วว 1:1-3
อารัมภบท
(1) ต่อไปนี้เป็นการเปิดเผยเรื่องพระเยซูคริสตเจ้า พระเจ้าทรงเปิดเผยแก่พระเยซูคริสตเจ้า เพื่อจะได้แจ้งแก่บรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ถึงสิ่งที่จะต้องเกิดขึ้นในเร็ว ๆ นี้ พระเยซูคริสตเจ้าทรงส่งทูตสวรรค์มาพบยอห์นผู้รับใช้ของพระองค์เพื่ออธิบายความหมาย
(2) ยอห์นเป็นพยานถึงพระวาจาของพระเจ้าและเป็นพยานถึงคำยืนยันของพระเยซูคริสตเจ้าตามที่เขาเห็น
(3) ความสุข จงมีแก่บรรดาผู้อ่านและผู้ฟังถ้อยคำของการประกาศพระวาจานี้และปฏิบัติตามข้อความที่เขียนไว้ เพราะเหตุการณ์นั้นใกล้เข้ามาแล้ว

จดหมายถึงพระศาสนจักรในแคว้นอาเซีย
วว 1:4-8
คำขึ้นต้นและคำทักทาย
(4) จากยอห์น ถึงพระศาสนจักรทั้งเจ็ดแห่งในแคว้นอาเซีย ขอพระหรรษทานและสันติสุขสถิตอยู่กับท่านทั้งหลาย จากพระองค์ผู้ทรงดำรงอยู่ในปัจจุบัน ผู้ทรงดำรงอยู่ในอดีตและผู้เสด็จมา จากจิตทั้งเจ็ดซึ่งอยู่เบื้องหน้าพระที่นั่งของพระองค์
(5) และจากพระเยซูคริสตเจ้า องค์พยานที่ซื่อสัตย์และเป็นบุคคลแรกที่กลับคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตาย ประมุขของบรรดากษัตริย์บนแผ่นดิน พระองค์ทรงรักเราและทรงปลดเราให้พ้นจากบาปของเราด้วยพระโลหิตของพระองค์
(6) พระองค์ทรงแต่งตั้งพวกเราให้เป็นกษัตริย์และสมณะเพื่อรับใช้พระเจ้าพระบิดาของพระองค์ ขอพระสิริรุ่งโรจน์และอานุภาพจงมีแด่พระองค์ตลอดนิรันดร อาเมน
(7) ดูเถิด พระองค์กำลังเสด็จมาพร้อมกับหมู่ก้อนเมฆ ทุกคนแม้ผู้ที่เคยแทงพระองค์จะแลเห็นพระองค์ ชนทุกชาติบนแผ่นดินจะข้อนอกร่ำไห้ถึงพระองค์ ใช่แล้ว อาเมน
(8) พระเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงดำรงอยู่ในปัจจุบัน ผู้ทรงดำรงอยู่ในอดีตและผู้เสด็จมา พระผู้ทรงสรรพานุภาพตรัสว่า “เราคือ อัลฟาและโอเมก้า”

วว 1:9-20
ภาพนิมิตเบื้องต้น
(9) ข้าพเจ้าคือยอห์น พี่น้องผู้ร่วมทุกข์ในการถูกเบียดเบียนกับท่านทั้งหลาย ผู้ร่วมในพระอาณาจักรและในการเพียรทนเดชะพระเยซูเจ้า ข้าพเจ้ามาอยู่ที่เกาะชื่อ ปัทมอสเพราะพระวาจาของพระเจ้าและเพราะการเป็นพยานถึงพระเยซูเจ้า
(10) ในวันขององค์พระผู้เป็นเจ้าวันหนึ่ง พระจิตเจ้าทรงบันดาลให้ข้าพเจ้าตกอยู่ในภวังค์ และได้ยินเสียงดังดุจเสียงแตรอยู่เบื้องหลังข้าพเจ้า กล่าวว่า
(11) ”จงเขียนสิ่งที่ท่านเห็นไว้ในม้วนหนังสือ และส่งไปให้พระศาสนจักรทั้งเจ็ดแห่งคือพระศาสนจักรที่เมืองเอเฟซัส สเมอร์นา เปอร์กามัม ธิยาทิรา ซาร์ดิส ฟิลาเดลเฟียและเลาดิเซีย”
(12) ข้าพเจ้าหันไปดูว่าผู้ใดกำลังพูดกับข้าพเจ้า เมื่อหันไปแล้ว ข้าพเจ้าก็เห็นเชิงตะเกียงทองคำเจ็ดเชิง
(13) ในกลุ่มเชิงตะเกียงเหล่านั้นข้าพเจ้าเห็นผู้หนึ่งคล้ายบุตรแห่งมนุษย์ สวมเสื้อยาวกรอมเท้า มีผ้าทองคาดที่อก
(14) ผมขาวเหมือนกับขนแกะและหิมะ นัยน์ตาลุกโชติช่วงเหมือนเปลวเพลิง
(15) เท้าสุกใสเหมือนทองสัมฤทธิ์ที่หลอมอยู่ในเตาไฟ เสียงของเขาดังเหมือนเสียงน้ำไหลเชี่ยว
(16) เขาถือดาวเจ็ดดวงในมือขวา มีดาบสองคมออกมาจากปาก ใบหน้าของเขาดูเหมือนดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงแรงกล้า
(17) เมื่อเห็นเขา ข้าพเจ้าล้มลงแทบเท้าของเขาเหมือนคนตาย แต่เขาวางมือขวาบนตัวข้าพเจ้า กล่าวว่า “อย่ากลัวเลย เราเป็นทั้งเบื้องต้นและบั้นปลาย
(18) เราเป็นผู้มีชีวิต เราตายไปแล้ว แต่บัดนี้เรามีชีวิตอยู่ตลอดนิรันดร เรามีอำนาจเหนือความตายและเหนือแดนผู้ตาย
(19) ดังนั้นจงเขียนสิ่งที่ท่านได้เห็น คือ สิ่งที่กำลังเป็นอยู่ในปัจจุบัน และสิ่งที่จะเกิดขึ้นในภายหลัง
(20) ธรรมล้ำลึกของดาวเจ็ดดวงที่ท่านเห็นในมือขวาของเรา และธรรมล้ำลึกของเชิงตะเกียงทองคำเจ็ดเชิงนั้นคือ ดาวเจ็ดดวงหมายถึงทูตสวรรค์ของพระศาสนจักรทั้งเจ็ดแห่ง และเชิงตะเกียงทั้งเจ็ดเชิงหมายถึงพระศาสนจักรทั้งเจ็ดแห่ง”   [Go Top]

วว 2:1-7
1.พระศาสนจักรที่เมืองเอเฟซัส
(1) จงเขียนถึงทูตสวรรค์ของพระศาสนจักรที่เมืองเอเฟซัสว่า “พระองค์ผู้ทรงถือดาวทั้งเจ็ดดวงไว้ในพระหัตถ์ขวา และทรงดำเนินอยู่ในหมู่เชิงตะเกียงทองคำทั้งเจ็ดเชิง ตรัสดังนี้
(2) เรารู้จักกิจการ ความเหน็ดเหนื่อยและความเพียรทนของท่าน และรู้ว่าท่านทนคนชั่วช้าไม่ได้ ท่านทดสอบผู้ที่อ้างว่าเป็นอัครสาวก แต่ไม่เป็น และพบว่า เขาเหล่านั้นเป็นคนพูดคำเท็จ
(3) ท่านมีความเพียรทนและทนทุกข์เพราะนามของเราโดยไม่ท้อถอย
(4) ถึงกระนั้น เรามีเรื่องตำหนิท่านด้วย คือท่านละทิ้งความรักที่เคยมีแต่ก่อน
(5) ดังนั้น จงระลึกว่า ท่านเคยเป็นอย่างไร จงกลับใจและทำกิจการอย่างเดิม ถ้าท่านไม่กลับใจ เราจะมาพบท่านและจะยกเชิงตะเกียงของท่านออกจากที่ตั้ง
(6) แต่ท่านยังมีความดีอยู่บ้าง คือท่านเกลียดกิจการของพวกนิโคเลาส์นิยม ที่เราก็เกลียดด้วย
(7) ผู้มีหู ก็จงฟังสิ่งที่พระจิตเจ้าตรัสแก่พระศาสนจักรทั้งหลายว่า “ผู้ใดมีชัยชนะ เราจะให้เขากินผลจากต้นไม้แห่งชีวิตที่อยู่ในอุทยานของพระเจ้า”

วว 2:8-11
2. พระศาสนจักรที่เมืองสเมอร์นา
(8) จงเขียนถึงทูตสวรรค์ของพระศาสนจักรที่เมืองสเมอร์นาว่า “พระองค์ผู้ทรงเป็นทั้งเบื้องต้นและบั้นปลาย สิ้นพระชนม์แล้วและทรงกลับคืนพระชนมชีพ
(9) ตรัสดังนี้ เรารู้จักความทุกข์ยากและความยากจนของท่าน แต่ท่านก็ร่ำรวย เรารู้ว่าท่านถูกใส่ร้ายจากผู้ที่เรียกตนว่า “ชาวยิว” ทั้ง ๆ ที่ไม่เป็นชาวยิวแต่เป็นสมุนของซาตาน
(10) อย่ากลัวความทุกข์ทรมานที่ท่านกำลังจะต้องทน ดูเถิด ปีศาจกำลังจะจับบางท่านเข้าคุกเพื่อท่านจะถูกทดลองและถูกเบียดเบียนเป็นเวลาสิบวัน จงซื่อสัตย์จนถึงวันตายเถิด และเราจะให้มงกุฎแห่งชีวิตแก่ท่าน
(11) ผู้มีหู ก็จงฟังสิ่งที่พระจิตเจ้าตรัสแก่พระศาสนจักรทั้งหลายว่า ผู้ใดมีชัยชนะ จะไม่ถูกทำร้ายจากความตายครั้งที่สอง”

วว 2:12-17
3.พระศาสนจักรที่เมืองเปอร์กามัม
(12) จงเขียนถึงทูตสวรรค์ของพระศาสนจักรที่เมืองเปอร์กามัมว่า “พระองค์ผู้ทรงมีดาบสองคมตรัสดังนี้
(13) เรารู้ว่าท่านอาศัยอยู่ในที่ที่เป็นบัลลังก์ของซาตาน แต่ท่านยังยึดมั่นต่อนามของเรา ไม่ปฏิเสธความเชื่อในเราแม้ในวันที่อันทิปาสพยานซื่อสัตย์ของเราถูกประหารในเมืองของท่านซึ่งเป็นที่อาศัยของซาตาน”
(14) แต่ เรามีบางเรื่องตำหนิท่าน มีบางคนที่นั่นยึดถือคำสอนของบาลาอัม บาลาอัมผู้นี้สอนบาลาคให้ชักชวนชาวอิสราเอลทำบาปโดยให้กินเครื่องเซ่นสังเวยรูปเคารพและให้ล่วงประเวณี
(15) ยังมีบางคนยึดถือคำสอนของพวกนิโคเลาส์นิยมด้วย
(16) จงกลับใจเถิด มิฉะนั้น เราจะมาพบท่านทันที และจะใช้ดาบที่ปากของเราต่อสู้กับเขาเหล่านั้น
(17) ผู้มีหู ก็จงฟังสิ่งที่พระจิตเจ้าตรัสแก่พระศาสนจักรทั้งหลายว่า “ผู้ใดมีชัยชนะ เราจะให้มานนาที่ซ่อนอยู่และจะให้ก้อนหินขาวซึ่งมีนามใหม่เขียนไว้ ไม่มีใครรู้จักนามนี้นอกจากผู้ที่ได้รับ”

วว 2:18-29
4. พระศาสนจักรที่เมืองธิยาทิรา
(18) จงเขียนถึงทูตสวรรค์ของพระศาสนจักรที่เมืองธิยาทิราว่า “พระบุตรของพระเจ้า ผู้มีพระเนตรเหมือนเปลวไฟ มีพระบาทเหมือนทองสัมฤทธิ์ที่หลอมเหลว
(19) เรารู้จักกิจการของท่าน รู้จักความรัก ความเชื่อ การรับใช้และความเพียรทนของท่าน และรู้ว่าท่านทำเช่นนี้มากกว่าแต่ก่อนด้วย
(20) แต่ เรามีเรื่องตำหนิท่าน ท่านอนุญาตให้นางเยเซเบลซึ่งอ้างว่าเป็นประกาศกหญิงสอนและหลอกลวงผู้รับใช้ของเราให้ล่วงประเวณีและกินเครื่องเซ่นสังเวยรูปเคารพ
(21) เราให้เวลาแก่นางที่จะกลับใจแต่นางไม่ต้องการกลับใจจากการล่วงประเวณี
(22) ดังนั้น เราจะทำให้นางป่วยหนักอยู่บนเตียง และให้ผู้ที่ล่วงประเวณีกับนางมีความทุกข์ยิ่งใหญ่ด้วย เว้นแต่เขาจะกลับใจไม่ทำกิจการของนาง
(23) เราจะประหารบุตรทั้งหลายของนาง และพระศาสนจักรทั้งหลายจะรู้ว่า เราคือผู้สำรวจเจตนาและความคิด และจะตอบแทนแต่ละท่านตามกิจการที่ท่านได้ทำ
(24) ส่วนท่านอื่น ๆ ที่เมืองธิยาทิรา ซึ่งไม่เห็นด้วยกับคำสอนนี้และไม่รู้จักสิ่งที่เขาเรียกว่า ศาสตร์ลึกลับของซาตาน เราบอกว่า เราจะไม่ให้ภาระอื่นใดแก่ท่านอีก
(25) แต่จงยึดถือสิ่งที่ท่านมีอยู่แล้วจนกว่าเราจะกลับมา
(26) ผู้ใดมีชัยชนะ ผู้ใดปฏิบัติกิจการของเราจนถึงที่สุด เราจะให้ผู้นั้นมีอำนาจเหนือนานาชาติ
(27) เขาจะปกครองนานาชาติด้วยคทาเหล็ก และนานาชาติจะถูกทำลายเป็นชิ้น ๆ เหมือนหม้อดินที่ถูกทุบ เหมือนกับที่เราได้รับอำนาจจากพระบิดาของเรา
(28) เราจะให้ดาวประจำรุ่งแก่เขา
(29) ผู้มีหู จงฟังสิ่งที่พระจิตเจ้าตรัสแก่พระศาสนจักรทั้งหลายเถิด”   [Go Top]

