ความเสียใจครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต คือเคยสิ้นคิด..หลงผิดทำสิ่งหนึ่ง นั่นคือการได้รัก ผู้ชายมักมากตนนึง ผู้ชายที่ไม่เคยเข้าถึงซึ่งความพอดี ..................... สิ่งที่ไม่น่าเชื่อว่าจะใช่"คน" เพราะเขาไม่เคยสน ว่าหญิงที่ทุกข์ทนคนนี้ หลายครั้งหลายครา แทบจมน้ำตาที่มี แต่สามัญสำนึกของเขาที่ดี..กลับไม่มีให้ชม .................... ความดีใจครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต นั่นคือได้เลิกหลงผิด สิ่งที่ทำให้ชีวิตติดหล่ม คบไปก็แทบไม่มีอากาศหายใจสูดดม ไม่เคยอยากเก็บไว้ชื่นชม ผู้ชายคู่สร้างคู่สมความโลเล ...................

ไหน! ขอดูหน้าใกล้ๆหน่อย ใช่ลูกผู้ชายเต็มร้อย หรือแค่ข่าวโคมลอยเท่านั้น ไหงพอมีเรื่องชอบเปลืองอาการ นั่งยัน..นอนยัน พูดให้ฉันเข้าใจ ................... ทำผิดก็รับผิดสิ อย่าให้ใครหมิ่นศักดิ์ศรีที่ (พอจะ) มีได้ แอบเจ้าชู้เรี่ยราด ประกาศความเป็นชาย พอเรื่องแดงเข้าให้จะเป็นจะตายร้อนใจตัว ..................... ทำผิดแล้วรับผิดชอบหน่อย ไม่ต้องมาสำออย ปล่อยความมั่ว ถ้าไม่ใช่ แล้วทำไมต้องกลัว ไม่อายหมา..อายวัว..ก็(ละ)อายแก่ตัวบ้างนะเธอ .........................

ขอสรรเสริญและเยินยอ สำหรับคนหล่อแถมพ่อก็ใช่ย่อย เจอหญิงที่ไหน..ไม่เคยให้หลุดลอย ลูกไก่น้อยๆ ไม่เคยปล่อยให้หลุดมือ .................... ทำได้อย่างไม่น่าเชื่อ มีใจเอื้อเฟื้อ เหลือเผื่อตั้งอื้อ เซียนหลายใจ หลายไม้หลายมือ แขนขาอย่างกะกิ้งกือ เอาไว้หยิบไว้ถือหัวใจคน ..................... แต่อย่าชะล่าใจไป เคยรู้บ้างมั้ย..ว่ามีใครที่รอดพ้น กับดักของเธอ ยังมีที่ไม่เห่ออยู่หนึ่งคน เพราะไม่อยากเข้าตาจน เป็นได้แค่คนรายทาง ....................... และคนนั้นคือฉันนี่แหละ คนที่ไม่ยอมแน่ถ้าจะเป็นแค่ตัวงั่ง เป็นอะไรก็ได้..ที่ไม่ใช่ของตายใกล้จะพัง บรรพบุรุษไม่เคยสอนสั่ง ยังไงก็ไม่เป็น ...............................