| ระเบิดขว้างแบบ M 24 | ||||||||||||
![]() |
||||||||||||
| ระเบิดขว้างแบบ 24 (Stielhandgranate - ในภาษาอังกฤษคือ stick hand grenade หรือระเบิดมือแบบมีด้าม) เป็นระเบิดขว้างแบบมาตรฐานของกองทัพเยอรมันมาตั้งแต่ สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเริ่มพัฒนาในปี 1915 และพัฒนาระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จนสงครามสิ้นสุดลง การจุดชนวนระเบิด แม้จะแตกต่างจากระเบิดขว้างของประเทศอื่นๆ แต่ก็ใช้กันอย่างแพร่หลายในเยอรมัน นั่นก็คือ การเปิดจุกที่ท้ายด้ามระเบิดด้วยการคลายเกลียวฝาปิดออก (ในภาพคือ ส่วนสีเขียวด้านล่างของด้ามระเบิด) เมื่อคลายฝาเกลียวออกแล้ว จะพบสายดึงชนวนอยู่ในส่วนท้ายของด้ามระเบิด ให้ดึงสายดึงชนวนนั้น สายดึงชนวนจะจุดชนวนระเบิดที่ติดอยู่ที่ปลายอีกด้านหนึ่ง (ในภาพคือส่วนสีเขียวด้านบน) ซึ่งจะมีการถ่วงเวลา 5 วินาที ก่อนที่ระเบิดจะทำงาน ส่วนด้ามสีน้ำตาลนั้น เป็นเพียงด้ามจับ ด้วยความเชื่อที่ว่า การขว้างระเบิดที่เป็นลูก กับการขว้างระเบิดที่มีด้ามนั้น ระเบิดแบบมีด้ามจะขว้างได้ไกลกว่า ซึ่ง M 24 สามารถขว้างได้ไกล 30 - 40 หลา ระเบิดชนิดนี้เป็นระเบิดสังหารบุคคล ที่มุ่งไปที่การสังหารบุคคล ไม่ใช่การทำลายยานเกราะ หรือป้อมค่าย มีการพัฒนาระเบิดรุ่นนี้ให้มีความรุนแรงมากขึ้น ด้วยการผูกระเบิด 6 ลูกเข้าด้ยกัน โดยมีด้ามเพียงด้ามเดียว เรียกว่า Geballte Ladung นอกจากนี้ ในสมรภูมิทางด้านรัสเซีย ระเบิดแบบ M 24 นี้ประสบปัญหาอย่างมาก เนื่องจากอากาศที่หนาวเย็นทำให้ชนวนระเบิดไม่ทำงาน ดังนั้นจึงมีการใช้ชนวนแบบพิเศษ เพื่อใช้ในอากาศที่หนาวเย็น และมีการพิมพ์ตัวอักษร K ไว้ที่ระเบิด (K - หมายถึง Kalt หรือ Cold ในภาษาอังกฤษ) |
||||||||||||
![]() |
||||||||||||
| ย้อนกลับ หน้าหลัก บันทึกจากติมอร์ รู้จักกับผู้เขียน พันโท ศนิโรจน์ ธรรมยศ |
||||||||||||