Pocket The Story

login3 กุญแจ

"ฮ้าวววววววววว" ผมหาวนานกว่าปกติ เพราะเมื่อวานพิสูจน์ฝีมือกับท่านแฟนท่อมถึงตี1(ตื่นตี4.30 ถึงวัง5.00 เข้าสอบ5.15 สอบผ่าน6.10 แล้วพิสูจน์ฝีมือถึงตี1 โห โหดเนอะ)
ทำงานวันแรกกับชุดเกราะใหม่ที่ติดเครื่องหมายของท่านแฟนท่อม ว่าเป็นนักรบขาว เลเวล1ไว้นี่ เท่ดีเหมือนกันนะ อ้าว อะไรนะ อยากรู้ว่าเมื่อวานทำอะไรบ้างน่ะเหรอ หึๆ
จะบอกให้ก็ได้

พอเข้าไปถึงก็ไปนั่งสมาธิบนเมฆแปลง ที่ลอยอยู่เหนือบ่อจระเข้ ถ้าหลับเมฆจะหายไป นั่งเป็นเวลา3ชั่วโมง ถึง10.00น.นั่นเอง
แล้วก็เข้าไปลุยด่านค่ายกลเจ็ดดาว(<--หยั่งกับเกมตู้KOFแน่ะ)คือ ทำลายศัตรูเจ็ดตัวตามมุมของดาวให้หมดภายใน2วินาที มีโอกาสครั้งเดียว
พลาดตกรอบเลย แล้วก็มาทดสอบด่านแรกอีก2ชั่วโมง ก็ได้เวลาเที่ยง พักกินข้าวเที่ยงแล้วก็มานั่งต่ออีก5ชม. โอ๊ย ทรมาน(ขออนุญาตเข้าห้องน้ำได้3ครั้ง ครั้งละ 2 นาที)
แล้วจึงเข้าไปหาท่านแฟนท่อมให้พิจารณาเป็นรายบุคคล ท่านมีญาณวิเศษที่จะมองเห็นจิตใจคนได้
ผู้มีจิตใจไม่เลวเกินไปท่านก็จะขึ้นเลเวลให้ แต่ของผมพอท่านบอกให้ผ่านได้แล้ว ท่านก็พึมพัมอะไรไม่รู้ แอบได้ยินมาว่า ท่านพูดว่า มาแล้วเรอะ กุญแจที่จะไขปริศนา
ผมก็งงมากเลย

"เฮ้ ชุดเท่นี่" ชินจิคุงนั่นเอง
"ขอบคุณครับ" ผทก็เดินคุยกับชินจิคุงพร้อมกับอ่าน Bangkok Prite ไปด้วย จนถึงที่ HOL
ผมก็ส่งชินจิคุง แล้วก็ไปที่ EP 
"มีอะไรกลุ้มใจรึ" โห อยู่ดีๆก็โผล่มา ผมล่ะตกใจโหมะเลย
"ไม่มีนี่ครับ พี่คินดะนิ" พี่คินดะนิเป็นนักสืบเอกชนครับทำงานให้กับ HellBeat ด้วย
"ฉันเห็นหน้านาย ชั้นรู้นะ ว่านายกลุ้มใจอยู่" โอ้ เก่งจริงๆเลยแค่มองหน้าก็รู้แล้ว
"ครับ เมื่อวานตอนที่ผมพิสูจน์ตนเองเสร็จแล้วท่านแฟนท่อมพึมพัมว่า มาแล้วเรอะ กุญแจที่จะไขปริศนา"
พี่คินดะนิเงียบไปแป๊บนึงก็พูดขึ้นว่า
"รอข่าวดีละกัน" เป็นไงล่ะ ผมก็งงสิ ไปทำงานดีกว่า
"หวัดดีครับ แล็คคุง" ผมทักแล็คคุงหลังจากเช็คเวลาทำงานแล้ว 
"อ้าว โห ชุดใหม่นายนี่เท่ดีนะ" ผมเขินเล็กน้อย แหะๆ วันแรกมันก็งี้ล่ะ 
"ขอบคุณครับ" ผมเดินเข้าไปที่ห้องทำงาน มีอีเมล์มาด้วย จากพี่คินดะนินี่เอง
"ระวังให้ดี มันรู้ตัวแล้ว" เป็นเมล์ที่สั้น แต่ได้ใจความ สมเป็นพี่คินดะนิจริงๆ แต่ เดี๋ยวนะ ผมเป็นใคร
มัน มันคืออะไร แล้วทำไมผมถึงต้องระวังตัวด้วย 

"ก๊อกๆๆ" ผมสะดุ้งเฮือก อ้อ นิกกะคุงนั่นเอง นิกกะคุงก็เพื่อนบ้านผมอีกแหละ แต่เขาทำงานตั้งแต่ ตี5
แล้วกลับตั้งทุ่มนึง ผมก็ไม่ค่อยได้เจอเขาเท่าไหร่ 
"หวัดดี ล็อค" เอ๊ะ ปกตินิกกะคุงจะทักทายว่า ข้าน้อยขอคาราวะ.... ไม่ว่าใครก็ตามนี่นา แต่งานต้องมาก่อนอยู่แล้ว ช่างมันเหอะ
"ครับ มีอะไรเหรอครับ" ผมเห็นท่าทางเอาจริงเอาจังของนิกกะคุง
"นี่ไง กระดาษแผ่นนี้แหละ" ผมมองที่กระดาษแผ่นที่นิกกะคุงหยิบออกมา
"ทำไมเหรอครับ" มันมีแต่ตัวหนังสือทั้งแผ่นเลย
"อ่านดูสิ" นิกกะคุงพูด
"นี่มัน..." 
"เอี๊ยด" องครักษ์จาก HellBeat เดินเข้ามา
"ด้วยคำสั่งพิเศษจากองค์ชาย รับสั่งให้ ล็อคเกอร์ เข้าเฝ้าโดยด่วน"
ผมมองหน้านิกกะคุง
"เดี๋ยวเย็นนี้ชั้นไปบ้านนายแล้วกัน" นิกกะคุงพูด 
ผมเดินตามองครักษ์ไปที่วังด้วยความสงสัย ผมเป็นใคร กุญแจคืออะไร อีเมล์ฉบับนั้น ท่าทางของนิกกะคุง
องค์ชายไปรท์เรียกตัวผม แล้วก็กระดาษแผ่นนั้น นี่มันยังไงล่ะเนี่ย ผมสงสัยตัวผมเอง
log out...