วว 3:1-6
5. พระศาสนจักรที่เมืองซาร์ดิส
(1) จงเขียนถึงทูตสวรรค์ของพระศาสนจักรที่เมืองซาร์ดิสว่า “พระองค์ผู้ทรงมีจิตทั้งเจ็ดของพระเจ้าและทรงมีดาวเจ็ดดวงตรัสว่า เรารู้จักกิจการของท่าน ใคร ๆ คิดว่าท่านมีชีวิต แต่ท่านตายแล้ว
(2) จงตื่นขึ้นและเสริมกำลังส่วนที่เหลือซึ่งใกล้จะตาย เพราะเราไม่ได้พบกิจการใดของท่านดีพร้อมเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าของเรา
(3) จงระลึกเถิดว่า ท่านได้รับ ได้ยินพระวาจาอย่างไร จงปฏิบัติตามและกลับใจเถิด ถ้าท่านไม่ตื่นเฝ้า เราจะมาเหมือนขโมย และท่านจะไม่รู้ว่าเราจะมาพบท่านเมื่อไร
(4) แต่มีบางคนที่เมืองซาร์ดิสซึ่งไม่ได้ทำให้เสื้อผ้าของตนมีมลทิน เขาเหล่านั้นจะสวมเสื้อขาวเดินกับเราเพราะเขาเป็นผู้เหมาะสม
(5) ผู้ใดมีชัยชนะ จะสวมเสื้อขาวเช่นนี้ เราจะไม่ลบนามของเขาออกจากหนังสือแห่งชีวิต เราจะรับรู้นามของเขาเฉพาะพระพักตร์พระบิดาของเราและต่อหน้าบรรดาทูตสวรรค์ของพระองค์
(6) ผู้มีหู จงฟังสิ่งที่พระจิตเจ้าตรัสแก่พระศาสนจักรทั้งหลายเถิด”

วว 3:7-13
6. พระศาสนจักรที่เมืองฟิลาเดลเฟีย
(7) จงเขียนถึงทูตสวรรค์ของพระศาสนจักรที่เมืองฟิลาเดลเฟียว่า “พระองค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ ผู้ทรงสัตย์ ผู้ทรงถือกุญแจของกษัตริย์ดาวิด เมื่อพระองค์ทรงเปิด ไม่มีผู้ใดปิดได้ และเมื่อพระองค์ทรงปิด ก็ไม่มีผู้ใดเปิดได้ ตรัสว่า
(8) เรารู้จักกิจการของท่าน เราเปิดประตูที่ไม่มีผู้ใดปิดได้ไว้ต่อหน้าท่าน เพราะท่านมีกำลังน้อย และเพราะท่านปฏิบัติตามวาจาของเรา ไม่ปฏิเสธนามของเรา
(9) เราจะทำให้บางคนที่เป็นสมุนของซาตาน คือผู้ที่พูดเท็จอ้างว่าตนเป็นชาวยิว แต่ไม่ได้เป็น กราบลงแทบเท้าของท่าน และรับรู้ว่าเรารักท่าน
(10) เพราะท่านปฏิบัติตามคำสั่งของเราที่สั่งให้ท่านมีความเพียรทน เราจึงจะรักษาท่านให้พ้นจากเวลาแห่งการทดลองซึ่งกำลังจะมาถึงทั่วแผ่นดิน เพื่อทดลองมวลมนุษย์ผู้อาศัยบนแผ่นดิน
(11) เราจะมาทันที จงยึดถือสิ่งที่ท่านมี อย่าให้ผู้ใดนำมงกุฎของท่านไป
(12) ผู้ใดมีชัยชนะ เราจะทำให้เขาเป็นเสาในพระวิหารของพระเจ้าของเรา เขาจะไม่ออกจากที่นั่นอีกเลย และที่ตัวของเขา เราจะเขียนพระนามของพระเจ้าของเราและชื่อเมืองของพระเจ้าของเรา คือนครเยรูซาเล็มใหม่ซึ่งลงมาจากสวรรค์จากพระเจ้าของเรา เราจะเขียนนามใหม่ของเราด้วย
(13) ผู้มีหู จงฟังสิ่งที่พระจิตเจ้าตรัสแก่พระศาสนจักรทั้งหลายเถิด”

วว 3:14-22
7. พระศาสนจักรที่เมืองเลาดิเซีย
(14) จงเขียนถึงทูตสวรรค์ของพระศาสนจักรที่เมืองเลาดิเซียว่า “พระองค์ผู้ทรงเป็นอาเมน ผู้ทรงเป็นพยานที่ซื่อสัตย์และตรัสความจริง ผู้ทรงเป็นปฐมเหตุของทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้างตรัสว่า
(15) เรารู้จักกิจการของท่าน รู้ว่าท่านไม่เย็นไม่ร้อน ท่านจะเย็นหรือร้อนไปเลยก็จะดีกว่า
(16) แต่ท่านมิได้เป็นเช่นนั้น เพราะท่านอุ่น ๆ ไม่เย็นไม่ร้อน เรากำลังจะคายท่านออกจากปากของเรา
(17) ท่านพูดว่า ฉันร่ำรวย มีสมบัติมากมายและไม่ต้องการอะไรอีก แต่ท่านไม่รู้ว่าท่านเป็นคนอาภัพ น่าสงสาร ยากจน ตาบอดและเปลือยเปล่า
(18) เราแนะนำท่านให้ซื้อทองคำที่หลอมบริสุทธิ์แล้วจากเราเพื่อท่านจะร่ำรวย ซื้อเสื้อขาวเพื่อสวมใส่ปกปิดความเปลือยเปล่าที่น่าอับอายของท่าน ซื้อยาหยอดตาเพื่อจะแลเห็นได้อีก
(19) เราตักเตือนและเฆี่ยนตีสั่งสอนผู้ที่เรารัก ดังนั้น จงมีความกระตือรือร้นและกลับใจ
(20) ดูเถิด เรากำลังยืนเคาะประตู ถ้าผู้ใดได้ยินเสียงของเราและเปิดประตู เราจะเข้าไปกินอาหารร่วมกับเขา เขาจะกินอาหารร่วมกับเรา
(21) ผู้ใดมีชัยชนะ เราจะให้เขานั่งกับเราบนบัลลังก์ เหมือนกับที่เรามีชัยชนะแล้วและได้นั่งกับพระบิดาของเราบนพระบัลลังก์ของพระองค์
(22) ผู้มีหู จงฟังสิ่งที่พระจิตเจ้าตรัสแก่พระศาสนจักรทั้งหลายเถิด”  [Go Top]

ภาพนิมิตของพระเจ้า

ก. เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นก่อนวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า

วว 4:1-11
พระเจ้าทรงมอบอนาคตของโลกไว้กับ “ลูกแกะของพระเจ้า”
(1) หลังจากนั้น ข้าพเจ้าเห็นนิมิต ประตูสวรรค์เปิดบานหนึ่ง และข้าพเจ้าได้ยินเสียงที่เคยได้ยินก่อนนั้นดังดุจเสียงแตร พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงขึ้นมาข้างบนนี้เถิด ฉันจะชี้ให้ท่านเห็นเหตุการณ์ที่จะต้องเกิดขึ้นหลังจากนี้”
(2) ทันใดนั้น ข้าพเจ้าก็ตกอยู่ในภวังค์และเห็นพระบัลลังก์องค์หนึ่งตั้งอยู่ในสวรรค์ ผู้หนึ่งประทับอยู่บนพระบัลลังก์นั้น
(3) พระผู้ประทับอยู่บนพระบัลลังก์ ทรงมีลักษณะเหมือนเพชรและทับทิมแดง มีรุ้งลักษณะเหมือนมรกต ล้อมรอบพระบัลลังก์
(4) พระบัลลังก์มีบัลลังก์อีกยี่สิบสี่องค์ล้อมอยู่ ผู้อาวุโสยี่สิบสี่คนนั่งอยู่บนบัลลังก์เหล่านั้น แต่ละคนสวมเสื้อขาว มีมงกุฎทองคำบนศีรษะ
(5) ฟ้าแลบฟ้าร้องและเสียงดังออกมาจากพระบัลลังก์ มีตะเกียงเจ็ดดวงจุดสว่างอยู่หน้าพระบัลลังก์ ตะเกียงเหล่านี้คือจิตทั้งเจ็ดของพระเจ้า
(6) ตรงหน้าพระบัลลังก์มีทะเลใสดุจแก้วผลึก ตรงกลางและรอบ ๆพระบัลลังก์มีผู้มีชีวิตสี่ตนซึ่งมีตาเต็มตัวทั้งด้านหน้าและด้านหลังอยู่ตรงกลางและรอบ ๆ พระบัลลังก์
(7) ผู้มีชีวิตตนแรกคล้ายสิงโต ตนที่สองคล้ายโค ตนที่สามใบหน้าเหมือนมนุษย์และตนที่สี่คล้ายนกอินทรีกำลังบิน
(8) ผู้มีชีวิตทั้งสี่ตนต่างมีปีกหกปีก ตาอยู่รอบตัวและอยู่ใต้ปีก ต่างร้องสรรเสริญตลอดวันตลอดคืนโดยไม่หยุดเลยว่า ศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ ผู้ทรงดำรงอยู่ในอดีต ผู้ทรงดำรงอยู่ในปัจจุบันและผู้เสด็จมา
(9) เมื่อผู้มีชีวิตทั้งสี่ตนถวายคำสรรเสริญ ถวายพระเกียรติ และขอบพระคุณแด่พระองค์ผู้ประทับอยู่บนพระบัลลังก์และทรงพระชนม์ตลอดนิรันดรนั้น
(10) บรรดาผู้อาวุโสทั้งยี่สิบสี่คนจะกราบลงเฉพาะพระพักตร์พระผู้ประทับบนพระบัลลังก์ และนมัสการพระองค์ผู้ทรงพระชนม์ตลอดนิรันดร และจะวางมงกุฎไว้หน้าพระบัลลังก์ พลางทูลว่า
(11) ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์ทรงสมควรจะได้รับพระสิริรุ่งโรจน์ พระเกียรติและพระอานุภาพ เพราะพระองค์ทรงสร้างสรรพสิ่ง และทุกสิ่งถูกสร้างและดำรงอยู่ ตามพระประสงค์ของพระองค์   [Go Top]

วว 5:1-14
(1) ข้าพเจ้าเห็นหนังสือม้วนหนึ่งในพระหัตถ์ขวาของพระองค์ผู้ประทับอยู่บนพระบัลลังก์ หนังสือม้วนนั้นมีข้อความเขียนไว้ทั้งด้านในและด้านนอก มีตราเจ็ดดวงผนึกอยู่
(2) ข้าพเจ้ายังเห็นทูตสวรรค์ทรงพลังองค์หนึ่งร้องประกาศเสียงดังว่า “ใครเป็นผู้สมควรจะคลี่ม้วนหนังสือ และเปิดตราที่ผนึกไว้”
(3) แต่ไม่มีใครทั้งในสวรรค์หรือบนแผ่นดินหรือใต้พิภพคลี่ม้วนหนังสือนั้นออกอ่านได้
(4) ข้าพเจ้าจึงร้องไห้ฟูมฟายเพราะไม่มีผู้ใดสมควรจะคลี่ม้วนหนังสือนั้นออกอ่านได้เลย
(5) ผู้อาวุโสคนหนึ่งพูดกับข้าพเจ้าว่า “อย่าร้องไห้เลย ดูเถิด สิงโตจากตระกูลยูดาห์ หน่อเนื้อเชื้อไขของกษัตริย์ดาวิดทรงได้รับชัยชนะแล้ว พระองค์จะทรงคลี่ม้วนหนังสือและเปิดตราที่ผนึกทั้งเจ็ดดวงออกได้”
(6) แล้วข้าพเจ้าเห็นลูกแกะของพระเจ้าตรงกลางพระบัลลังก์ในหมู่ผู้มีชีวิตทั้งสี่ตนและบรรดาผู้อาวุโส ลูกแกะนั้นประทับยืนอยู่ประหนึ่งถูกประหารแล้ว มีเจ็ดเขา เจ็ดตา หมายถึงจิตทั้งเจ็ดที่พระเจ้าทรงส่งไปทั่วแผ่นดิน
(7) ลูกแกะนั้นทรงเข้ามารับม้วนหนังสือจากพระหัตถ์ขวาของพระผู้ประทับอยู่บนพระบัลลังก์
(8) เมื่อทรงรับม้วนหนังสือแล้ว ผู้มีชีวิตทั้งสี่ตนและผู้อาวุโสทั้งยี่สิบสี่คนก็กราบลงเฉพาะพระพักตร์ลูกแกะ ต่างถือพิณและผอบทองคำมีกำยานใส่เต็ม ซึ่งหมายถึงคำอธิษฐานภาวนาของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์
(9) ขับร้องเพลงบทใหม่ว่า พระองค์ทรงเหมาะสมที่จะรับม้วนหนังสือ และเปิดดวงตราที่ผนึกอยู่นั้น เพราะพระองค์ทรงถูกประหาร ทรงหลั่งพระโลหิตไถ่กู้มนุษย์สำหรับพระเจ้า จากทุกเผ่า ทุกภาษา ทุกประเทศ ทุกชาติ
(10) ทรงทำให้เขาเหล่านั้นเป็นสมณราชตระกูลสำหรับพระเจ้าของเรา เขาจะครองราชย์เหนือแผ่นดิน
(11) ข้าพเจ้าเห็นและได้ยินเสียงทูตสวรรค์จำนวนมากนับล้านนับโกฏินับอสงไขย รอบพระบัลลังก์ รอบผู้มีชีวิตทั้งสี่ตนและบรรดาผู้อาวุโส
(12) ร้องสรรเสริญเสียงดังว่า ลูกแกะที่ถูกประหารแล้วนั้น ทรงเป็นผู้สมควรได้รับพระอานุภาพ ทรัพย์ศฤงคาร พระปรีชาญาณ พระพลานุภาพ พระเกียรติยศ พระสิริรุ่งโรจน์และคำถวายพระพร
(13) ข้าพเจ้าได้ยินเสียงสิ่งสร้างทั้งมวล ทั้งที่อยู่ในสวรรค์และบนแผ่นดิน ทั้งใต้พิภพ และในทะเล และทุกสิ่งที่อยู่ในที่เหล่านั้น ร้องสรรเสริญว่า พระองค์ผู้ประทับบนพระบัลลังก์ และลูกแกะ จงได้รับคำถวายพระพร พระเกียรติยศ พระสิริรุ่งโรจน์และพระอำนาจปกครอง ตลอดนิรันดรเทอญ
(14) ผู้มีชีวิตทั้งสี่ตนพูดว่า “อาเมน” และบรรดาผู้อาวุโสก็กราบนมัสการ   [Go Top]

