ใครให้อะไร ก็รับไว้ตามมารยาท แต่ครั้งนี้ไม่สามารถไม่อาจรับได้ เมื่อชายที่ได้สมญา..ว่า..อันตราย.. จู่ๆนึกยังไง ให้คำว่า"หวานใจ" กับฉันมา ..................... ขอโทษนะ ที่รับไม่ได้ เพราะไม่อยากยื่นใจให้ผู้ชายแปลกหน้า ไม่อยากเป็นของเล่นชั่วคราวให้ใครเขานินทา พ่อแม่ก็สอนมาว่า..ผู้ชายอย่างเธอน่ะ.ไม่ปลอดภัย ....................... เอาไปให้คนอื่นดีกว่า และฉันคงไม่มีเวลาเอาสายตาไปหลงไหล ผู้ชายที่ดีได้ไม่ถึงครึ่งของพ่อ  ฉันขอบาย บอกขนาดนี้แล้วยังไม่ไป เดี๋ยวเสกข้าวสารไล่! ซะเลย.. ...................

อยากเชื่อยู่เหมือนกันว่าเธอรัก แต่พอเธออ้าปาก ก็เหมือนจะลำลักลิ้นไก่ คำพูดคำจายิ่งไม่น่าไว้ใจ พูดน่ะมันง่าย แต่เคยบ้างมั้ยที่จะทำ ........................ ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะจริงใจใด้ ก็เห็นควงใครไม่เคยซ้ำ ควงแล้วขว้าง อย่างไม่กลัวบาปกรรม แม่สอนคงไม่เคยจำ  ที่บอกอย่าทำใครช้ำใจ ..................... หลีกทางฉันหน่อย! หนุ่มเพลย์บอย..ช่วยถอยได้ไหม ขี้เกียจล่ามโซ่..ตอนควงไปโชว์ใครๆ ชายรักอิสระเกินขอบข่าย ไปตายสะได้ก็จะดี ........................

ฉันว่าฉันหายใจได้โดยไม่มีเธอ ผู้ชายที่เผลอเป็นไม่ได้ ไม่เคยรักจริง..ไม่เคยหยุดนิ่งที่ใคร ฉันว่าฉันไม่เสียใจ ที่จะเสียเธอไปให้อีกหลายๆคน ..................... ฉันว่าฉันคงไม่ตาย ผู้ชายที่ยังมีมากมาย..ไม่ขัดสน หัวใจแค่สี่ห้อง แต่มีคนครอบครองเป็นกองพล ฉันว่าฉันไม่ร่วมด้วยคน กลัวจะล้นเกินอัตรา .................. ฉันว่าฉันจะไหว แต่จะทนไม่ได้ ถ้าเธอยังไม่ไปให้พ้นหน้า ชายหัวใจสัมพเวสี ฉันไม่อยากมีเมตตา เกิดฉันไม่อยากให้เธอหายใจขึ้นมา แล้วจะหาว่าไม่เตือน.. .........................