Σαν σήμερα ήταν που άπλωσα τα χέρια
και άγγιξα τ'αστέρια.
Ανάμεσά τους ήσουν κι εσύ
το πιο λαμπρό αστέρι σ'όλη τη γη.
Ήρθες και φώλιασες μες την
καρδιά μου και κάθε μέρα
γινόσουν όλο και πιο λαμπρό
.Ώσπου μια μέρα έπαψες να λάμπεις
χάθηκες απο γη και ουρανό.
Τα δάκρυα μου έγιναν βροχή,
μπόρα που ξέσπασε αργά και
άφησε σημάδια βαθιά.
Απο τότε κανένα άλλο αστέρι
δεν είχε τη λάμψη σου.
Ήσουν το μοναδικό φως της
ψυχής μου που απο τότε…έμεινε σκοτεινή.