วว 6:1-17
ลูกแกะของพระเจ้าทรงเปิดตราผนึกทั้งเจ็ดดวง
(1) เมื่อลูกแกะทรงเปิดตราผนึกดวงแรกในเจ็ดดวงนั้น ข้าพเจ้าเห็นและได้ยินผู้มีชีวิตตนหนึ่งในสี่ตนนั้นร้องเสียงดังดุจฟ้าร้องว่า “มาเถิด”
(2) ทันใดนั้น ข้าพเจ้าเห็นม้าขาวตัวหนึ่ง ผู้ขี่ถือคันธนู เขาได้รับมงกุฎ และออกไปอย่างมีชัยเพื่อจะได้ชัยชนะต่อ ๆ ไป
(3) เมื่อลูกแกะทรงเปิดตราผนึกดวงที่สอง ข้าพเจ้าได้ยินผู้มีชีวิตตนที่สองร้องว่า “มาเถิด”
(4) แล้วม้าอีกตัวหนึ่งสีแดงสดก็เข้ามา ผู้ขี่ได้รับมอบหมายให้นำสันติภาพไปจากแผ่นดิน ปล่อยให้มนุษย์ฆ่ากัน เขาได้รับดาบใหญ่เล่มหนึ่ง
(5) เมื่อลูกแกะทรงเปิดตราผนึกดวงที่สาม ข้าพเจ้าได้ยินผู้มีชีวิตตนที่สามร้องว่า “มาเถิด” ทันใดนั้นข้าพเจ้าเห็นม้าดำตัวหนึ่ง ผู้ขี่ถือตราชูคู่หนึ่ง
(6) ข้าพเจ้าได้ยินเสียงเหมือนกับมาจากหมู่ผู้มีชีวิตทั้งสี่ตน พูดว่า “ค่าจ้างหนึ่งวันซื้อข้าวสาลีได้หนึ่งกิโลกรัมเท่านั้น ค่าจ้างหนึ่งวันซื้อข้าวบาร์เลย์ได้สามกิโลกรัมเท่านั้น อย่าใช้น้ำมันและเหล้าองุ่น ให้สิ้นเปลือง”
(7) เมื่อลูกแกะทรงเปิดตราผนึกดวงที่สี่ ข้าพเจ้าได้ยินเสียงของผู้มีชีวิตตนที่สี่ร้องว่า “มาเถิด”
(8) ทันใดนั้น ข้าพเจ้าเห็นม้าตัวหนึ่ง สีเขียวซีด ผู้ขี่มีชื่อว่า “ความตาย” แดนมรณะติดตามมาทั้งความตายและแดนผู้ตายได้รับอำนาจที่จะฆ่าหนึ่งในสี่ของแผ่นดินด้วยดาบ ความอดอยาก โรคระบาดและสัตว์ร้าย
(9) เมื่อลูกแกะทรงเปิดตราผนึกดวงที่ห้า ข้าพเจ้าเห็นวิญญาณที่ใต้แท่นบูชา วิญญาณเหล่านั้นเป็นวิญญาณของผู้ที่ถูกประหารเพราะพระวาจาของพระเจ้า และเพราะคำพยานที่เขาให้
(10) เขาเหล่านั้นร้องเสียงดังว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ศักดิ์สิทธิ์และทรงสัตย์ พระองค์จะทรงรีรออีกนานเท่าใดเล่าที่จะทรงตัดสินลงโทษผู้อาศัยบนแผ่นดินเป็นการแก้แค้นแทนโลหิตของเรา”
(11) แล้วแต่ละคนได้รับเสื้อขาว และได้รับพระวาจาให้อดทนต่อไปอีกระยะหนึ่งจนกว่าเพื่อนผู้รับใช้และพี่น้องของเขาที่จะต้องถูกประหารเหมือนเขาจะมีจำนวนครบถ้วน
(12) ข้าพเจ้าเห็นลูกแกะทรงเปิดตราผนึกดวงที่หก เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง ดวงอาทิตย์มืดดำเหมือนผ้าดำไว้ทุกข์ ดวงจันทร์เปลี่ยนเป็นสีแดงเหมือนเลือด
(13) ดวงดาวบนท้องฟ้าตกลงมาบนแผ่นดินเหมือนผลมะเดื่อที่ยังไม่สุกหล่นจากต้นเมื่อถูกลมแรง
(14) ท้องฟ้าสูญหายไปเหมือนกับม้วนหนังสือที่ถูกม้วนเก็บ ภูเขาและเกาะทั้งหลายต่างถูกเคลื่อนย้ายไปจากที่เดิม
(15) กษัตริย์แห่งแผ่นดิน ผู้ยิ่งใหญ่ แม่ทัพนายกอง เศรษฐีและผู้มีอำนาจ ทาสและคนอิสระทั้งหลาย ต่างหลบซ่อนอยู่ในถ้ำและตามซอกหินของภูเขา
(16) เขาร้องบอกกับภูเขาและก้อนหินว่า จงล้มทับเราเถิด จงซ่อนเราไว้ให้พ้นจากพระพักตร์ของพระองค์ผู้ประทับอยู่บนพระบัลลังก์และจากพระพิโรธของลูกแกะ
(17) เพราะวันยิ่งใหญ่ที่เขาจะรับโทษทัณฑ์มาถึงแล้วและผู้ใดเล่าจะยืนหยัดอยู่ได้   [Go Top]

วว 7:1-8
ผู้รับใช้ของพระเจ้าจะรอดพ้น
(1) หลังจากนั้น ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์สี่องค์ยืนอยู่ที่มุมทั้งสี่ของแผ่นดิน กำลังควบคุมลมทั้งสี่ทิศของแผ่นดินมิให้พัดบนบกหรือในทะเลหรือพัดต้นไม้ใด ๆ
(2) ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งปรากฏขึ้นทางทิศตะวันออก ถือตราของพระเจ้าผู้ทรงชีวิต ทูตสวรรค์องค์นั้นร้องเสียงดังบอกทูตสวรรค์ทั้งสี่องค์ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำลายแผ่นดินและทะเลว่า
(3) ”อย่าทำลายแผ่นดินหรือทะเลหรือต้นไม้ จนกว่าเราจะได้ประทับตราไว้ที่หน้าผากของบรรดาผู้รับใช้พระเจ้าของเรา”
(4) และข้าพเจ้าได้ยินว่าผู้ที่ได้รับการประทับตรามีจำนวนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน ผู้รับการประทับตราเหล่านี้มาจากทุกเผ่าของชาวอิสราเอล
(5) ผู้ได้รับการประทับตราจากเผ่ายูดาห์มีหนึ่งหมื่นสองพันคน จากเผ่ารูเบนหนึ่งหมื่นสองพันคน จากเผ่ากาดหนึ่งหมื่นสองพันคน
(6) จากเผ่าอาเชอร์หนึ่งหมื่นสองพันคน จากเผ่านัฟทาลีหนึ่งหมื่นสองพันคน จากเผ่ามนัสเสห์หนึ่งหมื่นสองพันคน
(7) จากเผ่าสิเมโอนหนึ่งหมื่นสองพันคน จากเผ่าเลวีหนึ่งหมื่นสองพันคน จากเผ่าอิสสาคาร์หนึ่งหมื่นสองพันคน
(8) จากเผ่าเศบูลุนหนึ่งหมื่นสองพันคน จากเผ่าโยเซฟหนึ่งหมื่นสองพันคน และจากเผ่าเบนยามินหนึ่งหมื่นสองพันคน

7:9-16
รางวัลของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์
(9) หลังจากนั้น ข้าพเจ้าเห็นนิมิต ประชาชนมากมายเหลือคณานับจากทุกชาติ ทุกเผ่า ทุกประเทศและทุกภาษา กำลังยืนอยู่เฉพาะพระบัลลังก์และเฉพาะพระพักตร์ลูกแกะ ทุกคนสวมเสื้อขาว ถือใบปาล์ม
(10) ร้องสรรเสริญเสียงดังว่า “ความรอดพ้นเป็นของพระเจ้าของเรา ผู้ประทับอยู่บนพระบัลลังก์ และเป็นของลูกแกะ”
(11) ทูตสวรรค์ทั้งหลายที่ยืนอยู่รอบพระบัลลังก์ รอบผู้อาวุโส และรอบผู้มีชีวิตทั้งสี่ตน ต่างกราบลงหน้าพระบัลลังก์ ศีรษะจรดพื้น
(12) นมัสการพระเจ้าว่า อาเมน คำถวายพระพร พระสิริรุ่งโรจน์ พระปรีชาญาณ คำขอบพระคุณ พระเกียรติยศ พระอานุภาพและพระพลานุภาพ เป็นของพระเจ้าของเราตลอดนิรันดร อาเมน
(13) ผู้อาวุโสคนหนึ่งถามข้าพเจ้าว่า “คนที่สวมเสื้อขาวเหล่านี้เป็นใคร และมาจากไหน”
(14) ข้าพเจ้าตอบว่า “นายขอรับ ท่านก็รู้อยู่แล้ว” เขาจึงบอกข้าพเจ้าว่า “คนเหล่านี้คือผู้ที่มาจากการเบียดเบียนครั้งใหญ่ เขาซักเสื้อของเขาจนขาวในพระโลหิตของลูกแกะ
(15) ดังนั้น เขาจึงอยู่หน้าพระบัลลังก์ของพระเจ้า จะรับใช้พระองค์ทั้งกลางวันกลางคืนในพระวิหารของพระองค์ พระองค์ผู้ประทับบนพระบัลลังก์จะทรงพำนักอยู่กับเขา
(16) เขาทั้งหลายจะไม่หิวหรือกระหายอีกเลย แสงแดดหรือความร้อนจะไม่แผดเผาเขาอีก เพราะลูกแกะที่ประทับยืนอยู่กลางพระบัลลังก์ จะทรงเลี้ยงดูเขา จะทรงนำเขาไปยังธารน้ำพุแห่งชีวิต และพระเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาทุกหยดจากดวงตาของเขา”   [Go Top]

วว 8:1
ตราผนึกดวงที่เจ็ด
(1) เมื่อลูกแกะทรงเปิดตราผนึกดวงที่เจ็ด เกิดความเงียบในสวรรค์เป็นเวลาประมาณครึ่งชั่วโมง

วว 8:2-5 การอธิษฐานภาวนาของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์
(2) ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์เจ็ดองค์ที่ยืนอยู่เฉพาะพระพักตร์ของพระเจ้าได้รับแตรเจ็ดคัน
(3) ทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งถือถาดทองคำสำหรับเผากำยานถวายมายืนอยู่หน้าพระแท่นบูชา ทูตสวรรค์องค์นี้ได้รับกำยานมา เพื่อถวายร่วมกับคำอธิษฐานภาวนาของผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายบนพระแท่นทองคำ ซึ่งอยู่หน้าพระบัลลังก์
(4) ควันของกำยานจากมือของทูตสวรรค์พร้อมกับคำอธิษฐานภาวนาของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ลอยขึ้นไปเฉพาะพระพักตร์ของพระเจ้า
(5) ทูตสวรรค์นำถาดทองคำสำหรับเผากำยานมาตักถ่านไฟจากพระแท่นบูชาจนเต็ม แล้วโยนลงไปบนแผ่นดิน ทันใดนั้นก็เกิดฟ้าแลบ ฟ้าร้องเสียงดัง และแผ่นดินไหว

วว 8:6-13
แตรสี่คันแรก
(6) ทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์ที่ถือแตรเจ็ดคัน เตรียมเป่าแตร
(7) ทูตสวรรค์องค์แรกเป่าแตร ลูกเห็บและไฟผสมกับเลือดตกลงมายังแผ่นดิน หนึ่งในสามของแผ่นดินลุกไหม้ หนึ่งในสามของต้นไม้ลุกไหม้ และหญ้าเขียวทั้งหมดก็ลุกไหม้ด้วย
(8) ทูตสวรรค์องค์ที่สองเป่าแตร ไฟลูกใหญ่เท่าภูเขาตกลงไปในทะเล หนึ่งในสามของทะเลกลายเป็นเลือด
(9) หนึ่งในสามของสัตว์ทะเลตาย และหนึ่งในสามของบรรดาเรือก็ถูกทำลาย
(10) ทูตสวรรค์องค์ที่สามเป่าแตร ดาวใหญ่ดวงหนึ่งลุกเป็นไฟเหมือนคบเพลิงตกจากท้องฟ้าลงไปยังหนึ่งในสามของแม่น้ำและตาน้ำทั้งหลาย
(11) ดาวดวงนี้มีชื่อว่า “บอระเพ็ด” และหนึ่งในสามของน้ำก็กลายเป็นบอระเพ็ด มนุษย์จำนวนมากตาย เพราะน้ำมีรสขมมาก
(12) ทูตสวรรค์องค์ที่สี่เป่าแตร หนึ่งในสามของดวงอาทิตย์ หนึ่งในสามของดวงจันทร์และหนึ่งในสามของดวงดาวถูกทำลายจนมืดไปหนึ่งในสาม กลางวันดับมืดลงหนึ่งในสาม และกลางคืนก็ดับมืดลงหนึ่งในสามเช่นเดียวกัน
(13) ข้าพเจ้าเห็นและได้ยินเสียงนกอินทรีตัวหนึ่งที่บินอยู่กลางท้องฟ้าร้องเสียงดังว่า “วิบัติ วิบัติ วิบัติจงเกิดแก่ผู้อาศัยอยู่บนแผ่นดิน เพราะทูตสวรรค์อีกสามองค์กำลังจะเป่าแตร”   [Go Top]

วว 9:1-12
แตรคันที่ห้า
(1) ทูตสวรรค์องค์ที่ห้าเป่าแตร ข้าพเจ้าเห็นดาวดวงหนึ่งตกจากท้องฟ้าลงมาบนแผ่นดิน ทูตสวรรค์องค์นั้นได้รับกุญแจเปิดปล่องลงไปสู่บาดาล
(2) เมื่อเปิดปล่องบาดาล ควันก็พลุ่งขึ้นมาจากปล่องนั้นดุจควันจากเตาไฟใหญ่ ดวงอาทิตย์และอากาศมืดลงเพราะควันที่ขึ้นมาจากปล่องนั้น
(3) ฝูงตั๊กแตนบินจากควันกลุ่มนี้ลงมายังแผ่นดิน ตั๊กแตนเหล่านี้ได้รับอำนาจเหมือนกับอำนาจที่แมงป่องมีบนแผ่นดิน
(4) แต่มันถูกห้าม มิให้ทำร้ายหญ้าหรือต้นไม้ใหญ่น้อยบนแผ่นดิน แต่ให้ทำร้ายเฉพาะมนุษย์ที่ไม่มีตราของพระเจ้าประทับอยู่ที่หน้าผาก
(5) ตั๊กแตนเหล่านี้ไม่ได้รับอนุญาตให้ฆ่ามนุษย์ แต่ให้ทรมานเขาเป็นเวลาห้าเดือน การทรมานนี้เป็นการทรมานเหมือนกับคนที่ถูกแมงป่องต่อย
(6) ในวันเหล่านั้น มนุษย์ทั้งหลายจะแสวงหาความตายแต่จะไม่พบ เขาต้องการจะตาย แต่ความตายก็จะหนีไป
(7) ตั๊กแตนเหล่านี้มีลักษณะเหมือนม้าที่เตรียมพร้อมเพื่อออกศึก มีบางสิ่งคล้ายมงกุฎทองคำอยู่บนหัว ใบหน้าเหมือนใบหน้าของมนุษย์
(8) ผมเหมือนผมของสตรี ฟันเหมือนฟันสิงโต
(9) มีหน้าอกเหมือนเกราะเหล็ก เสียงปีกของมันดังเหมือนเสียงรถรบเทียมม้าจำนวนมากกำลังวิ่งออกศึก
(10) หางเหมือนหางแมงป่องที่มีเหล็กใน มันใช้หางเพื่อทำร้ายมนุษย์ได้เป็นเวลาห้าเดือน
(11) มันมีทูตแห่งบาดาลเป็นเหมือนกษัตริย์ซึ่งมีชื่อเป็นภาษาฮีบรูว่าอาบัดโดน ภาษากรีกว่าอปอลลิโยน แปลว่า “ผู้ทำลายล้าง”
(12) วิบัติประการแรกผ่านไป วิบัติอีกสองประการกำลังตามมา

