เมื่อฉันมองลึกเข้าไปในตาเธอ สิ่งที่ได้พบเสมอคือความห่วงใย เมื่อฉันแปลความหมายจากสายตา สิ่งที่ได้พอเสมอมาคือคำว่า..รักกัน.. อย่าเก็บงำไว้เลยคนดี ในเมื่อเธอก็รู้สึกดีดี กับฉัน หากเวลาที่ชิดใกล้ ต่างฝ่ายต่างผูกพัน แล้วจะเก็บความไหวหวั่น ซ่อนใจที่ให้กันไว้ทำไม
มีความฝันประการหนึ่ง ซึ่งก็คือใจทั้งดวงของเธอนั้น อยากได้ความสำคัญ ผูกพันและใส่ใจ จะไม่ขออะไรมากกว่านี้ สิ่งที่ใครว่าดีไม่อยากได้ หากได้ความผูกพันจากเธอทั้งหัวใจ คงหลับฝันดี...ไปอีกนาน
ความรักคือว่าอาทร ที่โอนอ่อนอบอุ่นได้มากกว่า ไม่ใช่แค่ห่วงหวงทุกเวลา แต่หากเป็นสายตาของความเข้าใจ ก็เพราะรักเป็นอย่างนี้ ฉันจึงรักเธอคนดีมากรู้ไหม เป็นความรักที่ไม่หวงแต่ห่วงใย เป็นรักที่ไม่ยิ่งใหญ่ แต่มั่นคง..
ไม่ใช่เป็นแค่ตัวหนังสือ แต่เป็นสื่อความผูกพันความห่วงใย ไม่ใช่แค่กระดาษหนึ่งใบ แต่เป็นค่าของหัวใจที่ให้เธอ ไม่ใช่ว่าจะเป็นใครก็ให้ได้ เพราะความรู้สึกที่ใจเป็นอยู่เสมอ ถ้าถามว่าใครที่หนึ่ง..ก็คือเธอ จะหลงละเมอให้คนอื่นไปไม่มีทาง..
อาจไม่ใช่แบบที่เธอฝัน เป็นได้แค่คนรักจริงแค่นั้น..พอไหม แต่สัญญา..จะไม่ทำให้เสียใจ จะไม่ทำให้เธอหวั่นไหวมีน้ำตา ขอแค่เธอรู้สึกเหมือนกัน สัญญาว่าจะเป็นคนนั้นที่ดีกว่า จะทำให้ได้อย่างที่เธอฝันตลอดมา เป็นตัวจริงที่รักเธอได้มากกว่า..ถ้าเธอต้องการ.