คนสดใส..ที่ดุจะทนได้ทุกอย่าง แต่จริงๆหน่ะใครจะรู้บ้าง ฉันมีความเหงา คอยคลอเคล้าร่วมทาง นับแต่เขาลาร้าง ฉันจึงไม่รู้ว่าเหลือใครบ้างที่ยังจริงใจ .................... คนเริงร่า..ที่ดูจะทายท้าทุกโอกาส แต่จริงๆ ฉันเป็นญาติความขลาดไหว เป็นอย่างนี้..เป็นคนที่แข็งนอกเพื่อหลอกใครๆ อย่างน้อยก็ป้องกันได้"สิ่งร้ายๆ ใครครบคน" ....................... ความเหงา..เขาอาจดูร้ายกาจ แต่ฉันไม่สามารถ ตัดขาดหลุดพ้น ฉันรอคุณอยู่..คนที่จะมากอบกู้ความทุกข์ทน ชายที่เรียกได้เต็มปากว่า"คน" อยากให้ช่วยปรากฎตนซะที! ...................

เอาคืนไป  หัวใจหลายเจ้าของ ฉันไม่อยากครอบครองให้ต้องปวดหัว ลาทีนะ..คนหัวใจเพอะพะซะน่ากลัว ยักย้ายส่ายไปทั่ว อย่างไม่คิดกลัวโรคภัย ........................ ไสตัวและหัวไปให้พ้น ก่อนฉันจะสะกดความอดทนไม่ไหว พูดว่ารักแต่ปาก จะคบทำซากอะไร ไม่ได้จริงใจจากเปลือกใน ยิ่งไม่ให้หัวใจเรียนเชิญ ..................... เอาคืนไปเถอะ..ถ้าจะกรุณา คนคว้าใครไม่เลือกหน้า  ฉันไม่บ้าสรรเสริญ ชายชิงสิ่งร้ายมาเกิด มีไปก็ไม่เพลิดเพลิน ขอเธอไปสู่สุคติกับใครหน้าไหนก็เชิญ..ตามสบาย ........................

ไม่ได้มองโลกในแง่ร้าย ไม่ได้มองว่าผู้ชาย..ที่หาดีได้ไม่เหลือ คนดี อาจจะมีอีกเป็นเบือ แต่ฉันเบื่อจะเชื่อว่ามีเหลืออยู่จริง .................... ไม่ได้เป็นคนใจร้าย คบคนไหนไม่เท่าไหร่ก็ทิ้ง ขี้เกียจคบนาน รำคาญคนข้างบ้านมาช่วงชิง เสน่ห์คนกลอกกลิ้ง..พวกผู้หญิงยิ่งตายใจ .................... แค่มองโลกอย่างรอบคอบ..ผิดด้วยหรือ แค่ไม่อยากอยู่ในกำมือคนใจไม่ซื่อใจไม่ใส คบไปก็เสียสารพัด..กับชายที่สัตว์ยังอาย คนที่ยิ่งกว่าอสรพิษร้ายโยนทิ้งได้ ก็จะทำ .........................