วว 9:13-21
แตรคันที่หก
(13) ทูตสวรรค์องค์ที่หกเป่าแตร ข้าพเจ้าได้ยินเสียงหนึ่งออกมาจากมุมทั้งสี่ของพระแท่นบูชาทองคำซึ่งอยู่เฉพาะพระพักตร์ของพระเจ้า
(14) เสียงนั้นกล่าวแก่ทูตสวรรค์องค์ที่หกซึ่งกำลังถือแตรอยู่ว่า “จงปล่อยทูตสวรรค์ทั้งสี่องค์ซึ่งถูกล่ามไว้ที่แม่น้ำใหญ่ยูเฟรติส”
(15) ทูตสวรรค์ทั้งสี่องค์ก็ถูกปล่อย ทูตสวรรค์เหล่านี้พร้อมอยู่แล้ว กำลังรอคอยเวลา วัน เดือน และปีที่จะฆ่าหนึ่งในสามของบรรดามนุษย์
(16) ข้าพเจ้าได้ยินว่ากองทัพม้ามีจำนวนถึงสองร้อยล้านคน
(17) ในนิมิตนั้นข้าพเจ้าเห็นม้าและผู้ขี่มีลักษณะดังนี้ คือมีเสื้อเกราะสีแดงเหมือนไฟบ้าง สีน้ำเงินเหมือนไพลินบ้าง สีเหลืองเหมือนกำมะถันบ้าง ม้าเหล่านี้มีหัวเหมือนสิงโต มีไฟ ควันและกำมะถันออกจากปากของมัน
(18) หนึ่งในสามของบรรดามนุษย์ถูกฆ่าจากภัยพิบัติทั้งสามนี้ คือไฟ ควันและกำมะถันที่ออกมาจากปากของม้า
(19) อำนาจของม้าอยู่ที่ปากและหาง หางของมันเหมือนกับงูที่ใช้หัวทำร้ายมนุษย์ได้
(20) มนุษย์ที่เหลือ คือผู้ที่ไม่ถูกฆ่าจากภัยพิบัติเหล่านี้ ก็ไม่ได้กลับใจละทิ้งรูปเคารพซึ่งเป็นผลงานจากมือของตน และไม่เลิกกราบไหว้ปีศาจและรูปเคารพทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ หินและไม้ซึ่งไม่อาจแลเห็น ไม่อาจได้ยิน และไม่อาจเดินไปมา
(21) เขาไม่ได้กลับใจละทิ้งการฆ่าคน การใช้เวทมนตร์คาถา การผิดประเวณีหรือการลักขโมย   [Go Top]

วว 10:1-7
การลงโทษครั้งสุดท้ายใกล้มาถึง
(1) ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์ทรงพลังอีกองค์หนึ่งลงมาจากสวรรค์ มีเมฆล้อมรอบ มีรุ้งอยู่เหนือศีรษะ ใบหน้าเหมือนดวงอาทิตย์ ขาเหมือนเสาลุกเป็นไฟ
(2) ทูตสวรรค์องค์นี้ถือม้วนหนังสือเล็ก ๆ ที่คลี่แล้ว วางเท้าขวาในทะเลและวางเท้าซ้ายบนแผ่นดิน
(3) ร้องเสียงดังเหมือนเสียงสิงโตคำราม เมื่อทูตสวรรค์ร้องตะโกน ฟ้าร้องทั้งเจ็ดก็พูดเสียงดังด้วย
(4) เมื่อฟ้าร้องทั้งเจ็ดพูดแล้ว ข้าพเจ้ากำลังบันทึกคำพูดนั้น แต่ได้ยินเสียงจากสวรรค์กล่าวว่า “จงเก็บข้อความที่ฟ้าร้องทั้งเจ็ดกล่าวไว้นี้เป็นความลับ อย่าบันทึก”
(5) แล้วทูตสวรรค์ที่ข้าพเจ้าเห็นยืนอยู่บนทะเลและบนแผ่นดินก็ชูมือขวาขึ้นสู่สวรรค์
(6) สาบานโดยอ้างพระนามของพระองค์ผู้ทรงดำรงอยู่ตลอดนิรันดร ผู้ทรงสร้างสวรรค์และทุกสิ่งที่อยู่ในสวรรค์ ผู้ทรงสร้างแผ่นดินและทุกสิ่งที่อยู่บนแผ่นดิน ผู้ทรงสร้างทะเลและทุกสิ่งที่อยู่ในทะเลว่า “เวลารอคอยจะไม่มีอีกแล้ว
(7) วันที่ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดเป่าแตร ธรรมล้ำลึกของพระเจ้าจะเป็นความจริง ดังที่ทรงประกาศข่าวดีแก่บรรดาประกาศกผู้รับใช้ของพระองค์”

วว 10:8-11
ผู้เห็นนิมิตกลืนม้วนหนังสือ
(8) เสียงที่ข้าพเจ้าได้ยินจากสวรรค์กล่าวแก่ข้าพเจ้าอีกครั้งหนึ่งว่า “จงไปเอาม้วนหนังสือที่คลี่อยู่ในมือของทูตสวรรค์ซึ่งยืนอยู่ในทะเลและบนแผ่นดิน”
(9) ข้าพเจ้าจึงไปหาทูตสวรรค์และขอม้วนหนังสือเล็ก ๆ นั้น ทูตสวรรค์บอกข้าพเจ้าว่า “จงเอาไปและกินเถิด มันจะทำให้ท้องของท่านขม แต่เมื่ออยู่ในปาก มันจะหวานเหมือนน้ำผึ้ง”
(10) ข้าพเจ้าจึงนำม้วนหนังสือเล็ก ๆ นั้นจากมือของทูตสวรรค์ แล้วกิน เมื่ออยู่ในปากมันหวานเหมือนน้ำผึ้ง แต่เมื่อข้าพเจ้ากลืนลงไป ก็รู้สึกขมในท้อง
(11) มีผู้บอกข้าพเจ้าว่า “ท่านต้องประกาศพระวาจาอีกเกี่ยวกับประเทศ ชาติ ภาษา และกษัตริย์จำนวนมาก”   [Go Top]

วว 11:1-14
พยานสองคน
(1) ข้าพเจ้าได้รับไม้อ้อใช้รังวัดท่อนหนึ่ง พร้อมกับคำสั่งว่า “จงลุกขึ้น ไปวัดพระวิหารของพระเจ้า พระแท่นบูชา และนับจำนวนคนที่มานมัสการอยู่ที่นั่น
(2) แต่จงอย่าวัดลานด้านนอกของพระวิหาร เพราะพระเจ้าประทานลานนี้แก่คนต่างศาสนาแล้ว คนเหล่านี้จะเหยียบย่ำนครศักดิ์สิทธิ์เป็นเวลาสี่สิบสองเดือน
(3) เราจะให้พยานสองคนของเราสวมผ้ากระสอบประกาศพระวาจาเป็นเวลาหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน
(4) พยานนี้คือต้นมะกอกเทศสองต้นและเชิงประทีปสองเชิงที่ตั้งอยู่เฉพาะพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของแผ่นดิน
(5) ผู้ใดต้องการทำร้ายพยานนี้ ไฟจะพลุ่งออกจากปากของพยานมาเผาผลาญบรรดาศัตรู ผู้ใดต้องการทำร้ายพยาน ผู้นั้นจะต้องถูกฆ่าเช่นนี้
(6) พยานนี้มีอำนาจปิดท้องฟ้ามิให้ฝนตกตลอดเวลาที่เขาประกาศพระวาจา เขามีอำนาจเปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นเลือด และมีอำนาจทำให้แผ่นดินประสบภัยพิบัติต่าง ๆ ทุกครั้งที่เขาต้องการ
(7) เมื่อเสร็จสิ้นการเป็นพยานแล้ว สัตว์ร้ายที่ขึ้นมาจากบาดาล จะสู้รบกับพยานนี้ จะมีชัยชนะและฆ่าพยาน
(8) ศพของพยานจะอยู่ที่ลานของนครใหญ่ซึ่งเรียกเป็นสัญลักษณ์ว่าโสดมและอียิปต์ ณ ที่นั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าของเขาถูกตรึงกางเขน
(9) ประชาชนหลายประเทศ หลายเผ่า หลายภาษา หลายชาติจะมองดูศพของพยานอยู่สามวันครึ่ง และไม่ยอมให้นำศพไปฝังไว้ในคูหา
(10) ผู้อาศัยบนแผ่นดินจะยินดีที่เขาตาย จะฉลองและแลกเปลี่ยนของขวัญกัน เพราะประกาศกทั้งสองคนนี้ทรมานบรรดาผู้อาศัยอยู่บนแผ่นดินด้วย”
(11) สามวันครึ่งหลังจากนั้น พระเจ้าจะทรงเป่าลมปราณแห่งชีวิตเข้าไปในพยานทั้งสองคนเขาจะลุกขึ้นยืน ทุกคนที่แลเห็นจะหวาดกลัวอย่างมาก
(12) พยานทั้งสองคนได้ยินเสียงดังจากสวรรค์ว่า “จงขึ้นมาข้างบนเถิด” ทั้งสองคนจึงขึ้นไปในหมู่เมฆสู่สวรรค์ขณะที่บรรดาศัตรูกำลังมองดู
(13) เวลานั้น เกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรง หนึ่งในสิบของนครนั้นพังทลาย ผู้คนจำนวนเจ็ดพันคนล้มตายในแผ่นดินไหวครั้งนั้น คนที่เหลือหวาดกลัวอย่างยิ่ง ต่างถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าแห่งสวรรค์
(14) วิบัติประการที่สองผ่านไป วิบัติประการที่สามกำลังมาถึงอย่างรวดเร็ว

วว 11:15-19
แตรคันที่เจ็ด
(15) ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดเป่าแตร เสียงหลายเสียงดังจากสวรรค์ว่า “อาณาจักรของโลกเริ่มเป็นอาณาจักรขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราและของพระคริสตเจ้าแล้ว พระองค์จะทรงครองราชย์ตลอดนิรันดร”
(16) ผู้อาวุโสทั้งยี่สิบสี่คนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์เฉพาะพระพักตร์ของพระเจ้ากราบลงศีรษะจรดพื้นนมัสการพระเจ้า
(17) กล่าวว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ พระองค์ผู้ทรงดำรงอยู่ในปัจจุบัน และในอดีต ข้าพเจ้าทั้งหลายขอบพระคุณพระองค์เพราะพระองค์ทรงแสดงพระอานุภาพยิ่งใหญ่และทรงเริ่มครองราชย์
(18) บรรดาประชาชาติต่างโกรธแค้น พระพิโรธก็มาถึง ถึงเวลาแล้วที่พระองค์จะทรงพิพากษาบรรดาผู้ตายและประทานบำเหน็จแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ คือบรรดาประกาศก บรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ ผู้ยำเกรงพระนามของพระองค์ทั้งน้อยใหญ่ ถึงเวลาแล้วที่พระองค์จะทรงทำลายผู้ที่ทำลายแผ่นดิน”
(19) พระวิหารของพระเจ้าในสวรรค์เปิดออก มองเห็นหีบพันธสัญญาในพระวิหารมีฟ้าแลบ ฟ้าร้องเสียงดัง แผ่นดินไหวและลูกเห็บตกอย่างหนัก   [Go Top]

วว 12:1-17
นิมิตเรื่องสตรีและมังกร
(1) เครื่องหมายยิ่งใหญ่ปรากฏในสวรรค์ คือสตรีผู้หนึ่งมีดวงอาทิตย์เป็นอาภรณ์ มีดวงจันทร์อยู่ใต้เท้า มีมงกุฎดาวสิบสองดวงประดับศีรษะ
(2) นางมีครรภ์แก่ กำลังร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดจะคลอดบุตร
(3) เครื่องหมายอีกประการหนึ่งปรากฏในสวรรค์ คือมังกรใหญ่สีแดง มีเจ็ดหัวและสิบเขา แต่ละหัวสวมมงกุฎ
(4) หางของมันตวัดดวงดาวหนึ่งในสามบนท้องฟ้าให้ตกลงมาบนแผ่นดิน มังกรยืนอยู่ตรงหน้าสตรีที่กำลังจะคลอดบุตรเพื่อจะกินบุตรของนางทันทีที่คลอด
(5) นางคลอดบุตรเป็นชาย ซึ่งจะต้องปกครองชาติทั้งหลายด้วยคทาเหล็ก แต่บุตรของนางถูกคว้าตัวขึ้นไปเฝ้าพระเจ้ายังพระบัลลังก์ของพระองค์
(6) ส่วนสตรีนั้นหลบหนีไปในถิ่นทุรกันดาร ที่นั่นนางมีที่พำนักซึ่งพระเจ้าทรงจัดเตรียมไว้ให้ เพื่อนางจะได้รับการเลี้ยงดูเป็นเวลาหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน
(7) สงครามเกิดขึ้นในสวรรค์ มีคาเอลกับเหล่าทูตสวรรค์ของเขาต่อสู้กับมังกร มังกรพร้อมกับบริวารของมันก็ต่อสู้ด้วย
(8) แต่มันพ่ายแพ้และไม่มีที่พำนักในสวรรค์อีกต่อไป
(9) มังกรใหญ่ คืองูดึกดำบรรพ์ที่มีชื่อว่าปีศาจและซาตาน ผู้ล่อลวงผู้อาศัยอยู่ทั่วแผ่นดินให้หลงไป ถูกโยนลงมาบนแผ่นดิน บริวารของมันก็ถูกโยนลงมาด้วย
(10) ข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังจากสวรรค์ว่า “บัดนี้ ความรอดพ้น พระอานุภาพและพระราชอาณาจักรเป็นของพระเจ้าของเราแล้ว และอำนาจเป็นของพระคริสต์ของพระองค์ เพราะผู้กล่าวหาบรรดาพี่น้องของเรา คือผู้ที่กล่าวหาเขาทั้งกลางวันกลางคืนเฉพาะพระพักตร์ของพระเจ้าของเราก็ถูกโยนลงไปแล้ว
(11) บรรดาพี่น้องของเราชนะผู้กล่าวหา เดชะพระโลหิตของลูกแกะและอาศัยคำพยานของตน เพราะเขาไม่หวงแหนชีวิตแม้เมื่อเผชิญความตาย
(12) ดังนั้น สวรรค์และท่านทั้งหลายที่อาศัยอยู่ในสวรรค์ จงชื่นชมเถิด วิบัติจงเกิดแก่แผ่นดินและทะเล เพราะปีศาจลงมายังแผ่นดินและทะเลด้วยความโกรธอย่างรุนแรง เพราะมันรู้ว่ามีเวลาเหลือน้อยแล้ว
(13) เมื่อมังกรหรืองูเห็นว่าตนถูกโยนลงมาบนแผ่นดิน ก็เริ่มเบียดเบียนสตรีที่คลอดบุตรชาย
(14) แต่สตรีนั้นรับปีกนกอินทรีใหญ่สองปีกเพื่อจะได้บินไปยังถิ่นทุรกันดารที่พำนักของนาง ที่นั่นนางจะได้รับการเลี้ยงดูพ้นสายตาของงูเป็นเวลาสามปีครึ่ง
(15) งูพ่นน้ำออกจากปากเหมือนแม่น้ำตามหลังสตรี เพื่อให้นางถูกกระแสน้ำพัดไป
(16) แต่แผ่นดินช่วยนางไว้ แผ่นดินอ้าปากออกและดื่มแม่น้ำที่มังกรพ่นออกมาจากปากของมัน
(17) มังกรโกรธสตรี และออกไปทำสงครามกับเผ่าพันธุ์ที่เหลือของนาง คือผู้ที่ปฏิบัติตามบทบัญญัติของพระเจ้า และยึดมั่นในคำพยานถึงพระเยซูเจ้า
(18) มันมายืนที่หาดทรายชายทะเล   [Go Top]

