู้แล้วว่า ตีบทได้กระจุยกระจาย แต่ขอได้ไหม ไม่ต้องโชว์ .................... |