สัญญากันก่อนได้ไหม ว่าจะเก็บความทรงจำไว้ตรงนี้ ที่หน้าอกข้างซ้ายให้เต็มทุกเนื้อที่ที่มี ว่าพวกเราน่ะเพื่อนที่ดี..ตลอดไป ....................... หากเมื่อไหร่ที่เหนื่อยล้า หันหน้ามาร้องไห้กับฉันดีไหม จะคอยปลอบใจ เสมอให้เธอสุขใจ และพร้อมจะก้าวต่อไปพร้อมๆกัน ก็เราสัญญากันแล้วไง คำสัญญานี้มีความหมายสำหรับฉัน ต่อไปข้างหน้าถึงแม้ว่าเราจะห่างกัน แต่เพราะความผูกพัน จึงทำให้ไกลกัน...แค่กาย...

ผ่ามากี่ปีแล้วนะเวลา ดูเหมือย่าเร็วจนน่าใจหาย ความรู้สึกที่มีกับสิ่งดีๆมากมาย อยากเก็บเกี่ยวไว้จนนาทีสุดท้ายที่จากกัน สรรหาคำลาที่ดี จะพูดแต่ละทีจิตใจก็สั่น ไม่รู้อะไรนักหนาแค่บอกลากัน ภายในใจเงียบงันไม่รู้จำทำอย่างไร ก็คงไม่มีคำใดจะเอ่ย เพื่อนเลยคงให้เพียงรอยยิ้ม..ที่หวั่นไหว ปนน้ำตาที่ใช้บอกลาแทนใจ ไม่ว่านานแค่ไหนเธอจะอยู่ในใจ..ตลอดกาล .........

ชาติที่แล้วคงทำบุญร่วมกันมา ถึงได้มาพบหน้าเจอะตาในชาตินี้ ได้มาร่วมหัวจมท้ายได้มาทำสิ่งดีๆ ได้แบ่งปันความฝัน..และหัวใจที่มีให้แก่กัน แล้ววันนี้ฟ้าก็กำหนดให้เราแยกจาก แต่ฟ้าไม่สามรถตัดขาดมิตรภาพได้ทั้งนั้น อาจมีบ้างที่น้ำใสๆจะรินจากตาในวันจากกัน แต่น้ำตาก็ไม่ทำลายความผูกพันให้ลดลงไป สัญญาว่าจะเก็บเธอไว้ในความทรงจำเสมอ มั่นใจนะเธอแม้ตัวห่าง.. แต่หัวใจเราจะอยู่เคียงใกล้ ก่อนจาก อยากบอกเธอว่า ขอบคุณ ...ขอบคุณมากมาย... สำหรับวันคืนดีๆที่เพื่อนอย่างเธอมอบให้ ทุกวันนี้ที่ฉันอยู่ได้..ก็เพราะเธอ...