2-a Leciono

> Karlo estas sana. Alberto ankau estas sana.

> Petro ne estas sana, li estas malsana.

> Petro kushas en la lito. Karlo staras.

> Alberto sidas sur segho.

> Kiu estas malsana? Kiu kushas? Kiu sidas? Kiu staras? Chu vi estas sana? Chu vi kushas? Chu la instruisto sidas? Chu vi sidas sur lito? Sur kio vi sidas? Cu lito estas besto? Kio estas lito?

> La fraulo estas forta, sana; li estas juna.

> La sinjoro estas malforta, malsana, malgaja; li estas maljuna.

> Kia estas la fraulo?

> Kiu estas forta?

> Kia estas la maljuna sinjoro?

> Kiu estas malforta?

> Kia estas Petro?

> Tiu sinjoro estas Karlo. Kiu li estas? Tiu sinjoro ne sidas, li staras. Tiu sinjoro ne kantas, li legas. Kio estas en la mano de Karlo?

> Tio

estas arbo. Tiu arbo staras. En la mano de Petro estas floro. Tiu floro estas rozo, bela rugha rozo.

> Kio estas tio? Kia estas la rozo?

> Tio ankau estas arbo. Tiu arbo ne staras, ghi kushas. Tiu arbo estas verda. Blanka papero kushas sur la tablo. Kio kushas? Chu la arbo estas rugha?

> Petro diras: Mi estas en la chambro kaj ankau vi, Alberto, estas en la chambro. Mi kaj vi estas en la chambro: ni estas en la chambro. Kiuj estas en la chambro?

> Maria diras: Mi estas en la chambro. Vi, Petro kaj Alberto, ankau estas en la chambro.

> Alberto diras: Rodolfo kaj Ana ne estas en la chambro, ili estas en la ghardeno.

> Unu (1) pomo. Ghi estas malbela, malbona frukto.

> Du (2) pomoj. Ili estas belaj, bonaj fruktoj.

> Kia estas la pomo?

> Kiaj estas la du pomoj?

> Unu kaj unu estas du.

> Unu pomo kaj unu pomo estas du pomoj.

> Chu la libroj estas en la biblioteko? Jes, ili estas en la biblioteko.

> Rodolfo kaj Ana ne sidas en la chambro, ili parolas en la ghardeno. Ili estas gajaj. Ili estas bonaj amikoj. Ili parolas en la simpla, facila, bela Esperanto. Ili estsa modernaj.

> Chu vi komprenas?, demandas la instruisto.

> Jes, ni komprenas, respondas la lernantoj.

> VOCABULARIO

AMIKO | AMIGO | KUSHI | YACER, ESTAR ACOSTADO
ARBO | ARBOL | SIDI | ESTAR SENTADO
BIBLIOTEKO | BIBLIOTECA | STARI | ESTAR DE PIE, PARADO
FRUKTO | FRUTA-O | LEGI | LEER
LINGVO | LENGUA, IDIOMA | PAROLI | HABLAR
LITO | CAMA, LECHO |  |
POMO |  | UN | UNO
MANZANA |  | DU | DOS
ROZO | ROSA |  |
|  | NI | NOSOTROS- AS
BONA | BUENO | VI | VOSOTROS- AS
FACILA | FÁCIL | ILI | ELLOS-AS
GAJA | ALEGRE |  |
INTERNACIA | INTERNACIONAL | TIU | ESE, AQUEL
MODERNA | MODERNO | TIO | ESO, AQUELLO
NOVA | NUEVO |  |
RUGHA | ROJO | KIA | QUE, CUAL (clase, cualidad)
SANA | SANO |  |
SIMPLA | SIMPLE |  |
VERDA | VERDE |  |

> LA INSTRUISTO PAROLAS

> PRONOMBRES PERSONALES.

Singular | Plural
MI | NI
VI | VI
LI SI GHI | ILI

> Si observamos los pronombres personales vemos que la 2-a persona del plural (Vi), es igual que el de la singular (como en inglés y frances), y la tercera persona del plural (Ili) sirve para el masculino, el femenino y el neutro: Petro kaj Karlo estas junaj - ili estas junaj; Maria kaj Ana estas belaj - ili estas belaj; la pomoj estas rughaj - ili estas rughaj.

> MAL

- es un prefijo que indica idea contraria a la expresada en la raíz: nova - malnova; juna - maljuna.

> KIA

indaga siempre acerca de la cualidad, calidad, aspecto y exige un adjetivo como respuesta. Kia shi estas? Bela, juna. Kia estas la pomo? Rugha, bona.

> SIDAS, STARAS, KUSHAS

. Si comprendemos que Petro kushas significa Pedro yace (está acostado), comprenderemos que Petro sidas, es Pedro está sentado, y Petro staras, Pedro está de pie.

> Al pronunciar palabras como staras, cuídese de no añadir una vocal inexistente; no diga e-staras. Para acostumbrarse al pronunciar, por ejemplo, li staras, prolongue la i de li, uniéndola casi a la s de staras: li-s-taras.

> Nunca diremos en castellano eso libro, sino ese libro, tampoco diremos en Esperanto tio libro, sino tiu libro, tio estas libro - eso es un libro; tiu libro estas la nova gramatiko - ese libro es al nueva gramática.

> UNU POMO

. En Esperanto no existe artículo indeterminado (un, una, unos, unas). Sur la tablo estas libro kaj paperoj - sobre la mesa hay un libro y unos papeles. En unu pomo, unu no es artículo, sino el número 1; nos referimos a la cantidad.

> El plural se forma con la terminación -j. Recuerde que la letra j no agrega sílaba, y que el acento permanece en el mismo lugar: pómo - pómoj. El adjetivo concuerda en número con el sustantivo: unu bona pomo - una buena manzana, du bonaj pomoj - dos buenas manzanas.