วว 13:1-10
มังกรมอบอำนาจให้สัตว์ร้าย
(1) ข้าพเจ้าเห็นสัตว์ร้ายตัวหนึ่งขึ้นมาจากทะเล มีสิบเขา เจ็ดหัว แต่ละเขาสวมมงกุฎ และมีชื่อที่เป็นคำสาปแช่งพระเจ้าอยู่บนหัว
(2) สัตว์ร้ายที่ข้าพเจ้าเห็นนั้นเหมือนเสือดาว มีตีนเหมือนหมี มีปากเหมือนสิงโต มังกรมอบอานุภาพ บัลลังก์และอำนาจยิ่งใหญ่ของตนแก่สัตว์ร้ายตัวนี้
(3) ข้าพเจ้าเห็นหัวหนึ่งของมันดูเหมือนถูกบาดแผลฉกรรจ์ถึงตาย แต่บาดแผลนั้นหายแล้ว ทั่วทั้งแผ่นดินรู้สึกพิศวง ติดตามสัตว์ร้ายนี้ไป
(4) ทุกคนนมัสการมังกรเพราะมันมอบอำนาจให้สัตว์ร้าย และทุกคนยังนมัสการสัตว์ร้าย กล่าวว่า “ใครเล่าเป็นเหมือนสัตว์ร้าย ใครเล่าต่อสู้กับสัตว์ร้ายได้”
(5) สัตว์ร้ายได้รับอนุญาตให้คุยโอ้อวดและพูดดูหมิ่นพระเจ้า และได้รับอำนาจให้ทำเช่นนี้เป็นเวลาสี่สิบสองเดือน มันอ้าปากพูดดูหมิ่นพระเจ้า พูดดูหมิ่นพระนามของพระองค์ พูดดูหมิ่นที่พำนักของพระองค์และพูดดูหมิ่นบรรดาผู้อาศัยในสวรรค์
(7) มันยังได้รับอำนาจให้ทำสงครามกับบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์และเอาชนะได้ มันยังได้รับอำนาจเหนือชนทุกเผ่า ทุกประเทศ ทุกภาษาและทุกชาติด้วย
(8) บรรดาผู้อาศัยบนแผ่นดินทุกคนที่ไม่มีชื่อบันทึกไว้ตั้งแต่สร้างโลกในม้วนหนังสือแห่งชีวิตของลูกแกะซึ่งถูกประหารจะนมัสการสัตว์ร้าย
(9) ผู้ใดมีหู ก็จงฟังเถิด ผู้ใดจะต้องถูกจองจำ ก็จะถูกจองจำ ผู้ใดจะต้องถูกฆ่าด้วยดาบ ก็จะถูกฆ่าด้วยดาบ ดังนั้น บรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์จึงต้องมีความเพียรทนและมีความเชื่อ

วว 13:11-18
ประกาศกเทียมเป็นผู้รับใช้ของสัตว์ร้าย
(11) ข้าพเจ้าเห็นสัตว์ร้ายตัวหนึ่งขึ้นมาจากพื้นดิน มีสองเขาเหมือนลูกแกะ พูดเหมือนมังกร
(12) มันใช้อำนาจทั้งหมดของสัตว์ร้ายตัวแรก เมื่อสัตว์ร้ายตัวนี้ทำให้แผ่นดินและผู้อาศัยบนแผ่นดินกราบนมัสการสัตว์ร้ายตัวแรกที่มีบาดแผลฉกรรจ์ถึงตายแต่หายแล้ว
(13) สัตว์ร้ายตัวที่สองนี้ทำปาฏิหาริย์ยิ่งใหญ่ แม้กระทั่งไฟมันก็ทำให้ตกจากท้องฟ้าลงบนแผ่นดินต่อหน้ามนุษย์ได้
(14) มันใช้ปาฏิหาริย์ที่มันได้รับอำนาจให้ทำได้เมื่อสัตว์ร้ายตัวแรกหลอกลวงผู้อาศัยบนแผ่นดินให้หลงไป โดยชักชวนเขาให้สร้าง รูปปั้นถวายแด่สัตว์ร้ายที่ยังมีชีวิตอยู่แม้ถูกดาบฟันเป็นแผลฉกรรจ์แล้ว
(15) สัตว์ตัวที่สองนี้ได้รับอำนาจให้ชีวิตแก่รูปปั้นของสัตว์ร้ายตัวแรก เพื่อให้รูปปั้นนั้นพูดได้ และได้รับอำนาจประหารชีวิตทุกคนที่ไม่ยอมกราบนมัสการรูปปั้นของสัตว์ร้าย
(16) สัตว์ร้ายตัวที่สองนี้บังคับทุกคน ทั้งผู้น้อย ผู้ใหญ่ ทั้งคนมั่งมีและคนยากจน ทั้งคนอิสระและทาส ให้สักตราไว้ที่มือขวาหรือที่หน้าผาก
(17) ไม่มีใครซื้อขายได้ ถ้าไม่มีตราคือนามของสัตว์ร้ายหรือจำนวนเลขของนามนั้น
(18) ดังนั้น จำเป็นต้องมีปรีชาญาณ ผู้มีปัญญาจงตีความจำนวนเลขของสัตว์ร้ายให้ได้ เพราะมันเป็นจำนวนเลขที่หมายถึงมนุษย์คนหนึ่ง จำนวนเลขนั้นคือ 666   [Go Top]

วว 14:1-5
ผู้ติดตามลูกแกะของพระเจ้า
(1) ข้าพเจ้าเห็นภาพนิมิต ลูกแกะทรงยืนอยู่บนภูเขาศิโยน ประชาชนจำนวนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนอยู่กับพระองค์ แต่ละคนมีพระนามของลูกแกะและพระนามของพระบิดาของพระองค์เขียนไว้ที่หน้าผาก
(2) ข้าพเจ้าได้ยินเสียงหนึ่งดังจากสวรรค์ เหมือนเสียงน้ำไหลเชี่ยว และเหมือนเสียงฟ้าร้องกึกก้อง เสียงที่ข้าพเจ้าได้ยินเหมือนเสียงพิณจำนวนมากที่นักเล่นพิณกำลังดีด
(3) เขาเหล่านั้นร้องเพลงบทใหม่หน้าพระบัลลังก์ ต่อหน้าผู้มีชีวิตทั้งสี่ตนและต่อหน้าบรรดาผู้อาวุโส ไม่มีใครเรียนรู้บทเพลงนี้ได้ นอกจากคนบนแผ่นดินจำนวนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนผู้ได้รับการไถ่กู้
(4) เขาบริสุทธิ์เหมือนพรหมจารีเพราะซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า เขาติดตามลูกแกะไปทุกแห่งที่พระองค์เสด็จ ในบรรดามนุษย์ทั้งหลาย คนเหล่านั้นเป็นผู้ได้รับการไถ่กู้ เป็นเหมือนผลแรกถวายแด่พระเจ้าและลูกแกะ
(5) ปากของเขาไม่เคยกล่าวคำเท็จ เขาไม่มีมลทิน

วว 14:6-13
ทูตสวรรค์ประกาศวันพิพากษา
(6) ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่ง บินอยู่กลางท้องฟ้า นำข่าวดีนิรันดรมาประกาศแก่ผู้อาศัยบนแผ่นดิน แก่ทุกชนชาติ ทุกเผ่า ทุกภาษาและทุกประเทศ
(7) ทูตสวรรค์นั้นร้องเสียงดังว่า “จงยำเกรงพระเจ้าและถวายพระเกียรติแด่พระองค์ เพราะเวลาที่จะทรงพิพากษามาถึงแล้ว จงกราบนมัสการพระผู้สร้างสวรรค์ สร้างแผ่นดิน สร้างทะเลและสร้างธารน้ำทั้งหลายเถิด”
(8) ทูตสวรรค์องค์ที่สองตามมา ร้องว่า “บาบิโลนล่มแล้ว บาบิโลนนครใหญ่ล่ม แล้ว นครนี้ให้เหล้าองุ่นมอมเมาบรรดาประชาชาติ ทำให้เขาเหล่านั้นทรยศต่อพระเจ้า”
(9) ทูตสวรรค์องค์ที่สามตามมา ร้องเสียงดังว่า “ผู้ใดนมัสการสัตว์ร้ายและรูปปั้นของมัน และยอมสักตราไว้บนหน้าผากหรือที่มือของตน
(10) เขาจะดื่มเหล้าองุ่นแห่งพระพิโรธของพระเจ้าซึ่งเป็นเหล้าองุ่นล้วน ๆ เทลงในถ้วยการลงโทษจากพระองค์ เขาจะถูกทรมานในไฟและกำมะถันต่อหน้าบรรดาทูตสวรรค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ เฉพาะพระพักตร์ของลูกแกะ
(11) ควันจากการทรมานเขาจะพลุ่งขึ้นตลอดนิรันดร ผู้ที่นมัสการสัตว์ร้ายและรูปปั้นของมัน และผู้ที่สักตราชื่อของมันจะไม่พักผ่อนเลยทั้งกลางวันและกลางคืน
(12) ดังนั้น บรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่ปฏิบัติตามบทบัญญัติของพระเจ้าและมีความเชื่อในพระเยซูเจ้าจึงต้องมีความเพียรทนเช่นนี้
(13) แล้วข้าพเจ้าได้ยินเสียงจากสวรรค์ว่า “จงบันทึกเถิดว่า บรรดาผู้ตายที่สิ้นใจในพระเจ้าย่อมเป็นสุขตั้งแต่บัดนี้ พระจิตเจ้าตรัสว่า “ถูกแล้ว เขาจะได้พักผ่อนจากความเหน็ดเหนื่อย เพราะงานของเขาติดตามเขาไป”

วว 14:14-20
การเก็บเกี่ยวพืชผลบนแผ่นดิน
(14) ข้าพเจ้าเห็นนิมิต มีเมฆขาวก้อนหนึ่ง บนเมฆนั้นมีผู้หนึ่งเหมือนบุตรแห่งมนุษย์นั่งอยู่ ศีรษะสวมมงกุฎทองคำ มือถือเคียวคม
(15) ทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งออกจากพระวิหารร้องเสียงดังบอกผู้ที่นั่งอยู่บนก้อนเมฆว่า “จงใช้เคียวของท่านเกี่ยวเถิด เพราะเวลาเก็บเกี่ยวมาถึงแล้ว และพืชผลของแผ่นดินพร้อมที่จะเก็บเกี่ยวได้แล้ว”
(16) ผู้ที่นั่งบนเมฆจึงใช้เคียวเกี่ยวลงไปบนแผ่นดิน และพืชผลของแผ่นดินก็ถูกเก็บเกี่ยว
(17) ทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งออกจากพระวิหารในสวรรค์ ถือเคียวคมมาด้วย
(18) ทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งมีอำนาจเหนือไฟออกมาทางพระแท่นบูชาร้องเสียงดังบอกทูตสวรรค์ผู้ถือเคียวคมว่า “จงใช้เคียวคมของท่านเก็บพวงองุ่นจากสวนองุ่นของแผ่นดิน เพราะผลองุ่นสุกแล้ว”
(19) ทูตสวรรค์นั้นจึงใช้เคียวเกี่ยวลงไปบนแผ่นดิน เก็บเกี่ยวสวนองุ่นของแผ่นดิน แล้วโยนผลองุ่นลงไปในบ่อย่ำองุ่นบ่อใหญ่ซึ่งหมายถึงการลงโทษจากพระเจ้า
(20) ผลองุ่นถูกย่ำในบ่อที่อยู่นอกเมือง เลือดไหลจากบ่อย่ำองุ่นสูงจนถึงบังเหียนม้าเป็นระยะทางยาวประมาณสามร้อยกิโลเมตร   [Go Top]

วว 15:1-4
บทเพลงของโมเสสและบทเพลงของลูกแกะ
(1) ข้าพเจ้าเห็นเครื่องหมายยิ่งใหญ่และน่าพิศวงอีกประการหนึ่งในสวรรค์ ทูตสวรรค์เจ็ดองค์ถือภัยพิบัติเจ็ดประการสุดท้าย เพราะภัยพิบัติทั้งเจ็ดนี้จะทำให้ พระพิโรธของพระเจ้าสิ้นสุดลง
(2) ข้าพเจ้าเห็นสิ่งหนึ่งเหมือนทะเลแก้วปนไฟ เห็นบรรดาผู้มีชัยชนะต่อสัตว์ร้าย ต่อรูปปั้นของมัน และต่อเลขชื่อของมันกำลังยืนอยู่ริมทะเลแก้วนั้น ถือพิณของพระเจ้า
(3) และขับร้องบทเพลงของโมเสส ผู้รับใช้ของพระเจ้าและบทเพลงของลูกแกะว่า ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ พระราชกิจของพระองค์ยิ่งใหญ่และน่าพิศวงยิ่งนัก ข้าแต่พระราชาแห่งนานาชาติ วิถีทางของพระองค์นั้นเที่ยงธรรมและสัตย์จริง ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า
(4) ใครเล่าจะไม่ยำเกรงพระองค์และจะไม่ถวายพระเกียรติแด่พระนามของพระองค์ เพราะพระองค์ผู้เดียวทรงศักดิ์สิทธิ์ ประชาชาติทั้งหลายจะมาและกราบนมัสการพระองค์ เพราะการพิพากษาเที่ยงธรรมของพระองค์ปรากฏชัดแจ้งแล้ว

