คุณปรีชา สุทธิคำ
กัปตันการบินไทย นักบินที่ 1 เครื่องโบอิง 747 - 400

ชีวิตของผมอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้าตลอดเวลาสิ่งนี้ทำให้ผมไม่กลัวยันตรายใดๆ เพราะไม่มีสิ่งไหนเกิดขึ้นกับผมโดยที่พระเจ้าไม่ได้ทรงอนุญาต
ตั้งแต่เป็นเด็ก ผมได้มีโอกาสไปโบสถ์กับคุณอา แต่เพียงแค่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ผมเป็นคริสเตียนโดยปริยาย เมื่อเริ่มย่างเข้าสู่วัยรุ่นและเมื่อได้มีโอกาส
ไตร่ตรองเรื่องนี้มากขึ้น ผมเปรียบชีวิตเหมือนการเดินทาง เพราะฉะนั้นผมก็ใส่ใจอย่างมากกับจุดหมายปลายทางด้วย ผมจึงอดสงสัยไม่ได้ว่า ถ้าหากในท้ายที่สุด ชีวิตต้องดับสูญไปแล้วล่ะก็ ผมก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องเดินทางต่อไป เพราะในที่สุดก็จะพบความว่างเปล่า และถ้าความรักหมายถึงความทุกข์ ทุกสิ่งทุกอย่างก็คงจะเลวร้ายมาก เพราะทั้งชีวิตของของผมก็จำต้องมีแต่ความทุกข์และก็คงไม่มีความหวังอะไร
เลยเช่นกัน แต่พระเจ้าทรงสัญญาไว้กับผู้เชื่อในพระองค์ถึงชีวิตนิรันดร์ที่พระเจ้าทรงประทานให้เมื่อการเดินทางของชีวิตสิ้นสุดลงก็จจะได้รับตาม
พระสัญญาของพระองค์ หลังจากจบจากจุฬาฯ สาขาการตลาดคณะพาณิชย์ศาสตร์และการบัญชี ผมก็ได้ทำตามใจปรารถนาของผมก็คือ
การเล่นดนตรี จนในที่สุดก็ยึดเป็นอาชีพเพราะสามารถทำรายได้สูง อีกทั้งให้เกียรติยศและชื่อเสียงแก่ผม สิ่งเหล่านี้ทำให้ผมเริ่มสนุก เย่อหยิ่งและก็เริ่มเข้าสู่ทางแห่งอันตรายเพราะการเล่นดนตรีของผมในไนท์คลับต้องเผชิญกับสิ่งที่จะหลอกล่อผมให้ออกจากทางอันดีงามของพระเจ้า แต่พระองค์ก็ไม่ได้ทรงละทิ้งผม และแผนการอันดีของพระเจ้าสำหรับผมก็ยังดำเนินต่อไป
ในที่สุดผมก็ได้สมัครและสอบเป็นนักบินและก็ได้ถูกฝึกอย่างหนักก่อนปฏิบัติการจริง ทั้งที่ผมไม่เคยรู้เรื่องเครื่องยนต์กลไกการบินมาก่อน พระเจ้าทรงประทานให้ผมสอบได้ที่ 1 ในชั้นการฝึกบิน จากตอนนั้นก็เป็นเวลา 15 ปี แล้วที่ทุกครั้งเมื่ออยู่หน้าคับบังคับ ผมอธิษฐานของคุณพระเจ้าและอดที่จะตื่นเต้นไปด้วยไม่ได้ที่ได้ระลึกถึงการทรงนำพาของพระเจ้าและการที่พระเจ้าฝึกปรือผมจนชำนาญ เพราะชีวิตของผู้โดยสารอยู่ใจของผม และชีวิตของผมทั้งหมดอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า ถึงตอนนี้ผมมั่นใจในการเดินทางทุก ๆ ครั้งว่าผมจะปลอดภัยไม่ว่าการเดินทางนั้นเป็นการเดินทางบนถนน บทท้องฟ้า หรือแม้แต่การเดินทางของชีวิต เพราะว่าผมมีเป้าหมายและพระเจ้าทรงเป็นผู้ดูแล ทุกอย่าง

ข้อมูลจากหนังสือ "Real Life Real Connections" ของ Campus Crusade for Christ