ş

şehvet ne ki – şimendifer 
şımarıyor, şansına şaşırarak sapıtıp, 
şamandıralara bakmaksızın açılıyor. 
işler şirazesinden çıkıyor 
sonunda, şemsiye düşmanı bir
sağanağa dönüşüyor şaşkın, 
şevkle giriyor garına. 
şikayet etmiyorsun, 
bunun için açtın peronunu, 
peşpeşedir girişler. şam’dan şiraz’a 
dağılıyoruz saat beş olduğunda, 
geceden gündüze geçişin şimal rüzgarıdır
beş, şiir gibi okuyorsun beni o saat, 
şaşırıyorum hep. şom 
ağızları şişlemekle 
başkaları uğraşsın – şimdi şakaklarımda 
sen atıyorsun, som.

s                                                      t