วว 15:5-8
ขันเจ็ดใบบรรจุภัยพิบัติ
(5) หลังจากนั้น ข้าพเจ้าเห็นนิมิตในสวรรค์ พระวิหารที่ประทับของพระเจ้าเปิดออก
(6) ทูตสวรรค์เจ็ดองค์ถือภัยพิบัติทั้งเจ็ดออกมา สวมเสื้อผ้าป่านสะอาดสุกใส มีแถบผ้าทองคำคาดที่อก
(7) ผู้มีชีวิตหนึ่งในสี่ตนมอบขันทองเจ็ดใบบรรจุพระพิโรธของพระเจ้าผู้ทรงชีวิตตลอดนิรันดรให้แก่ทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์
(8) ควันจากพระสิริรุ่งโรจน์และจากพระอานุภาพของพระเจ้าลอยตลบเต็มพระวิหาร ไม่มีผู้ใดเข้าไปในพระวิหารได้จนกว่าภัยพิบัติทั้งเจ็ดประการของทูตสวรรค์เจ็ดองค์นั้นจะสิ้นสุดลง   [Go Top]

วว 16:1-21
(1) ข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังจากพระวิหารกล่าวแก่ทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์ว่า “จงไปเทขันทั้งเจ็ดใบซึ่งบรรจุพระพิโรธทั้งเจ็ดประการลงบนแผ่นดินเถิด”
(2) ทูตสวรรค์องค์แรกจึงออกไปและเทขันของตนลงบนแผ่นดิน คนทั้งหลายที่มีเครื่องหมายของสัตว์ร้าย และกราบนมัสการรูปปั้นของมัน ก็เกิดเป็นแผลร้ายที่เจ็บปวด
(3) ทูตสวรรค์องค์ที่สองเทขันของตนลงในทะเล ทะเลก็กลายเป็นเลือดเหมือนเลือดของผู้ตาย บรรดาสิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่อยู่ในทะเลก็ตายสิ้น
(4) ทูตสวรรค์องค์ที่สามเทขันของตนลงในแม่น้ำและตาน้ำทั้งหลาย แหล่งน้ำเหล่านั้นก็กลายเป็นเลือด
(5) ข้าพเจ้าได้ยินทูตสวรรค์ผู้ดูแลน้ำกล่าวว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ ผู้ทรงดำรงอยู่ในปัจจุบันและในอดีต พระองค์ทรงเที่ยงธรรมที่ทรงพิพากษาเช่นนี้
(6) เขาเหล่านั้นหลั่งโลหิตของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์และบรรดาประกาศก พระองค์ทรงให้เขาดื่มเลือด ก็เหมาะสมแล้ว”
(7) ข้าพเจ้าได้ยินพระแท่นบูชากล่าวว่า “ถูกแล้ว ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ การพิพากษาของพระองค์นั้นสัตย์จริงและเที่ยงธรรม”
(8) ทูตสวรรค์องค์ที่สี่เทขันของตนลงบนดวงอาทิตย์ ดวงอาทิตย์ก็ได้รับอำนาจให้ส่งไฟมาเผามนุษย์
(9) แม้ว่ามนุษย์เหล่านั้นถูกแสงแดดแผดเผาอย่างแรงกล้า เขาก็ยังพูดดูหมิ่นพระนามของพระเจ้าผู้ทรงอำนาจเหนือภัยพิบัติเหล่านั้น เขาไม่ยอมกลับใจและไม่ยอมถวายพระเกียรติแด่พระองค์
(10) ทูตสวรรค์องค์ที่ห้าเทขันของตนลงบนบัลลังก์ของสัตว์ร้าย อาณาจักรของมันก็มืดไป ผู้คนกัดลิ้นของตนเพราะเจ็บปวด
(11) เขาพูดดูหมิ่นพระเจ้าแห่งสวรรค์เพราะความเจ็บปวดและเพราะบาดแผลที่ได้รับ แต่ไม่ยอมกลับใจละทิ้งกิจการของตน
(12) ทูตสวรรค์องค์ที่หกเทขันของตนลงในแม่น้ำใหญ่ยูเฟรติส น้ำทั้งหมดก็แห้งเพื่อเตรียมทางให้บรรดากษัตริย์จากทิศตะวันออก
(13) ข้าพเจ้าเห็นจิตโสโครกสามตนรูปร่างเหมือนกบออกมาจากปากของมังกร ปากของสัตว์ร้ายและปากของประกาศกเทียม
(14) จิตเหล่านี้เป็นจิตของปีศาจซึ่งทำปาฏิหาริย์ และออกไปพบบรรดากษัตริย์ทั่วแผ่นดิน เพื่อรวบรวมให้มาทำสงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ”
(15) ดูเถิด เรามาเหมือนขโมย ผู้ที่ตื่นเฝ้า และรักษาเสื้อผ้าของตนไว้ย่อมเป็นสุข เขาจะไม่ต้องเดินเปลือยกายให้ใคร ๆ เห็นความน่าละอายของตน
(16) จิตทั้งสามตนรวบรวมบรรดากษัตริย์มายังสถานที่ที่เรียกเป็นภาษาฮีบรูว่าอาร์มาเกดโดน
(17) ทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดเทขันของตนลงในอากาศ และมีเสียงดังออกจากพระวิหารตรงหน้าพระบัลลังก์ว่า “สำเร็จแล้ว”
(18) เกิดฟ้าแลบฟ้าร้องและเสียงดังตามมาด้วย แผ่นดินไหวรุนแรงมากอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนตั้งแต่เริ่มมีมนุษยชาติบนแผ่นดิน
(19) นครใหญ่แยกออกเป็นสามส่วน บรรดาเมืองต่าง ๆ ของนานาชาติล่มสลาย พระเจ้าทรงระลึกถึงนครบาบิโลนยิ่งใหญ่ เพื่อจะให้นครนั้นดื่มจากถ้วยเหล้าองุ่นที่มอมเมาคือพระพิโรธของพระองค์
(20) เกาะทุกเกาะหายไป และภูเขาก็หาไม่พบ
(21) ลูกเห็บก้อนมหึมาตกจากท้องฟ้าลงมาเหนือมนุษย์ มนุษย์พูดดูหมิ่นพระเจ้าเพราะภัยพิบัติที่เกิดจากลูกเห็บนี้ ซึ่งเป็นภัยพิบัติร้ายแรงยิ่งนัก   [Go Top]

วว 17:1-7 ข. การลงโทษนครบาบิโลน
หญิงแพศยาผู้เลวร้าย
(1) ทูตสวรรค์หนึ่งในเจ็ดองค์ซึ่งถือขันเจ็ดใบเข้ามาพูดกับข้าพเจ้าว่า “มาเถิด ข้าพเจ้าจะให้ท่านดูการพิพากษาลงโทษหญิงแพศยาผู้เลวร้าย ที่นั่งอยู่บนน้ำไหลเชี่ยว
(2) บรรดากษัตริย์ของแผ่นดินได้ล่วงประเวณีกับนาง และผู้อาศัยบนแผ่นดินได้ดื่มเหล้าองุ่นคือการล่วงประเวณีกับนางจนมึนเมา”
(3) ทูตสวรรค์องค์นั้นนำข้าพเจ้าไปยังถิ่นทุรกันดาร เดชะพระจิตเจ้าข้าพเจ้าเห็นหญิงคนหนึ่งนั่งอยู่บนสัตว์ร้ายสีแดงเข้มซึ่งมีชื่อเป็นคำดูหมิ่นพระเจ้าเขียนไว้ทั่วตัว มันมีเจ็ดหัวและสิบเขา
(4) หญิงนั้นสวมเสื้อผ้าสีม่วงแดงและแดงเข้ม มีเครื่องประดับทองคำ เพชรพลอยและไข่มุก นางถือถ้วยทองคำบรรจุของโสโครกที่น่า รังเกียจเต็มถ้วย คือ การล่วงประเวณี
(5) หน้าผากเขียนชื่อเป็นปริศนาว่า “บาบิโลนนครยิ่งใหญ่ มารดาของบรรดาหญิงแพศยาและความน่ารังเกียจของโลก”
(6) ข้าพเจ้าเห็นหญิงนั้นเมาด้วยโลหิตของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์และโลหิตของบรรดาพยานของพระเยซูเจ้า เมื่อข้าพเจ้าเห็นนาง ข้าพเจ้ารู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง
(7) ทูตสวรรค์กล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า“ทำไมท่านจึงประหลาดใจ ข้าพเจ้าจะไขปริศนาเรื่องหญิงและเรื่องสัตว์ร้ายเจ็ดหัวสิบเขาที่นางนั่งอยู่บนหลัง”

วว 17:8-18
สัญลักษณ์ของสัตว์ร้ายและหญิงแพศยา
(8) ”สัตว์ร้ายที่ท่านเห็นนี้ เคยเป็นอยู่ในอดีต แต่บัดนี้ไม่เป็นอีกแล้ว มันกำลังจะขึ้นจากบาดาลไปสู่ความพินาศ บรรดาผู้อาศัยบนแผ่นดินซึ่งไม่มีชื่อเขียนไว้ตั้งแต่สร้างโลกในม้วนหนังสือแห่งชีวิต ก็จะประหลาดใจเมื่อเห็นสัตว์ร้ายเพราะมันเคยเป็นอยู่ในอดีต แต่บัดนี้ไม่เป็นอีกแล้ว และกำลังจะมาปรากฏอีก”
(9) ”ดังนั้น ต้องใช้สติปัญญาอย่างมีปรีชาญาณ หัวทั้งเจ็ดหัวหมายถึงเนินเขาเจ็ดลูกที่หญิงนั้นนั่งอยู่
(10) และยังหมายถึง กษัตริย์เจ็ดองค์อีกด้วย ห้าองค์ล่วงพ้นไปแล้ว องค์หนึ่งกำลังครองราชย์และอีกองค์หนึ่งยังมาไม่ถึง แต่เมื่อมา ก็จะดำรงอยู่เพียงระยะเวลาสั้น ๆ
(11) ส่วนสัตว์ร้ายที่เคยเป็นอยู่ในอดีต บัดนี้ไม่เป็นอีกแล้ว หมายถึงกษัตริย์องค์ที่แปดซึ่งมาจากกษัตริย์ทั้งเจ็ดองค์ และกำลังไปสู่ความพินาศ
(12) เขาทั้งสิบเขาที่ท่านเห็นหมายถึงกษัตริย์สิบองค์ที่ยังไม่ได้รับตำแหน่งกษัตริย์ แต่ได้รับอำนาจเหมือนกษัตริย์พร้อมกับสัตว์ร้ายเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง
(13) กษัตริย์เหล่านี้มีความตั้งใจที่จะมอบอานุภาพและอำนาจแก่สัตว์ร้าย
(14) กษัตริย์เหล่านี้จะทำสงครามกับลูกแกะ แต่ลูกแกะจะทรงมีชัยชนะ เพราะพระองค์ทรงเป็นเจ้านายแห่งเจ้านายทั้งหลาย ทรงเป็นกษัตริย์แห่งกษัตริย์ทั้งหลาย ผู้ที่อยู่กับพระองค์ก็คือผู้ที่พระองค์ทรงเรียก ทรงเลือกสรร และผู้ที่ซื่อสัตย์ต่อพระองค์
(15) ทูตสวรรค์กล่าวต่อไปว่า “น้ำที่ท่านเห็นหญิงแพศยานั่งอยู่นั้นหมายถึง ประชาชน เผ่าพันธุ์ ชาติและภาษาต่าง ๆ
(16) ทั้งสัตว์ร้ายและเขาทั้งสิบเขาที่ท่านเห็นจะเกลียดชังหญิงแพศยา จะทำให้นางอยู่โดดเดี่ยวและเปลือยเปล่า จะกินเนื้อของนางและใช้ไฟเผานาง
(17) เพราะพระเจ้าทรงดลใจเขาเหล่านั้นให้กระทำตามพระประสงค์ของพระองค์ คือให้ร่วมใจกันมอบอำนาจปกครองของตนแก่สัตว์ร้ายจนกว่าพระวาจาของพระเจ้าจะเป็นความจริง
(18) หญิงที่ท่านเห็นหมายถึงนครใหญ่ซึ่งมีอำนาจปกครองเหนือบรรดากษัตริย์ของแผ่นดิน”   [Go Top]

วว 18:1-3
ทูตสวรรค์ประกาศการล่มสลายของนครบาบิโลน
(1) หลังจากนั้น ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งลงจากสวรรค์ มีอำนาจยิ่งใหญ่ ทำให้แผ่นดินสว่างจ้าด้วยความรุ่งโรจน์ของเขา
(2) เขาร้องตะโกนเสียงดังว่า“บาบิโลนล่มแล้ว บาบิโลนนครใหญ่ล่มแล้ว กลายเป็นที่อาศัยของบรรดาปีศาจ เป็นที่ขังบรรดาจิตโสโครก เป็นที่ขังบรรดานกโสโครก และเป็นที่ขังสัตว์ร้ายโสโครกและน่ารังเกียจทั้งหลาย
(3) เพราะนานาชาติดื่มเหล้าองุ่นจนมึนเมา คือล่วงประเวณีกับนครนี้ บรรดากษัตริย์ของแผ่นดินล่วงประเวณีกับนครนี้ด้วย บรรดาพ่อค้าของแผ่นดินร่ำรวยขึ้นจากความฟุ้งเฟ้อของนครนี้

วว 18:4-8
พระเจ้าทรงเรียกประชากรของพระองค์ให้หลบหนี
(4) ข้าพเจ้าได้ยินอีกเสียงหนึ่งจากสวรรค์กล่าวว่า “ประชากรของเราเอ๋ย จงออกจากนครนี้เถิด เพื่อจะไม่ต้องมีส่วนทำบาปร่วมกับนครนี้ และจะไม่ต้องรับภัยพิบัติร่วมกับนครนี้
(5) เพราะบาปของนครนี้พอกพูนสูงขึ้นจนถึงสวรรค์ และพระเจ้าทรงระลึกถึงอาชญากรรมของนครนี้
(6) ท่านทั้งหลายจงกระทำแก่นครนี้อย่างที่นครนี้ได้กระทำ จงตอบแทนการกระทำของนครนี้เป็นสองเท่า นครนี้รินให้ท่านดื่มในถ้วยเท่าใด ก็จงรินให้นครนี้ดื่มในถ้วยนั้นเป็นสองเท่าเถิด
(7) นครนี้ทะนงตนและมีความฟุ้งเฟ้อเท่าใด ท่านจงทำให้นครนี้รับความทรมานและเป็นทุกข์มากเท่านั้นเถิด เพราะนครนี้คิดในใจว่า ฉันเป็นราชินี ประทับบนบัลลังก์ ฉันไม่ใช่หญิงม่าย จะไม่เห็นการไว้ทุกข์
(8) ดังนั้น ภัยพิบัติจะเกิดแก่นครนี้ภายในวันเดียว คือความตาย ความทุกข์และความ อดอยาก ไฟจะเผานครนี้จนหมดสิ้น เพราะพระเจ้าองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงพิพากษาลงโทษนครนี้ ทรงอานุภาพ”

