เธอโทรมาหา ในยามที่เหว่ว้าอย่างนี้ กับคำปลอบโยนที่เคยมี วันนี้มันดูมีค่ามากมาย เธอวางสายไปแล้ว น้ำเสียงกระซิบยังแผ่วไม่หาย ความรู้สึกอบอุ่นยังไม่คลาย คล้ายๆ เธออยู่ข้างกายตลอดเวลา...
เธอบอกว่าห่วงใย จึงเก็บดอกไม้มาฝาก เพราะว่าคิดถึงมาก ยากที่จะตัดใจ จากเธอไปเกือบปลายฟ้า ก็ต้องกลับมาหาเธอจนได้ พร้อมกับดอกไม้ของหัวใจ เธอจะรับไว้ได้ไหมคนดี...
ส่งความคิดถึงมากับแสงดาว โอบกอดกันลมหนาว..อุ่นบ้างไหม ถึงอยู่คนละฟ้าไกลออกไป คนพิเศษของหัวใจยังเป็นเธอ..
เธอบอกว่าคิดถึง ฉันก็คิดถึงเธอรู้ไหม เธอบอกว่าห่วงใย ฉันก็ห่วงใยเธอคนดี เธอบอกว่าเหงา ฉันเองก็เหงาอยู่ตรงนี้ อย่าหวั่นไปเลยคนดี เพราะความรู้สึกที่เธอมี ...ฉันก็เหมือนกัน...
เพราะเธอคือคนสำคัญ มีความหมายมากกว่าคนไหนๆ เพราะเธอเป็นคนทีอาทรห่วงใย มีความหมายยิ่งใหญ่กับคืนวันเวลา ใช่เพียงแต่สำคัญแต่วันนี้ อีกสักที่ล้านปีก็ยังล้นคุณค่า ทุกอย่างที่เธอให้มา ไม่อาจประเมินได้ด้วยราคา แต่เธอจะมีค่าตลอดไป...