หลุม ดอกฟ้า กับ หมาวัด


ปองดอกฟ้า
	เพราะตัวฉัน...
	นี้มันต่ำต้อยนัก
	มิอาจเทียมผู้สูงศักดิ์ดั่งดอกฟ้า
	มิอาจเอื้อมโน้มกิ่งเจ้าลงมา
	ฉันเป็นได้ก็แค่หมาเห่าดวงจันทร์
	
	ฉันเป็นได้เท่านี้และแค่นี้
	ก็ได้ดีแต่เก็บเอาไปฝัน
	ทุกค่ำคืนยืนยามเฝ้า เจ้าทุกวัน
	ก็ฉันมัน เป็นแค่หมาเห่าเครื่องบิน
	
	หมาตัวนี้กระดิกหางและเห่าหอน
	ร้องอ้อนวรดอกฟ้าพาถวิล
	หากไม่โน้มกิ่งมาหาพื้นดิน
	หมาตัวนี้คงชักดิ้น สิ้นชีวา..