วว 18:9-24
ประชากรของโลกไว้อาลัยนครบาบิโลน
(9) ”บรรดากษัตริย์ของแผ่นดินที่เคยล่วงประเวณีและร่วมชีวิตฟุ้งเฟ้อกับนครนี้ จะร่ำไห้และข้อนอก เมื่อเขาเห็นควันไฟที่เผาผลาญ
(10) เขาจะยืนอยู่ห่าง ๆ เพราะกลัวที่เห็นนครนี้ถูกทรมาน” “บาบิโลน นครเรืองอำนาจ นครยิ่งใหญ่เอ๋ย วิบัติ วิบัติได้เกิดแก่เจ้าแล้ว ภายในชั่วโมงเดียว การพิพากษาลงโทษเจ้าก็มาถึงแล้ว”
(11) ”บรรดาพ่อค้าของแผ่นดินต่างร่ำไห้คร่ำครวญถึงนครนี้ เพราะไม่มีใครซื้อ สินค้าของเขาอีกต่อไป
(12) สินค้าเหล่านี้คือทองคำ เงิน เพชรพลอย ไข่มุก ผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าสีม่วงแดง ผ้าไหม ผ้าสีแดงเข้ม ไม้หอมทุกชนิด สิ่งของที่ทำด้วยงาช้าง ทำด้วยไม้มีราคา ทำด้วยทองสัมฤทธิ์ ทำด้วยเหล็ก ทำด้วยหินอ่อน
(13) อบเชย เครื่องเทศ ยางไม้หอม มดยอบ กำยาน เหล้าองุ่น น้ำมันมะกอก แป้งเนื้อละเอียด ข้าวสาลี โค แกะ ม้า รถรบ ทาสและชีวิตมนุษย์ทั้งหลาย”
(14) ”สิ่งที่จิตใจของเจ้าปรารถนานั้นจากเจ้าไปแล้ว ความฟุ้งเฟ้อและความรุ่งเรืองทั้งหลายของเจ้าสูญไปจากเจ้าแล้ว เจ้าจะไม่ได้พบอีกเลย”
(15) ”บรรดาพ่อค้าที่ขายสิ่งของกับนครนี้จนร่ำรวยจะยืนอยู่ห่าง ๆ เพราะกลัวที่เห็นนครนี้ถูกทรมาน ต่างร่ำไห้คร่ำครวญ”
(16) ว่า “นครยิ่งใหญ่เอ๋ย วิบัติ วิบัติได้เกิดแก่เจ้าแล้ว เจ้าเคยสวมผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าสีม่วงแดงและผ้าสีแดงเข้ม เจ้าเคยประดับตนด้วยทองคำ เพชรพลอยและไข่มุก
(17) ภายในชั่วโมงเดียวทรัพย์สมบัติเหล่านี้สูญหายไป” นายเรือและผู้โดยสารทุกคน บรรดากะลาสีและทุกคนที่ทำงานในทะเลต่างยืนอยู่ห่าง ๆ
(18) เมื่อเห็นควันจากไฟเผาผลาญนครนี้ ก็ร้องตะโกนว่า “เคยมีนครใดบ้างเหมือนกับนครใหญ่นี้”
(19) คนเหล่านั้นโปรยฝุ่นผงบนศีรษะของตน พลางร่ำไห้ คร่ำครวญ ว่า “วิบัติ วิบัติเกิดขึ้นแก่นครใหญ่นี้ คนทั้งปวงที่มีเรือในทะเล ร่ำรวยขึ้นจากทรัพยากรของนครนี้ เพราะภายในชั่วโมงเดียวนครนี้ได้ถูกทำลายราบ”
(20) สวรรค์เอ๋ย จงชื่นชมที่นครนี้ล่มสลายแล้ว บรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ อัครสาวกและประกาศกทั้งหลาย จงชื่นชมเถิด เพราะพระเจ้าทรงพิพากษาลงโทษนครนี้เพื่อท่านแล้ว”
(21) ทูตสวรรค์ทรงพลังองค์หนึ่งยกหินก้อนหนึ่งใหญ่เท่าหินโม่ทุ่มลงทะเล กล่าวว่า “บาบิโลนนครใหญ่จะถูกทุ่มลงอย่างรุนแรงเช่นนี้ จะไม่มีใครพบเห็นนครนี้อีกเลย”
(22) จะไม่มีใครได้ยินเสียงคนดีดพิณ คนเล่นดนตรี คนเป่าขลุ่ย คนเป่าแตรในเจ้าอีกต่อไป จะไม่มีใครพบเห็นนายช่างใด ๆ ในเจ้าอีกต่อไป จะไม่มีใครได้ยินเสียงหินโม่ในเจ้าอีกต่อไป
(23) แสงตะเกียงจะไม่ส่องสว่างในเจ้าอีกต่อไป จะไม่มีใครได้ยินเสียงเจ้าบ่าวและเจ้าสาวในเจ้าอีกต่อไป เพราะบรรดาพ่อค้าของเจ้าล้วนเคยเป็นใหญ่ในแผ่นดิน และเวทมนตร์ของเจ้าล่อลวงนานาชาติให้ลุ่มหลง
(24) นครนี้มีโลหิตของบรรดาประกาศก ผู้ศักดิ์สิทธิ์ และทุกคนที่ถูกประหารบนแผ่นดิน”   [Go Top]

วว 19:1-10
บทเพลงฉลองชัยในสวรรค์
(1) ข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังในสวรรค์เหมือนเสียงของประชาชนจำนวนมากร้องว่า “อัลเลลูยา ความรอดพ้น พระสิริรุ่งโรจน์ พระอานุภาพเป็นของพระเจ้าของเรา
(2) เพราะพระองค์ทรงพิพากษาอย่างสัตย์จริงและยุติธรรม พระองค์ทรงพิพากษาลงโทษหญิงแพศยาผู้เลวร้าย ซึ่งล่วงประเวณี ทำให้แผ่นดินเสื่อมทราม พระองค์ทรงล้างแค้นแทนโลหิตของบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ซึ่งนางได้ประหาร”
(3) เสียงนั้นยังร้องอีกว่า “อัลเลลูยา ควันไฟจากนครนั้นจะพลุ่งขึ้นตลอดนิรันดร”
(4) บรรดาผู้อาวุโสทั้งยี่สิบสี่คนและผู้มีชีวิตทั้งสี่ตนกราบนมัสการพระเจ้าผู้ประทับบนพระบัลลังก์ พูดว่า “อาเมน อัลเลลูยา”
(5) เสียงหนึ่งดังมาจากพระบัลลังก์ว่า “จงสรรเสริญพระเจ้าของเราเถิด ท่านทั้งหลายผู้รับใช้ของพระองค์ ท่านทั้งหลายทั้งผู้ใหญ่และผู้น้อย ผู้ยำเกรงพระองค์”
(6) แล้วข้าพเจ้าได้ยินเสียงเหมือนเสียงประชาชนจำนวนมาก เหมือนเสียงน้ำไหลเชี่ยวหมือนเสียงฟ้าร้องกึกก้องว่า “อัลเลลูยา องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเรา ผู้ทรงสรรพานุภาพ ทรงครองราชย์แล้ว
(7) เราจงชื่นชมและร่าเริงเถิด เราจงถวายพระเกียรติแด่พระองค์ เพราะงานวิวาห์มงคลของลูกแกะมาถึงแล้ว และเจ้าสาวของพระองค์เตรียมพร้อมแล้ว
(8) เธอได้รับเสื้อผ้าป่านเนื้อละเอียดสีขาวสุกใสเพื่อสวมใส่ ผ้าป่านเนื้อละเอียดนี้คือกิจการดีของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์”
(9) ทูตสวรรค์กล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “จงบันทึกลงไปว่า ผู้ที่ได้รับเชิญมาในงานวิวาห์มงคลของลูกแกะย่อมเป็นสุข” เขายังเสริมอีกว่า “ถ้อยคำเหล่านี้เป็นพระวาจาแท้จริงของพระเจ้า”
(10) ข้าพเจ้าจึงคุกเข่าลงแทบเท้าของทูตสวรรค์เพื่อจะกราบนมัสการ แต่เขากล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “อย่าทำเช่นนั้นเลย ข้าพเจ้าเป็นเพื่อนผู้รับใช้เหมือนกับท่านและเหมือนกับพี่น้องทั้งหลายของท่านที่ยึดมั่นในคำพยานของพระเยซูเจ้า จงกราบนมัสการพระเจ้าเถิด เพราะคำพยานของพระเยซูเจ้าคือพลังแห่งการประกาศพระวาจา”

ค. การทำลายผู้ที่ไม่มีความเชื่อ

วว 19:11-21
การสู้รบครั้งแรกในวาระสุดท้าย
(11) ข้าพเจ้าเห็นสวรรค์เปิด และเห็นม้าขาวตัวหนึ่ง ผู้ขี่มีชื่อว่า “ผู้ซื่อสัตย์” และ “ผู้เชื่อถือได้” เขาตัดสินและทำสงครามด้วยความยุติธรรม
(12) นัยน์ตาของเขาเหมือนคบไฟ บนศีรษะมีมงกุฎหลายมงกุฎ เขียนชื่อไว้ ชื่อนั้นไม่มีใครรู้จัก นอกจากเขาเท่านั้น
(13) เขาสวมเสื้อคลุมชุ่มเลือด ชื่อเขาคือ “พระวจนาตถ์ของพระเจ้า”
(14) กองทัพที่อยู่ในสวรรค์ นั่งบนหลังม้าขาว สวมเสื้อผ้าป่านเนื้อละเอียดขาวบริสุทธิ์ ติดตามพระองค์ไป
(15) ดาบคมออกจากพระโอษฐ์เพื่อใช้ฟาดฟันนานาชาติ พระองค์จะทรงปกครองเขาด้วยคทาเหล็ก พระองค์จะทรงย่ำองุ่นในบ่อให้เป็นเหล้าองุ่นที่มอมเมาคือพระพิโรธของ พระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ
(16) พระองค์มีพระนามเขียนไว้บนเสื้อคลุมและที่หลังพระชงฆ์ว่า “กษัตริย์แห่งกษัตริย์ทั้งหลาย และเจ้านายแห่งเจ้านายทั้งหลาย”
(17) ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์องค์หนึ่งยืนอยู่ในดวงอาทิตย์ ร้องตะโกนเสียงดังแก่นกทั้งปวงที่บินอยู่กลางท้องฟ้าว่า “มาเถิด จงมาชุมนุมกันในงานเลี้ยงยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
(18) พวกเจ้าจะได้กินเนื้อของบรรดากษัตริย์ เนื้อของบรรดานายทหาร เนื้อของบรรดาผู้มีอำนาจ เนื้อของม้า เนื้อของผู้ขี่ม้า และเนื้อของทุกคน ทั้งที่เป็นอิสระและที่เป็นทาส ทั้งผู้ใหญ่และผู้น้อย”
(19) ข้าพเจ้าเห็นสัตว์ร้าย บรรดากษัตริย์ของแผ่นดินและกองทัพของเขามารวมกันทำสงครามกับพระองค์ผู้ประทับบนม้าขาวและทำสงครามกับกองทัพของพระองค์
(20) สัตว์ร้ายถูกจับเป็นเชลย ประกาศกเทียมที่เคยทำปาฏิหาริย์ต่อหน้าสัตว์ร้าย และใช้ปาฏิหาริย์เหล่านี้หลอกลวงผู้ที่ยอมสักตราของสัตว์ร้ายและผู้ที่กราบนมัสการรูปปั้นของสัตว์ร้ายนั้นก็ถูกจับเป็นเชลยพร้อมกันด้วย สัตว์ร้ายและประกาศกเทียมถูกโยนทั้งเป็นลงไปในทะเลไฟที่มีกำมะถันเป็นเชื้อเพลิง
(21) ส่วนคนอื่น ๆ ก็ถูกประหารด้วยดาบที่ออกจากพระโอษฐ์ของพระองค์ผู้ประทับอยู่บนหลังม้า นกทั้งหลายกินเนื้อของเขาเหล่านั้นจนอิ่ม   [Go Top]

วว 20:1-10
การปกครองหนึ่งพันปีของพระคริสตเจ้า
(1) ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์องค์หนึ่งลงมาจากสวรรค์ ถือกุญแจแห่งบาดาลและโซ่ใหญ่เส้นหนึ่ง
(2) เขาจับมังกร งูดึกดำบรรพ์คือปีศาจและซาตาน แล้วล่ามมันไว้เป็นเวลาหนึ่งพันปี
(3) โยนมันลงไปในบาดาล ปิดกุญแจทางเข้าและประทับตราไว้ข้างบน เพื่อมิให้มันหลอกลวงนานาชาติให้หลงผิดได้อีกจนกว่าจะครบกำหนดหนึ่งพันปี หลังจากนั้น มันจะต้องถูกปล่อยออกมาชั่วระยะเวลาสั้น ๆ
(4) ข้าพเจ้าเห็นบัลลังก์หลายหลัง และบรรดาผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์นั้นได้รับอำนาจที่จะพิพากษา ข้าพเจ้าเห็นวิญญาณของผู้ที่ถูกตัดศีรษะเพราะคำพยานถึงพระเยซูเจ้าและเพราะพระวาจาของพระเจ้า ข้าพเจ้ายังเห็นผู้ที่ไม่ได้กราบนมัสการสัตว์ร้ายและ รูปปั้นของมัน และไม่ยอมสักตราไว้บนหน้าผากหรือที่มือ เขาเหล่านั้นกลับมีชีวิต และเข้าครองราชย์พร้อมกับพระคริสตเจ้าเป็นเวลาหนึ่งพันปี
(5) ผู้ตายคนอื่นไม่ได้กลับมีชีวิตจนกว่าจะครบกำหนดหนึ่งพันปี นี่คือการกลับคืนชีพครั้งแรก
(6) ผู้ที่มีส่วนในการกลับคืนชีพครั้งแรกย่อมเป็นสุขและเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ ความตายที่สองไม่มีอำนาจเหนือเขาเหล่านี้เลย แต่เขาจะเป็นสมณะของพระเจ้าและของพระคริสตเจ้า และจะครองราชย์พร้อมกับพระองค์เป็นเวลาหนึ่งพันปี
(7) เมื่อครบกำหนดหนึ่งพันปีแล้ว ซาตานจะถูกปล่อยจากที่คุมขัง
(8) มันจะออกไปหลอกลวงนานาชาติทั้งสี่มุมของแผ่นดินให้หลงผิดไป ทั้งโกกและมาโกก มันจะรวบรวมกำลังพลจำนวนมากเหมือนเม็ดทรายชายทะเลเพื่อทำสงคราม
(9) กำลังพลเหล่านี้กระจายไปทั่วแผ่นดิน ล้อมค่ายของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์และนครซึ่งเป็นที่รักของพระเจ้าไว้ แต่ไฟตกจากสวรรค์เผาผลาญเขาเหล่านี้
(10) ส่วนปีศาจที่หลอกลวงพวกเขาให้หลงผิดถูกโยนลงไปในทะเลไฟและกำมะถัน ที่นั่นมีทั้งสัตว์ร้ายและประกาศกเทียมอยู่ด้วย ปีศาจ สัตว์ร้าย และประกาศกเทียมจะถูกทรมานทั้งกลางวันกลางคืนตลอดนิรันดร

