ไม่ใช่ว่าไม่ใส่ใจ ที่ต้องเหินห่างไป..ใช่ใจห่าง ความห่วงใยยังคงอยู่ไม่จาง เพียงแต่ไม่ได้ไปอยู่เคียงข้างเหมือนวันวาน อย่าน้อยใจเลยคนดี ฉันคนนี้ยังผูกพันเหมือนวันผ่าน อาจเหินห่างบ้าง..แต่ไม่นาน ฉันจะอยู่เคียงข้างเติมความหวาน..ให้รักเรา
รักเธอ..เพราะรักเธอนี่แหละนะ ไม่ว่าเธอจะวางท่าว่าอย่างไหน จะทำฟอร์ม ทำขรึม ทำซึมไป ก็รู้ว่าหัวใจของเธอดี แล้วก็จะรักแต่เธอที่แหละนะ คงไม่ว่ากันนะค่ะที่จะหยุดหัวใจไว้ตรงนี้ ไม่รักแล้วใครคนไหน ใจไม่มี ฝากไว้แล้วใจดวงนี้..ฝากที่เธอ..
เมื่อไม่ได้อยู่ใกล้ใคร จะรู้ได้อย่างไรว่าไฟอุ่น เมื่อไม่เคยได้รู้จักหรือรักคุณ จะรู้ได้อย่างไรว่ามีคุณอุ่นหัวใจ..
ขอบคุณกาลเวลา ที่นำพาเธอมาพบฉัน ขอบคุณคืนและวัน ที่ทำให้เรามีฝันอันยาวไกล แม้จะเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งเล็กๆ แต่ก็ยินดีที่ได้เก็บมันไว้ เวลาช่วงสั้นๆ แต่เปี่ยมไปด้วยความฝันมากมาย และขอบคุณหัวใจที่ฉันได้รักเธอ...
มันเป็นเพราะอะไรกันแน่นะ ฉันถึงอยากเจอ อยากเห็นหน้าขนาดนี้ ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เป็นไม่เคยมี อาการอย่างนี้..มันคืออะไร วันไหนได้เห็น ช่างเป็นสุข ความทุกข์ไม่รู่ว่าไปอยู่ที่ไหน รู้แค่เพียงว่าวันนี้โลกสดในหมดทั้งใบ แค่ฉันได้เห็นหน้าเธอ..เท่านั้นเอง...