ดวงจันทร์

นานมาแล้ว..สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวงมีดวงจันทร์ดวงหนึ่งเป็นผู้หญิง..กับอีกดวงหนึ่งเป็นผู้ชายและดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้ ต่างก็รักกันมากดวงจันทร์ทั้งสองไม่เคยแยกห่างจากกัน….ทุกๆ คืนเมื่อมองไปบนฟ้าจะเห็นดวงจันทร์ทั้งคู่ อยู่เคียงข้างกันเสมอ..แต่แล้ววันหนึ่ง ……………ดวงจันทร์ผู้หญิงได้ไปพบกับดวงอาทิตย์ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงหลงใหลในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์จนเลื่อนตัวตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย ทีละน้อย .............และก็แยกมาจากดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งในที่สุด...เมื่อค่ำคืนมาถึง..จึงมีดวงจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่ เพียงดวงเดียว ...ส่วนดวงจันทร์ผู้ชายก็ได้แต่ตามหา ดวงจันทร์ผู้หญิงไปทุกหนทุกแห่ง ....คืนแล้วคืนเล่า วันเวลาล่วงผ่านไปแต่ดวงจันทร์ผู้ชายก็ไม่สามารถหาดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบ.. .....ด้วยความคิดถึง และอยากพบดวงจันทร์ผู้หญิงให้เร็วที่สุดทำให้ดวงจันทร์ผู้ชายคิดว่า"หากเรามัวแต่ตามหาอยู่อย่างนี้ คงไม่ได้เจอแน่ๆ "จึงตัดสินใจ.. ระเบิดตัวเอง เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไปทั่วทั้งจักรวาลเพื่อให้ชิ้นส่วนแต่ละชิ้น ออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งนั้น....... เมื่อเวลาผ่านไปทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิง ได้เห็นถึงความจริงว่า..แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า สวยงามสักปานใดแต่ดวงอาทิตย์ก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้า แต่เพียงเธอเท่านั้นยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่นๆ อีกมากมายดวงจันทร์ผู้หญิงจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง..... แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ผู้ชายไม่พบต่อมาจึงได้รู้ว่า ดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเอง เพียงเพื่อตามหาตนจนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงรู้ว่าไม่มีวันที่จะได้เจอ กับดวงจันทร์ผู้ชายอีกต่อไปแล้วจึงได้แต่โศกเศร้า และเสียใจ ....แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์ผู้ชาย มีต่อดวงจันทร์ผู้หญิงทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสงที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตน ส่งให้ถึงดวงจันทร์ผู้หญิงเกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า เคียงข้างดวงจันทร์จนเกิดเป็นดวงจันทร์และดวงดาว ให้เราเห็นจนถึงทุกวันนี้ ....หากเรามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืนวันไหนที่เห็นจันทร์สวยสดวันนั้น คุณก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวงน้อยส่องแสงหรือ วันใดคุณเห็นดาวเปล่งประกายเต็มฟ้ามืดวันนั้น คุณก็จะไม่พบดวงจันทร์......เขาและเธอ ไม่อาจพบกันตลอดกาล.....