วว 20:11-15
การพิพากษาครั้งสุดท้าย
(11) ข้าพเจ้าเห็นบัลลังก์ใหญ่สีขาวและเห็นพระองค์ผู้ประทับอยู่บนบัลลังก์ ท้องฟ้าและแผ่นดินสูญหายไปเฉพาะพระพักตร์ของพระองค์
(12) แล้วข้าพเจ้าเห็นบรรดาผู้ตายทั้งผู้ใหญ่และผู้น้อยยืนอยู่หน้าพระบัลลังก์ หนังสือหลายม้วนถูกคลี่ออก หนังสืออีกม้วนหนึ่งคือม้วนหนังสือแห่งชีวิตก็ถูกคลี่ออกด้วย บรรดาผู้ตายถูกพิพากษาตามข้อความที่บันทึกไว้ในหนังสือเหล่านั้น ตามกิจการของเขา
(13) ทะเลคืนบรรดาผู้ตายที่อยู่ในทะเล
(14) ความตายและแดนผู้ตายก็คืนบรรดาผู้ตายที่อยู่ในแดนผู้ตาย ทุกคนถูกพิพากษาตามกิจการของตน ความตายและแดน ผู้ตายถูกโยนลงไปในทะเลไฟ ทะเลไฟนี้คือความตายครั้งที่สอง
(15) ผู้ใดไม่มีชื่อบันทึกอยู่ในหนังสือแห่งชีวิตก็ถูกโยนลงในทะเลไฟ  [Go Top]

ง. นครเยรูซาเล็มในอนาคต

วว 21:1-8
นครเยรูซาเล็มในสวรรค์
(1) แล้วข้าพเจ้าเห็นฟ้าใหม่และแผ่นดินใหม่ เพราะฟ้าและแผ่นดินเดิมสูญหายไป ไม่มีทะเลอีกต่อไป
(2) ข้าพเจ้าเห็นนครศักดิ์สิทธิ์ คือนครเยรูซาเล็มใหม่ลงมาจากสวรรค์ ลงมาจากพระเจ้า เตรียมพร้อมเหมือนกับเจ้าสาวที่แต่งตัวรอเจ้าบ่าว
(3) ข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังจากพระบัลลังก์ว่า “นี่คือที่พำนักของพระเจ้าในหมู่มนุษย์ พระองค์จะทรงพำนักอยู่ในหมู่เขา เขาจะเป็นประชากรของพระองค์ และพระองค์จะทรงเป็นพระเจ้าของเขา ทรงเป็น “พระเจ้าสถิตกับเขา”
(4) พระองค์จะทรงเช็ดน้ำตาทุกหยดจากนัยน์ตาของเขา จะไม่มีความตายอีกต่อไป จะไม่มีการคร่ำครวญ การร้องไห้ และความทุกข์อีกต่อไป เพราะโลกเดิมผ่านพ้นไปแล้ว
(5) พระองค์ผู้ประทับบนพระบัลลังก์ตรัสว่า “ดูซิ เราทำทุกสิ่งขึ้นใหม่ และทรงเสริมว่า จงบันทึกลงไปว่า “ถ้อยคำเหล่านี้สัตย์จริง เชื่อถือได้”
(6) แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าอีกว่า “สำเร็จแล้ว เราคืออัลฟาและโอเมก้า เป็นปฐมเหตุและอวสาน ผู้ใดกระหายเราจะให้ผู้นั้นดื่มจากธารน้ำแห่งชีวิตโดยไม่คิดราคา”
(7) ผู้ใดมีชัยชนะจะได้รับสิ่งเหล่านี้เป็นมรดก และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา เขาจะเป็นบุตรของเรา
(8) ส่วนคนขลาด คนไม่มีความเชื่อ คนที่ประพฤติเสื่อมทราม ฆาตกร คนล่วงประเวณี คนใช้เวทมนตร์คาถา คนกราบไหว้รูปเคารพ และคนพูดเท็จทั้งหลาย มรดกของเขาอยู่ในทะเลที่ลุกเป็นไฟ มีกำมะถันเป็นเชื้อเพลิง นี่คือความตายครั้งที่สอง”

วว 21:9-27
นครเยรูซาเล็มของพระเมสสิยาห์
(9) ทูตสวรรค์องค์หนึ่งในเจ็ดองค์ซึ่งถือขันเจ็ดใบบรรจุภัยพิบัติสุดท้ายทั้งเจ็ดประการมาและกล่าวกับข้าพเจ้าว่า “มาเถิด ข้าพเจ้าจะให้ดูสตรีที่เป็นเจ้าสาวของลูกแกะ”
(10) ทูตสวรรค์นำข้าพเจ้าเดชะพระจิตเจ้าไปบนภูเขาสูงใหญ่ลูกหนึ่ง ชี้ให้ข้าพเจ้าเห็นนครเยรูซาเล็ม นครศักดิ์สิทธิ์ซึ่งกำลังลงมาจากสวรรค์ มาจากพระเจ้า
(11) นครนี้มีพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้า มีความสุกใสเหมือนเพชรพลอยล้ำค่า คล้ายแก้วมณีโชติช่วงเป็นผลึกสดใส
(12) มีกำแพงสูงใหญ่ ประตูสิบสองประตู แต่ละประตูมีทูตสวรรค์ประจำอยู่และมีชื่อจารึกไว้ คือชื่อตระกูลอิสราเอลสิบสองตระกูล
(13) ทางทิศตะวันออกมีสามประตู ทางทิศเหนือมีสามประตู ทางทิศใต้มีสามประตูและทางทิศตะวันตกมีสามประตู
(14) กำแพงเมืองตั้งอยู่บนฐานศิลา สิบสองฐาน บนฐานศิลานั้นมีชื่อของบรรดาอัครสาวกทั้งสิบสององค์ของลูกแกะ
(15) ทูตสวรรค์ที่พูดกับข้าพเจ้าถือไม้รังวัดทองคำเพื่อจะใช้วัดนคร ประตูและกำแพง
(16) นครนี้มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างยาวเท่ากัน ทูตสวรรค์ใช้ไม้วัดนครได้ 12,000 สตาดีอา กว้างยาวและสูงเท่ากัน
(17) ทูตสวรรค์วัดกำแพงได้ 144 ศอก ตามมาตราวัดของมนุษย์ที่ทูตสวรรค์ใช้
(18) กำแพงนี้สร้างด้วยแก้วมณีและนครนี้เป็นทองคำบริสุทธิ์เหมือนแก้วผลึกสุกใส
(19) ฐานของกำแพงประดับด้วยรัตนชาติมีค่าทุกชนิด ฐานที่หนึ่งเป็นเพชร ฐานที่สองเป็นไพลิน ฐานที่สามเป็นรัตนชาติสีคราม ฐานที่สี่เป็นมรกต
(20) ฐานที่ห้าเป็นโกเมน ฐานที่หกเป็นทับทิม ฐานที่เจ็ดเป็นไพฑูรย์ ฐานที่แปดเป็นเพทาย ฐานที่เก้าเป็นบุษราคัม ฐานที่สิบเป็นหยก ฐานที่สิบเอ็ดเป็นนิล และฐานที่สิบสองเป็นพลอยสีม่วง
(21) ประตูทั้งสิบสองประตูเป็นไข่มุกสิบสองเม็ด แต่ละประตูเป็นไข่มุกเม็ดเดียว ลานเมืองเป็นทองคำบริสุทธิ์ สุกใสเหมือนแก้ว
(22) ข้าพเจ้าไม่เห็นพระวิหารใดในนครนี้ เพราะพระเจ้าองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงสรรพานุภาพและลูกแกะทรงเป็นพระวิหารของนครนี้
(23) นครนี้ไม่ต้องการดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์เพื่อส่องสว่าง เพราะพระสิริ รุ่งโรจน์ของพระเจ้าส่องแสงเหนือนคร และลูกแกะทรงเป็นตะเกียงของนคร
(24) นานาชาติจะดำเนินในแสงสว่างของนคร บรรดากษัตริย์ของแผ่นดินจะนำความรุ่งเรืองของตนมาสู่นครนี้
(25) ประตูของนครจะไม่ปิดในเวลากลางวันและจะไม่มีกลางคืนในนครนี้อีกเลย
(26) นานาชาติจะนำความรุ่งเรืองและทรัพย์สมบัติมาสู่นครนี้
(27) สิ่งที่เป็นมลทินหรือผู้ที่มีความประพฤติน่ารังเกียจหรือผู้พูดเท็จจะไม่เข้าในนครนี้เลย จะเข้าไปได้ก็เฉพาะผู้มีชื่อบันทึกไว้ในหนังสือแห่งชีวิตของลูกแกะเท่านั้น  [Go Top]

วว 22:1-15
(1) ทูตสวรรค์ชี้ให้ข้าพเจ้าดูแม่น้ำแห่งชีวิต น้ำใสเหมือนแก้วผลึกไหลจากพระบัลลังก์ของพระเจ้าและของลูกแกะ
(2) ต้นไม้แห่งชีวิตขึ้นอยู่กลางลานของนครนั้นและบนสองฝั่งแม่น้ำ ต้นไม้เหล่านั้นออกผลสิบสองครั้งคือให้ผลเดือนละครั้ง ใบใช้เป็นยารักษาโรคของนานาชาติ
(3) คำสาปแช่งจะไม่มีอีกต่อไป พระบัลลังก์ของพระเจ้าและของลูกแกะจะอยู่ในนครนั้น บรรดาผู้รับใช้ของพระองค์จะกราบนมัสการพระองค์
(4) เขาจะเห็นพระพักตร์ของพระองค์ และจะมีพระนามของพระองค์บนหน้าผาก
(5) จะไม่มีกลางคืนอีกต่อไป เขาเหล่านั้นไม่ต้องการแสงตะเกียงหรือแสงอาทิตย์อีก เพราะพระเจ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงส่องสว่างเหนือเขาทั้งหลาย เขาจะครองราชย์อยู่ตลอดนิรันดร
(6) ทูตสวรรค์กล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “ถ้อยคำเหล่านี้เป็นจริงเชื่อถือได้ องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าผู้ทรงดลใจบรรดาประกาศกทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาแจ้งให้บรรดาผู้รับใช้ของพระองค์รู้ถึงสิ่งที่จะต้องเกิดขึ้นในไม่ช้า”
(7) พระเยซูเจ้าตรัสว่า “เราจะมาทันที” ผู้ที่ปฏิบัติตามถ้อยคำของการประกาศพระวาจาในม้วนหนังสือนี้ย่อมเป็นสุข
(8) ข้าพเจ้ายอห์นได้ยินและได้เห็นสิ่งเหล่านี้ เมื่อข้าพเจ้าได้ยินและได้เห็นแล้วจึงคุกเข่าลงกราบนมัสการทูตสวรรค์ที่สำแดงสิ่งเหล่านี้แก่ข้าพเจ้า
(9) แต่เขากล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “อย่าเลย ข้าพเจ้าเป็นผู้รับใช้พระเจ้าเหมือนกับท่านและเหมือนกับพี่น้องของท่าน คือบรรดาประกาศกและผู้ที่ปฏิบัติตามถ้อยคำของม้วนหนังสือนี้ จงนมัสการพระเจ้าเท่านั้น”
(10) ทูตสวรรค์เสริมอีกว่า “อย่าประทับตราปิดถ้อยคำแห่งการประกาศพระวาจาของม้วนหนังสือนี้ เพราะเวลาใกล้มาถึงแล้ว
(11) ให้คนอธรรมทำความอธรรมต่อไป ให้คนชั่วทำชั่วต่อไป ให้คนชอบธรรมปฏิบัติความชอบธรรมต่อไป และให้ผู้ศักดิ์สิทธิ์บำเพ็ญความศักดิ์สิทธิ์ต่อไป
(12) พระเยซูเจ้าตรัสว่า “เราจะมาทันที และจะนำบำเหน็จรางวัลของเรามาด้วยเพื่อตอบแทนแต่ละคนตามกิจการของเขา
(13) เราคืออัลฟาและโอเมก้า เป็นเบื้องต้นและบั้นปลาย เป็นปฐมเหตุและอวสาน”
(14) ผู้ที่ซักเสื้อของตนก็เป็นสุข เขาจะมีสิทธิ์กินผลจากต้นไม้แห่งชีวิต และผ่านประตูเข้าไปในนครนั้นได้
(15) ส่วนคนอื่น ๆ คือสุนัข บรรดาผู้ใช้เวทมนตร์คาถา ผู้ล่วงประเวณี ฆาตกร ผู้กราบไหว้รูปเคารพ และทุกคนที่รักและปฏิบัติตามความเท็จจะต้องอยู่ภายนอก

วว 22:16-21
บทส่งท้าย
(16) เรา เยซู ส่งทูตสวรรค์ของเรามาเป็นพยานแก่ท่านทั้งหลายถึงเหตุการณ์เหล่านี้เกี่ยวกับพระศาสนจักรต่าง ๆ เราเป็นรากเหง้าและเชื้อสายของกษัตริย์ดาวิด และเป็นดาวประจำรุ่งอันสุกใส
(17) พระจิตเจ้าตรัสพร้อมกับเจ้าสาวของลูกแกะ ว่า “เชิญเสด็จมาเถิด” ผู้ฟังจงทูลว่า “เชิญเสด็จมาเถิด ผู้กระหายจงเข้ามา ผู้ที่ต้องการน้ำแห่งชีวิต จงดื่มน้ำนั้นโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใด ๆ”
(18) ข้าพเจ้า ยอห์น เป็นพยานยืนยันแก่ทุกคนที่ได้ยินถ้อยคำแห่งการประกาศพระวาจาของม้วนหนังสือนี้ว่า ผู้ใดเพิ่มเติมถ้อยคำที่เขียนไว้แล้ว พระเจ้าจะทรงเพิ่มภัยพิบัติที่เขียนไว้ในม้วนหนังสือนี้แก่ผู้นั้น
(19) ผู้ใดตัดถ้อยคำแห่งการประกาศพระวาจาของม้วนหนังสือนี้ พระเจ้าก็จะทรงตัดผู้นั้นไม่ให้รับส่วนแบ่งจากต้นไม้แห่งชีวิตและจากนครศักดิ์สิทธิ์ดังที่เขียนไว้ในม้วนหนังสือนี้
(20) พระเยซูเจ้าผู้ทรงเป็นพยานถึงเหตุการณ์เหล่านี้ ตรัสว่า “ใช่แล้ว เราจะมาทันที” “อาเมน ข้าแต่พระเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้า เชิญเสด็จมาเถิด”
(21) ขอพระหรรษทานของพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด อาเมน  [Go Top]