Ad praůdy

letapisnaje dy ů kazačnuju byl

pierastupiů moj zámysieł, jaki ja aśviaciů

piaščotaj Haspadaryni čaroůnaha snu Sány, –

dušy majoj vialebnaje i jasnaje panny, –

karcić bo abrýnucca u lubaść Stvarána,

pažyć ů jaho radaściach dy ů pieśniach Bajana,

pabyć volnaj ptuškaju na chvalach Dužána,

raźlicca vadzicaju na brehach Dajána,

prapłyć z Volušam pa race Umnizie,

pieradać z Try-boham vitańni Chvalizie,

pahaścić ů kniážam cieramie u hradzie Ehéjevie,

naciešycca słaściami u ščyrym Čaraniehavie,

uspakojić ůsie žarści ů Pałučanskaj Schaviji,

a z boham Daj-ža-Dziejem zamiryć ůsie stychiji,

i imčać lohkim źvieram pa viasiołym daroham,

dzie piaje ůsio i ciéšycca ź viečnym Prarodam:

Ludźva Rajskaja dy žyźnia inšaja

praůdu-íścinu jość uschvalaje,

mudraść Božuju jość paminaje, –

a chto lubić um,

tamu rad

Viaščun!

29/07/93

praciah

papiaredni tekst

© juraj kasič, 1999