Ο Σύλλογός μας θέλοντας να τιμήσει τους ηλικιωμένους του χωριού μας διοργάνωσε γι' αυτούς μια ξεχωριστή βραδιά. Το Σάββατο 16 Αυγούστου κάλεσε στην αίθουσα του Συλλόγου όλους τους άνω των εβδομήντα χρόνων συγχωριανούς και τους δεξιώθηκε.

Στην πρόσκληση του Συλλόγου ανταποκρίθηκαν οι 65 από τους 94 καταγραμμένους ηλικιωμένους συγχωριανούς, τους οποίους τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου καλωσόριζαν στην αίθουσα που είχαν για το σκοπό αυτό ετοιμάσει. Στη συνέχεια ακολούθησε δείπνο με πλούσιο μενού, ειδικά φτιαγμένο για τους καλεσμένους. Κατά τη διάρκεια του δείπνου η πρόεδρος κ. Ελένη Δάμη-Ζαρόκωστα προσφώνησε τους καλεσμένους με λόγια ζεστά, τρυφερά, συγκινητικά. Είπε, ότι, αυτό που κάνει ο Σύλλογος αυτή τη βραδιά είναι ένα ελάχιστο δείγμα τιμής και σεβασμού προς αυτή την ηλικία που τόσα υπέφερε στη διαδρομή της στη ζωή. Την πρόεδρο ακολούθησε η αντιπρόεδρος κ. Ειρήνη Ν. Μπρότση που απήγγειλε το ωραίο ποίημα του Γ .Αθάνα "Οι χωριανοί", που ταίριαζε στο πνεύμα της βραδιάς.

Με το χορό έκλεισε αυτή η όμορφη βραδιά και οι καλεσμένοι φανερά ικανοποιημένοι αποχώρησαν , ευχαριστώντας το Δ.Σ. του Συλλόγου μας.

Κύριε Πρόεδρε της Κοινότητας, κ. Πρόεδρε του Τοπικού Συλλόγου.

Αγαπητοί και Σεβαστοί πατριώτες

'Ολοι εμείς, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Αρτεμισιωτών Αττικής, που οργανώσαμε το σημερινό αυτό αντάμωμα, είμαστε χαρούμενοι που ανταποκριθήκατε στο ζεστό κάλεσμά μας. Σας ευχαριστούμε για την τιμή που μας κάνατε να ρθείτε σήμερα εδώ, παρά το προχωρημένο της ηλικίας σας. Σας διαβεβαιώ ότι η τιμή και η χαρά είναι δική μας.

Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό, αφού έλαχε σε μένα ο κλήρος ν' απευθύνω λίγα λόγια στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας του χωριού μου. Ειλικρινά σας ομολογώ, αισθάνομαι πολύ μεγάλη αγάπη, τρυφερότητα και πάνω απ' όλα σεβασμό προς όλους εσάς και ιδιαίτερα, σε κείνους που βρίσκονται στα ψηλά σκαλοπάτια της ζωής. Αν τολμήσει κανείς να ξεδιπλώσει τη ζωή σας, είμαι σίγουρη ότι θα νιώσει δέος, αφού δε μοιάζει καθόλου με τη δική μας. Εμείς τη βρήκαμε λίγο έτοιμη, πιο εύκολη και στρωμένη από σας.

Ξενιτέψατε! Ξενιτέψατε, ό,τι αγαπούσατε περισσότερο στη ζωή, τα παιδιά σας, τόσο για να βρούν τα ίδια μια καλύτερη ζωή, όσο και να βοηθήσουν αυτούς που έμειναν πίσω, μετριάζοντας έτσι τη φτώχεια και τη μιζέρια.

Παλαίψατε! Παλαίψατε σκληρά κάτω από πολύ δύσκολες καιρικές συνθήκες. Οι εργασίες σας γίνονταν με βροχές, χιόνια ή κάτω από πολύ καυτό ήλιο.

Πιστεύω, όμως, όπως και να 'χει μέχρι τώρα η ζωή σας, ότι είσθε ευλογημένοι, γιατί μεγαλώσατε και ζήσατε, κλείνοντας έτσι τον κύκλο της ζωής σας, στον τόπο που γεννηθήκατε, στον τόπο των γονιών σας.

Σας θεωρώ ακόμη ευλογημένους, γιατί με τα χέρια αυτά, που τώρα είναι αδύναμα και γεμάτα ρόζους, δουλέψατε και ποτίσατε με ιδρώτα τη μάνα γη που θρέφει όλους.

Αγαπητοί μας, σας είμαστε ευγνώμονες, γιατί κρατήσατε το Κακούρι ζωντανό, όταν άλλα χωριά ερημώνουν και πεθαίνουν. Υπήρξατε θεματοφύλακες των ηθών, εθίμων και παραδόσεων, παραδίδοντας σε μας τους νεότερους τη σκυτάλη, που τώρα καλούμαστε να συνεχίσουμε την ιστορία του χωριού.

Σας χρειαζόμαστε! Μας είναι χρήσιμες οι συμβουλές σας, γιατί βασίζονται στην πείρα της πολύχρονης ζωής σας. Βλέποντάς σας κανείς παίρνει δύναμη για το μέλλον.

Καλότυχα χρόνια εκείνα που οι παππούδες πάντρευαν τα παιδιά τους και μεγάλωναν, με τις σοφές παροιμίες του λαού, τα εγγόνια τους. Συνυπήρχαν κάτω απ' την ίδια στέγη και οι τρεις γενιές. 'Ηταν όλοι κερδισμένοι και ιδιαίτερα τα παιδιά.

Τώρα, όμως, που έχουν αλλάξει λίγο τα πράγματα, σας παρακαλούμε να είστε αισιόδοξοι και να ξέρετε ότι σας αγαπούμε πoλύ. Εάν βρεθείτε σε δύσκολη θέση, μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια. Ο Σύλλογός μας θα κάνει ό, τι μπορεί.

Τελειώνοντας, θέλω για άλλη μια φορά να σας ευχαριστήσουμε που ήρθατε και να σας ευχηθούμε απ' τα βάθη της καρδιάς μας, να περάσετε με υγεία το υπόλοιπο της ζωής σας, πλούσιοι απ' την πείρα των χρόνων σας και γεμάτοι απ' την αγάπη των παιδιών σας.