วิธีปฏิบัติ

               ก่อนสิ่งอื่นใด เราได้รับรู้กันแล้วว่า ความอร่อยของรสชาติอาหารที่ทาน มีความอร่อยในขอบเขต ไม่เกิน โคนลิ้น(ลิ้นด้านในสุดของปาก)ของเรา เพราะลิ้นเท่านั้น ที่มีประสาทสำหรับรับรู้รสของอาหาร เมื่อรู้เช่นนี้แล้ว ก็เกิดคำถามที่ว่า

        ทำไมเราต้องรีบกลืน        ทั้งๆที่ระยะเวลาของการรับรสนั้น หากรีบกลืนแล้ว ความอร่อยจะสั้นลง หากต้องการให้อร่อยนาน ต้องใช้อาหารที่มากขึ้น ก็จะนำพาไปสู่การทานอาหารเกินอิ่ม

        เมื่อทานอาหารเกินอิ่ม    สิ่งที่ได้รับกลับมาก็คือ ความเคยชินของกระเพราะ ซึ่งเป็นส่วนที่มีเส้นประสาทคอยสั่งการว่าพอ(อิ่ม)แล้วหรือไม่สำหรับอาหารมื้อนี้  ซึ่งจริงๆแล้ว มีระยะเวลาสำหรับการรับรู้การอิ่มของเราพอสมควร หากใช้เวลาในการทาน เท่าๆกัน แต่อาหารไม่เท่ากัน ก็จะมีควสมรู้สึกที่อิ่มได้เช่นกัน (อยู่ที่การฝึกใจด้วย)

        สิ่งที่ควรกำหนด    เวลาทานอาหาร ปริมาณอาหาร คุณภาพอาหาร ให้เหมาะแก่รูปร่างของเรา โดยฝึกไม่เพิ่มอีก ไม่ว่าจะอร่อยสักปานใดก็ตาม (ใช้การยืดเวลาความอร่อยให้อยู่ที่ลิ้น)

กลับหน้าแรก    10 หนทางสุขใจ   ป.ล.ปู่คิดเองเขียนเอง ยังดูเองไม่ค่อยเข้าท่าสักเท่าไรเลยนะนี่