ระยะหลังๆที่ผ่านมา ผมไม่ค่อยออกไปเที่ยวไหน ส่วนใหญ่จะอยู่บ้านขายของเพราะต้องการเจอกับแก้ว จนมาวันนี้แหล่ะ ที่ผมคิดว่ายังไงก็ต้องรวบรวมความกล้า แล้วลองชวนแก้วไปดูหนังด้วยกันสักเรื่องให้ได้ ผมคิดอยู่หลายตลบว่าจะทำยังไงถึงจะชวนให้แก้วไปดูหนังกับผม แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก ว่าจะทำยังไงดี รอจนสายๆแก้วก็มาซื้อของเหมือนเคย
"ว่าไง วันนี้จะเอาอะไรจ๊ะ" ผมพูดหวานๆแบบนี้ ในเชิงแซวๆนะครับ ไม่ใช่จีบ
"วันนี้ขอซื้อน้ำตาล 1 กิโล แล้วก็ถั่วเขียวถุงนึงค่ะ คุณป้าอยากทานถั่วเขียวต้มน้ำตาล"
"แหม น่าอิจฉาจัง เราก็อยากกินเหมือนกัน"
"เดี๋ยวแก้วเอามาให้ก็ได้ค่ะ"
"ไม่เป็นไรจ๊ะ พี่ล้อเล่น แม่พี่ก็ทำให้กินบ่อยๆ"
"จริงสิ ลืมไป คุณแม่พี่ เป็นแม่บ้านที่เก่งนี่นา" เราคุยกันอีกเล็กน้อย แล้วแก้วก็จะกลับ
"แก้ว วันเสาร์นี้ว่างหรือป่าว" ไม่รู้เพราะอะไรดลใจ แต่ผมก็ถามไปแล้ว
"ทำไมเหรอคะ"
"พี่อยากชวนแก้วไปดูหนังอ่ะครับ พอดีช่วงนี้มีหนังเข้าเยอะแยะเลย แก้วชอบดูหนังหรือป่าว"
"อืม อันที่จริงก็ชอบนะคะ แต่คงต้องถามคุณป้าก่อนว่าจะใช้แก้วทำอะไรหรือป่าว"
"งั้นถ้าคุณป้าไม่มีงานจะใช้แก้ว ตกลงไปกับพี่ใช่มั๊ยครับ"
"ค่ะ แต่คงต้องพาตัวเล็กไปด้วยนะคะ ไม่งั้นอยู่กับคุณป้า ท่านคงปวดหัวแย่ แล้วแก้วจะโทรมาบอกเช้าวันเสาร์นะคะ"
"ได้ครับ ได้เลย ไม่มีปัญหา"
แก้วยิ้มทีนึง แล้วก็เดินกลับไป ไม่น่าเชื่อว่าแก้วจะยอมไปกับผม ถึงแม้จะมีตัวเล็กไปด้วยก็ไม่เป็นปัญหาอยู่แล้ว ขอแค่ให้ได้ไปกับแก้ว ผมทำได้ทุกอย่าง อ้อ ลืมบอกไปว่าตัวเล็กคือหลานของแก้วเป็นลูกของพี่สาวที่เป็นลูกสาวของคุณป้าแก้ว เป็นเด็กผู้ชายอายุ 5 ขวบ หน้าตาน่ารัก แล้วก็เป็นเด็กค่อนข้างฉลาด ไม่ค่อยดื้อเท่าไหร่ แต่ทะเล้นพอดู
วันเสาร์ผมตื่นแต่เช้า เพื่อรอโทรศัพท์จากแก้ว แต่ 10 โมงแล้ว แก้วก็ยังไม่โทรมา สงสัยงานนี้ผมคงกินแห้วแน่ๆ นัดแรกก็บอดซะแล้ว แต่แล้วผลบุญอันน้อยนิดที่เคยทำในอดีตก็ส่งผลให้เห็น เพราะ 11 โมงครึ่งโทรศัพท์ดังขึ้น ผมรับสายอย่างรวดเร็ว
"สวัสดีครับ ทศพลพูดครับ"
"แหม รับสายซะเต็มยศเชียวนะพี่ ขอโทษที พอดีเมื่อเช้า พี่สาวแก้วเค้ามาเพราะว่าบริษัทหยุดพิเศษ เนื่องในโอกาสอะไรก็ไม่แน่ใจ พี่เค้าเลยมารับตัวเล็กออกไปเที่ยวข้างนอก"
