รู้จักคน ๆ นี้มั้ย

>>>เพื่อนคนที่เก็บ lecture ให้คุณยามคุณขาดเรียนโดยไม่ต้องบอกล่วงหน้า
>>>เพื่อนคนที่เราไม่ต้องพูดอะไรเพื่อเอาใจเขา
>>>เพื่อนคนที่เราเจอกันตอนเช้าแล้วคุณอยากเล่าให้ฟังว่าเมื่อคืนคุณฝันถึงอะไร
>>>เพื่อนคนที่เราเอ่ยชื่อทุกครั้ง
>>>เวลาพ่อแม่ถามว่าอยู่คุยกับใครไปกินข้าวกับใครมา
>>>เพื่อนคนที่เราเคยยืมเงินมากเกินหลักพัน
>>>เพื่อนคนที่คุณอยู่ด้วยกันท่ามกลางความเงียบแล้วไม่อึดอัด
>>>เพื่อนคนที่รู้ว่าเดือน ๆ หนึ่งเราอ่านหนังสืออะไรบ้าง
>>>ซื้อเทปใครบ้าง
>>>เพื่อนคนที่รู้ว่าร้านไหนเป็นร้านโปรดของเรา
>>>เพื่อนคนที่คนที่เราคิดว่า ถ้างานนั้นไม่มีเขา เราคงกร่อย
>>>เพื่อนคนที่เรารู้ว่าเขาชอบใคร แล้วตอนนี้สถานการณ์ถึงไหน
>>>เพื่อนคนที่โทรหาเราเพราะต้องการคำปรึกษา ไม่ใช่แค่เล่าให้ฟัง
>>>เพื่อนคนที่คนอื่นเขาเวลาเจอเรา ต้องถามหาเขา
>>>เพื่อนคนที่เราไม่เจอกันไปสามเดือน แล้วไม่ต้องกังวลว่าอะไร ๆ
>>>จะไม่เป็นเหมือนเดิม
>>>เพื่อนคนที่เรา.... (อื่น ๆ อีกมากมาย)
>>>อ่านจบแล้วคุณคิดคิดถึงใคร ... คน ๆ นั้น คือ “เพื่อนสนิท” ของคุณ
>>>เอาง่าย ๆ เวลาคุณเจอคนอื่น เขาถามถึงเพื่อนคนไหนของคุณ มีมั้ย
>>>ถ้ายัง หาซะนะ พยายามคิดถึงเรื่อง “การคบเพื่อนเชิงคุณภาพ” ...
>>>ไม่ใช่ปริมาณ เคยมั้ย “เหงาท่ามกลางคนมากมาย” ...
>>>อีกอย่างเพื่อนไม่ใช่แฟนนะ ..เพราะกับเพื่อนเราจะทะเลาะกันเรื่องใหญ่
>>>ๆ ไม่ใส่ใจเรื่องเล็ก ๆ แต่กะแฟนเรามักจะทะเลาะกันเรื่องเล็ก ๆ
>>>จริงมั้ย ??!?