ภาพนี้ ถ่ายในขณะที่ทำหน้าที่จัดการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตร ระหว่างทหารอินโดนีเซีย และตำรวจบี พี ยู ของติมอร์ตะวันออก บรรยากาศในวันนั้นยิ่งกระชับความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่ายให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
			อาหารประเภทเนื้อสัตว์ที่ชาวบ้านนำมาขาย เป็นของต้องห้ามสำหรับเจ้าหน้าที่สหประชาชาติ เพราะอุดมไปด้วยเชื้อโรคนานาชนิด มีเพียงปลาที่จับมาจากทะเลเท่านั้น ที่เชื่อมั่นได้ว่า ปลอดภัย เมื่อชาวบ้านจับปลาได้ ก็จะมาขายให้พวกเราเจ้าหน้าที่สหประชาชาติ ปลาตัวนี้ราคา 10 เหรียญ ยู เอส ดอลล่าร์ เนื้อสด เพราะเพิ่งจับได้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงมานี้เอง เมื่อซื้อแล้ว ผมจะล้างทำความสะอาด หั่นเป็นชิ้นๆ แช่ในตู้เย็น เก็บไว้ทานได้นานนับอาทิตย์           ฐานที่ผมอยู่นี้ ติดต่อกับโลกภายนอกได้ยากมาก ทางเดียวที่จะเดินทางเข้ากรุงดิลีของประเทศติมอร์ เพื่อไปหาซื้อเนื้อ หรือไก่แช่แข็งมาเก็บเป็นเสบียง คือทางเครื่องบินของสหประชาชาติ ทางแก้ของเราก็คือพยายามทานเนื้อปลาทดแทนเนื้อแช่แข็งที่ยากต่อการจัดซื้อมาทาน ส่วนผักนั้น มีขายทั่วไป มะเขือเทศลูกโตๆ เพียงแต่ต้องล้างให้สะอาดเท่านั้น
		เล่าเรื่องจากรูป 1   2     3   4   หน้า 5   6    7   8    9   10   11   12    13        หน้าหลัก        บันทึกจากติมอร์       รู้จักกับผู้เขียน พันโท ศนิโรจน์ ธรรมยศ