Ένα μπουμπουκάκι άνθισε στο κήπο της αυλής μας. Σιγα σιγά άρχισαν να φαίνονται τα βελουδένια πέταλά του. Είναι το πιο όμορφο λουλούδι στον κήπο. Οι περαστικοί το θαυμάζουν, σκύβουν και το χαϊδεύουν απαλά μήπως και το πληγώσουν. Με το πέρασμα των ημερών αρχίζει και χάνει την φρεσκάδα του. Τώρα πια κανείς δεν το προσέχει, κανείς δεν σκύβει να το μυρίσει. Το τριαντάφυλλο έγειρε τα πέταλά του, μερικά δεν μπορούν να κρατηθούν και πέφτουν σαν δάκρυα στο χώμα.

Στις τελευταίες του στιγμές μόνο ο ήλιος βρίσκεται δίπλα του, το χαϊδεύει με τις ζεστές του ακτίνες και του δίνει το τελευταίο φιλί. Μια μελισσούλα περνάει απο πάνω του και βουϊζει θλιβερά, το συνοδεύει στο τελευταίο του ταξίδι, το ταξίδι του θανάτου.