ไม่นานวันพลันพลัดพรากจากเพื่อนเก่า แสนซึมเซาเศร้าสิ้นสุขสูญสดใส ต่างหนทาง..ต่างความคิด..ต่างจิตใจ เราต่างคนต้องต่างไปไกลจากัน เมื่อมองดูสู่วันวานครั้งแรกพบ มิอาจลบจบเรื่องราว.เราร่วมฝัน ทั้งร้ายดี..ที่ร่วมฝ่า..กว่าร้อยพัน คำสัญญาคือ "เพื่อน" มิเคลือนคลาย แม้เพื่อนใหม่ได้พบไม่จบเก่า ภาพพวกเรา..ยังเฝ้าย้ำ..ย้อนความหมาย กี่เดือนผันวันผ่านกาลกลับกลาย ความเป็นเพื่อนไม่เลือนไปจากใจเรา

นาวาผ่านมรสุมคลื่นรุมเร้า เหมือนเพื่อนเราผ่านทุกผ่านปัญหา เราช่วยเหลือเกื้อกูลกันตลอดมา ถึงเวลาจำพราก จำจากกัน ความรู้สึกดีดี เพื่อนมีให้ ..ยังจำไว้ในใจ..ไม่แปรผัน.. เคยร่วมเรียน..ร่วมเล่น..ร่วมผูกพัน.. ร่วมสร้างฝัน..ร่วมสนุก..ร่วมสุขใจ ณ วันนี้ จำใจต้องไกลเพื่อน จับมือเตือนเพื่อนขวัญอย่าหวั่นไหว ขอฝากคำสัญญา..ด้วยอาลัย เพื่อนจะอยู่ในใจ..นิรันดร..

วันเวลาที่ผ่านเลยไป... เธอยังจำได้ไหม..สิ่งเหล่านั้น เรื่องราวของคำว่าเพื่อนและความผูกพัน ที่ทำให้เรามาเกี่ยวโยงกันในทุกวันของวันวาน ดีใจที่ได้รู้จักเธอ.. อบอุ่นได้เสมอ..เมื่อมีเธออยู่ใกล้ฉัน.. แม้จะผ่านไปนาน แต่สายใยที่อ่านความสัมพันธ์ จะมั่นคงอยู่อย่างนั้นตลอดไป. ถึงจะมีแค่เวลานี้ ต้องเอ่ยลาซะทีเวลาสุดท้าย จะเก็บมันเอาไว้เป็นรางวัลของหัวใจ ว่าครั้งหนึ่งเคยได้ มิตรภาพอันยิ่งใหญ่ ...จากเธอ...