Recensie Tracks of Creation (CA) nr. 3:
Deze CD introduceert een jonge band uit Nederland. Nadat men sinds 1994 drie demo’s heeft uitgebracht, besloot men om een full-length CD op te nemen. De band bestaat uit 6 personen, inclusief een zangeres. Het eerste nummer van deze CD, een drumsolo Cadentz getiteld, is behoorlijk onverwachts in vergelijking tot de gebruikelijke akoestische gitaar intro’s waarmee de laatste tijd doom georiënteerde CD’s beginnen. Het lijkt een soort van een statement: De luisteraar moet zich voorbereiden op iets origineels!
Het album bestaat uit een afwisselende mix van ritmes en melodieën van in totaal 8 nummers, klokkend op 38 minuten. Sommige nummers combineren gelaagde mannelijke en vrouwelijke zang met akoestische gitaar, drum en synth begeleiding die zich ontwikkelen naar een dromerige, relaxte atmosfeer. Andere nummers brengen een meer duistere, hardere dimensie in de muziek met langzame zware gitaren en melancholieke teksten in de trant van My Dying Bride of misschien zelfs Type O Negative. Weer andere nummers brengen vloeiende, gelikte gitaar riffs gelijkend aan NWOBHM bands als Iron Maiden naar voren. De zang varieert van gothische gesproken woorden tot een doom / deathgrunt tot engelachtige vrouwenzang. Lage gesproken vocalen samen met hier en daar wat hogere refreinen (die me af en toe aan Mercyful Fate deden denken) in samenhang met piano en orgel begeleiding brengen een gothisch / keltisch element in de muziek. Het gevoel die ik na het beluisteren van "A Storm is Brewing" over houd is dat dit album metal, celtic, doom, death en jaren 70 invloeden samenbrengt. Soms idyllisch, soms een beetje new wave achtig.
Je kunt dit album beter via je stereo
beluisteren, dan via je koptelefoon. Dit geeft, denk ik, een indicatie
van de ietwat matige productie, omdat dit meestal via een koptelefoon naar
boven komt. Het is echter wel een album dat groeit naarmate je er vaker
naar luistert. Concluderend wil ik stellen dat, ondanks bepaalde productie
aspecten dit een prettig album is om naar te luisteren, dat een grote toekomst
voor deze getalenteerde muzikanten voorspeld. Als er platenmaatschappijen
luisteren: Ik vind dat deze band aandacht verdiend, ze hebben talent en
zijn origineel, maar ze hebben een groter budget nodig zodat ze een betere
productie kunnen krijgen, iets wat erg belangrijk is voor dit soort muziek.
(Vladimir Levin)
Recensie Mindview Magazine (B) nr. 42:
Deze CD heeft mij echt verbaasd. Op hun eerste, in eigen beheer uitgebrachte CD, bewijst het Nederlandse Tremor een band te zijn die barst van de muzikaliteit en originaliteit. Als je de gemiddelde leeftijd van de bandleden bekijkt, rond de 20 jaar, dwingt dat des te meer respect af. De CD begint met een instrumentaal drum-nummer, "Cadentz", wat herinneringen oproept aan "Bonzo’s Montreux" van John Bonham. Op de daarna volgende tracks laat Tremor een mengeling horen van zware metal en dromerige, klassieke stukken met een perfecte balans tussen electrische en akoestische gitaren. Hun geluid neigt een beetje naar bands als The Gathering en Orphanage. Het hoogtepunt van "A Storm is Brewing" is ongetwijfeld "Gentle River". Het nummer begint rustig met uitsluitend vocalen van zangeres Carlien Stadhouders, die af en toe toch met iets meer overtuiging zou mogen zingen. Wanneer in de tweede helft de elektrische gitaren terugkomen ontstaat er een indrukwekkend stuk muziek. Met name de strijd tussen de vrouwelijke vocalen en de zware grunt van Oscar Postema, die ook met zijn normale stem goed uit de voeten kan, bezorgen de luisteraar kippevel. Voor, "Shocks", de wonderschone instrumentale afsluiter van het album werd zelfs een strijkkwartet ingezet. (JG) 85.
Recensie Stormwatch Magazine (USA) nr. 1:
Dit is een getalenteerde band uit Nederland die over een groot arsenaal aan diversiteit beschikt. Ze spelen een mix van atmosferische-, NWOBHM en doom-metal met een hoop uitstapjes naar andere richtingen (bijvoorbeeld het geweldig openend drumfestijn "Cadentz"). Er worden verschillende zangstijlen gebruikt van fluisterend naar grunts en van vrouwelijke zang naar een "hogere" mannenstem. De invloeden komen overal vandaan, veel te veel om op te sommen. Ik denk dat de band op haar best is wanneer men langzame, atmosferische stukken speelt, evenals de akoestische stukken (het begin van "A Voyage"). Plus dat er stukken midden in sommige songs zijn waarin de band is verzadigt met hemelse schoonheid ("A Voyage", "Romantic Images"). Ik denk dat deze CD fans van: atmosferische metal, gothic, doom en zelfs new age zeker aan zal spreken. Schitterende songs als "The Beloved Ones" blijven dagen in je hoofd hangen nadat je ze gehoord hebt. Check this out! 4 van de 5 punten (Azzie).
