หลับตาในอ้อมกอดของฟ้ากว้าง  พาหัวใจมาพักริมทะเลแสนเหงา ปล่อยให้ความขมขื่นให้ลอยไปกับฟองคลื่นสีเทา แล้วฝังเรื่องราวของเราไว้ใต้ฝืนทราย แสงจันทร์กำลังขับไล่ความมืดมน อยากลบภาพผู้หญิงบางคนที่แสนใจร้าย อยากแขวนความเหงาไว้กับดวงดาวที่เรียงราย อยากให้หัวใจที่ตายได้ฟื้นคืนมา จะทิ้งคนเดิมๆ ที่เคยว้าเหว่ ไว้กับท้องทะเลาและฝืนฟ้า จะโบยบินไปกับสายลม  แล้วลืมว่าเคยจ่อมจมกับน้ำตา จะเปลี่ยนตัวเองเป็นคนกล้า ที่ไม่เหลือเศษใจให้คนไร้ค่าอย่างเธอ ............................

ทั้งที่ตาหลับสนิท แต่ในความมืดมิดฉันยังมอเห็นภาพเธออยู่ เธอเป็นเพียงสัมผัสเดียวที่รับรู้ และจะคงอยู่ในใจฉันตลอดไป ไม่เคยลืมครั้งแรกที่พบเจอ ดวงตาของเธอที่ทำให้ฉันอุ่นไหว ร่องรอยของความหลังจะฝังใจ คืนนี้เธออยู่ที่ไหนฉันคิดถึงเธอ ฝากดวงดาวบนฟ้าไกล กระซิบกับหัวใจว่ายังห่วงใยเธอเสมอ แม้ไม่อาจเป็นใครในใจเธอ แค่ได้รักเธอเสมอก็เพียงพอ ......................... ไม่หวังอะไรมากกว่านี้ และไม่มีสิ่งใดจะร้องขอ แค่เธอรับรู้ไว้ก็พอ ว่าในยามทดท้อ  ตรงนี้ยังมีฉันอีกคน จะเป็นแรงใจให้เธอก้าวไป เป็นกำลังใจเมื่อเธอสับสน และหากเธออ้างว้าง ฉันจะขอเป็นแสงสว่างในยามที่เธอมืดมน ให้เธออดทนบนเส้นทางยิ่งใหญ่ที่ก้าวเดิน ..............................