หมาวัดคิด เฝ้ามอง ปองดอกฟ้า
	สูงเกินกว่าจะเอื้อมไขว่ขว้าถึง
	เธออยู่สูง ดุจดั่ง ดาวดึง
	หมาน้อยจึง เพียงได้ แต่เม่อมอง
	
	ทุกค่ำคืน ยืนมอง ปองดอกฟ้า
	สูงคุณค่า กว่าหมา เกินใฝ่ปอง
	วาสนา มิสม เป็นคู่ครอง
	เพียงเฝ้ามอง ดอกฟ้า หมาสุขใจ
	
	หลงรักเจ้า เข้าแล้ว เจ้ากรรมเอ๋ย
	ไม่ดูเลยว่าเธอสูงเพียงไหน
	เทียบเปรียบฟ้า ที่สูง เกินฝันใฝ่
	แต่หัวใจ หมาน้อยก็คอยรอ