ดอกไม้สวย ระรวยรื่น ดื่นดาษตา ดวงดอกฟ้า ระย้าเด่น เป็นแสงฉาย ดวงเนตรวาว แววเด่นเป็นประกาย ลมประปราย ประกายแสง แจ่มจันทร์นวล สายลมเว้า เย้ายามเย็น ละเล่นรื่น ทะเลคลื่น ดื่นด่ำ ทุกคำสรวล พริ้วแพรวพราว คราวคลื่นคลั่ง ให้รัญจวน ดั่งเย้ายวน ชวนชมชื่น ระรื่นไป นั่งเศร้าสร้อย หงอยเหงา ยามเว้านี้ อื่นฤดี มีมาก มันยากไข พรรณา มานี้ ยามมีใจ เศร้าข้างใน ใจลึกๆ สะอึกมา แอบชื่นชม ดั่งลมเว้า คล้อยเคล้าคลื่น แอบชมชื่น ดื่นดาษด่ำ จึงพร่ำหา ดุจสายลม ที่ชมคลื่น อยู่นานา เป็นเพลา พาลมอ่อน อ้อนหัวใจ โอ้หมาน้อย คล้อยซึ้งใจ ไปไกลแล้ว ดอกฟ้าแก้ว แจ้วเจื้อยอยู่ เจ้ารู้ไซร้ หมาเดินดิน กินตามพื้น เป็นอื่นไป เจียมจนไม่ ใยยื้อแย่ง มาแต่งชม หากหมามี ที่ทางนั้น ด้วยฝันสวย มิมอดม้วย ด้วยแรงฤทธิ์ ประสิทธิ์สม ชมชวยชื่น ดื่นดาษด่ำ ทุกคำชม ก็เพียงลม สมสู่มา ว่าหมามัน มิสมปอง ครองใจเจ้า หมาเศร้านี้ ตำนานมี ที่หมาเศร้า เมื่อเห่าจันทร์ ไม่สมปอง ครองดอกฟ้า พาโศรกศัลย์ นี่แหล่ะมัน ฝันขอหมา.......... ดอกฟ้าเอ๋ย... |