Recensie Victim in Pain Magazine (B) maart-april 1998:
Ik kreeg onlangs deze CD in handen van het Zeeuwse metal gezelschap Tremor, en ik moet eerlijk bekennen dat deze CD niet meer uit mijn CD speler weg te branden is. Een prima schijfje! Wat deze jongens en jongedame op deze CD presteren is voor mij van uitzonderlijk hoge kwaliteit. Ze mogen wat mij betreft gerust plaatsnemen naast Within Temptation en The Gathering. De muziek van Tremor ligt ook gewoon in dezelfde stijl als voornoemde groepen. Ieder nummer heeft klasse en stijl, en voor wie van bovenvermelde groepen houdt is deze CD zeker een aanrader! Vooral “Romantic Images” vind ik echt een kippevel nummer, en ook “Gentle River” steekt ver boven de middelmaat uit. Bovendien is de produktie van deze CD bijzonder goed. Ik zou willen zeggen: Doorgaan zoals jullie bezig zijn en jullie komen er vast en zeker. Een dikke pluim voor Tremor! Er zouden meer produkten als deze op de markt moeten komen! (Filip)
Recensie, Noot (NL) nummer 4, september 1997:
Sla je één keer een redactievergadering over, alwaar de te bespreken demo’s en CD’s doorgaans worden verdeeld, en je meestal nog enige inspraak hebt wat je moet gaan beluisteren, staat een dag later, zo tegen middernacht ongeveer, de hoofdredacteur voor de deur. Op zijn gezicht een onheilspellende grijns, in zijn hand de CD van Tremor. De CD duwde hij in mijn handen en met de woorden: Luisteren en Bespreken ! verdween hij in de schaduw van de nachtelijke stad. Daar stond ik dan, met een CD van een band waarvan de naam mij het ergste deed vermoeden, en, hoewel keurig verzorgd, stonden er iets teveel gotische letters op het hoesje. Luisteren en bespreken ! Wat een klus voor iemand die bij gebrek aan haar nooit aan headbangen is toegekomen. Afijn, verstand op nul en gewoon draaien die plaat. Hm, hier en daar wel wat hard, maar wel helder, ook de dynamiek klopt wel, ‘t is in ieder geval niet één dreunende muur van geluid. Nog maar een keer draaien. Na een aantal keren, met tussenpozen, geluisterd te hebben begint de muziek tot leven te komen. De sfeer van "dungeons & dragons, gloom & gothic" overheerst. Ook doet ‘t af en toe denken aan de oude Pink Floyd eind jaren zestig. Een aantal songs zijn gebaseerd op Engelse traditionals, en de eigen songs zijn hier zeker door geïnspireerd. Het eerste nummer op de CD is een instrumental met alleen slagwerk en percussie, heel bijzonder, en het zet gelijk de toon voor de plaats van het slagwerk in de overige nummers waar het prominent, maar niet storend aanwezig is. De zang, en dan vooral die ijle damesstem naast keelverwoestende grunts, is bij vlagen prachtig. Jammer dat de uitspraak van de Engelse teksten je weer met de voeten in de klei zet. Muzikaal gezien klopt het allemaal wel: evenwichtige produktie, leuke arrangementen, jankende gitaren, huilende violen, sombere teksten. Kortom, als je er van houdt, is deze CD beslist het overwegen waard. (SN).
Recensie Aardschok (NL) nr. 12/97:
Steeds vaker stappen bands bij hun debuut over van demo op CD. Het in eigen beheer uitbrengen van CD’s is tegenwoordig dusdanig goedkoop dat de kosten niet meer extreem uiteenlopen. En tenslotte wordt je met een CD op zak een stuk serieuzer genomen. Het blijkt alleen moeilijk om zo’n CD als volwaardig product te zien. Het studiobudget is meestal net zo laag als die van een demo, waardoor de kwaliteit in verhouding ook stukken minder is. Daardoor is een goede demo al snel een matige CD, omdat de eisen voor een CD gewoon wat hoger liggen. Demo-CD of volwaardige CD, dat was mijn twistpunt bij de debuut-CD van het Zeeuwse Tremor. Op eigen houtje nam men acht nummers inclusief intro op. Tremor is een band die bestaat uit vijf heren en een dame. De muziek is overwegend doom-georiënteerd, maar zo nu en dan komen er ook wat progressieve metalstukken aan te pas. De toetsen, grunt, metalzang en zangeres zorgen voor de gebruikelijke ingrediënten van het genre: klassiek, sfeervol, agressief en melodieus. Gelukkig weet Tremor geregeld op te vallen door bijzonder sfeervolle doomstukken, waarin men duidelijk laat horen dat men wel wat kan. Zo beschikken de nummers "Romantic Images", "Minstrels" en "Shocks" (met violen en cello) over zeer fraaie melodieën en soms verrassende zangpassages. Tremor heeft, als je goed luistert, genoeg potentie om een verrassende band te worden, helaas rammelen de uitvoeringen nog behoorlijk. Zo kan de drummer prima roffelen, maar het lijkt wel of hij maar een eind weg slaat, waardoor de band het overzicht van het nummer totaal kwijt is. Zangeres Carlien klinkt nog wat onervaren, maar weet wel een bepaalde sprookjessfeer aan de songs toe te voegen. Een ander nadeel van de CD is dat het geheel in negen dagen is opgenomen en afgemixt. Productioneel is de CD dan ook te vergelijken met een aardige demo. Tremor verdient een compliment als het gaat om verfrissende ideeën, en als men in de toekomst de songs iets korter en wat minder complex maakt, verwacht ik nog het nodige. (Anthony van den Berg)
|
|
|