"อืม ก็ดีนะ ตัวเล็กจะได้ไปเที่ยวกับพ่อ แม่ แล้วแบบนี้ แก้วจะไปกับพี่ป่าวเนี่ย"
"ไปสิคะ สัญญาแล้วนี่นา"
"งั้นเดี๋ยวพี่ไปรับที่บ้านละกันนะ"
"ได้ค่ะ แก้วแต่งตัวเสร็จแล้ว"
ผมรีบขับรถไปรับแก้วทันที เราไปดูหนังกันที่ Central พระราม 2 เพราะว่าใกล้กับบ้านพวกเรา ไปถึง Central ก็เกือบเที่ยงแล้วเราจึงไปทานข้าวกัน ระหว่างทานข้าว เราก็คุยเรื่อยเปื่อย จิปาถะ พอทานข้าวเสร็จประมาณ บ่ายโมงกว่าๆ เราก็ไปดูรอบหนังกัน เราเลือกดูเรื่อง Sinbad เพราะท่าทางน่าจะสนุก แต่มีรอบ 4 โมงครึ่ง เราเลยไปเดิน Shopping ฆ่าเวลา เดินเลือกไปเลือกมาก็มาถึงแผนกของเล่นเด็ก แก้วอยากจะซื้อของขวัญให้ตัวเล็ก เราก็เลยไปเดินเลือกกัน พนักขายก็เข้ามาบริการ
"ไม่ทราบ จะรับของเล่นเด็กอายุเท่าไหร่คะ"
"5 ขวบค่ะ/ครับ" เราตอบแทบจะพร้อมกัน พนักงานขายยิ้มๆ
"ไม่น่าเชื่อนะคะ ดูคุณพ่อ คุณแม่ ยังหนุ่มสาวอยู่เลย มีลูก 5 ขวบแล้ว" แก้วหน้าแดงแล้วก็รีบปฏิเสธพนักงานใหญ่เลย ส่วนผมก็ได้แต่ยืนยิ้มๆ และในใจยังแอบหวังให้มันเป็นความจริงซะด้วยสิ พอซื้อของเล่นเสร็จเราก็ไปนั่งทานกาแฟในร้านกาแฟเจ้าหนึ่งที่ราคากาแฟแพงกว่าข้าว 1 จานเสียอีก ระหว่างรอกาแฟมาเสริฟ ผมก็รวบรวมความกล้าแล้วถามแก้วว่า
"แก้ว เราก็รู้จักกันมาสักพักแล้ว แก้วว่าพี่เป็นคนยังไง" แก้ว มองหน้าผมแบบแปลกใจในคำถาม
"อยู่ๆทำไมถามแบบนี้ล่ะพี่"
"พี่อยากจะรู้ว่าพี่ดีพอที่จะคบกับแก้วได้มั๊ย" แก้วยิ้ม แต่ไม่ตอบผม ยิ่งทำให้ผมอยากรู้เข้าไปใหญ่ แก้วคงคิดว่าผมพูดเล่นแน่ๆ
"พี่พูดจริงๆนะแก้ว คบกับพี่ได้มั๊ย" แก้วมองหน้าผมแล้วก็ตอบออกมาว่า
"แก้วว่ามันยังไม่ถึงเวลานะคะ เราเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นานเอง" คำตอบเพียงเท่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ความหวังของผมสลาย
ผมหมดมุขจะแต่งต่อแล้ว ผมไม่รู้จะให้เรื่องนี้มันจบยังไง ตอนแรกกะจะให้จบแบบเศร้าๆ ประเภทนางเอกตายก่อนที่จะได้บอกรัก แต่ก็คิดว่ามันซ้ำกับหลายๆเรื่องแล้ว อีกอย่างผมคิดว่ามันชักไม่สนุกเท่าไหร่แล้วอ่ะ ก็ขอจบแค่นี้ละกัน พอดีเขียนค้างไว้แค่นี้ตั้งนานแล้ว เลยเอามาให้อ่านกัน
ถ้าใครสนใจจะแต่งตอนจบให้ เชิญนะครับ แล้วส่งมาให้ผมที่ todsapolth@yahoo.com นะครับ