Love……Love……. Love > >


ถ้าใครคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิตและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตาม ที่ทำให้เขาไม่สามารถอยู่กับคุณได้...อย่าได้เสียน้ำตา
แต่จงดีใจที่เราได้พบกัน และเขาทำให้เรามีความสุข
แม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นมากก็ตาม
เพราะ...เวลาจะเป็นเครื่องชี้บ่ง...ถ้าเขาเป็นของคุณจริงๆ
เขาจะต้องกลับมา คุณจะรู้ตัวว่าคิดถึงใครคนหนึ่งมากๆ
ก็ตอนที่คุณคิดถึงเขาแล้วหัวใจคุณเต้นรัวถี่ขึ้น
เพียงแค่เขาเอ่ยวจีทักทายคุณด้วยความอบอุ่นในน้ำเสียง
ก็จะทำให้ประสาทของคุณซาบซ่านผ่อนคลายลงอย่างมีความสุข
ถึงกระนั้นก็ตาม บางทีคุณก็ยังไม่รู้สึกตัวและยังชอบปฏิเสธว่าคุณไม่ได้ชอบเขา และ คุณไม่ได้รักเขา
ปรอทที่จะวัดความรักในหัวใจของคุณได้
เมื่อคุณคิดถึงใครคนหนึ่งแทบทุกขณะจิตและเมื่อคิดถึงแล้ว
ทำให้คุณมีความสุขอย่างประหลาดอยากสละความสุขส่วนตัวให้แก่คนๆ นั้น
แม้ว่าคุณจะเจ็บปวดก็จะทนขอเพียงแต่ว่าอยากให้เขาคนนั้นมีใจรักคุณสักนิด อย่าหันหลังให้กับความรัก
ในขณะที่ความรักยืนจังก้าอยู่ต่อหน้าคุณอย่าได้ไล่มันออกไปจากคุณ
เพราะถ้าคุณทำอย่างนั้นสักวันหนึ่งคุณจะหวนคิดขึ้นมาได้ว่า
สิ่งที่คุณไล่เปิดไปนั้นแท้จริงแล้วครั้งหนึ่งเคยอยู่ใกล้ชิด ตัวคุณนี้เอง...
จงให้คุณค่าแก่คนที่รักคุณมันไม่ใช่เป็นสิ่งที่ง่ายเลยในการที่จะได้พบคนที่ รักคุณจริงๆ
เพราะหัวใจที่จริงจังซื่อตรงหาไม่ได้ง่ายนักและมีคุณค่าสูงเหลือเกิน
บางครั้งสิ่งที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุดในชีวิตไม่ใช่สิ่งที่เราสูญเสียหรือ ผิดหวัง
แต่กลายเป็นความเสี่ยงที่เราไม่กล้าเสี่ยงถ้าคุณคิดว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่ จะทำให้คุณมีความสุขมาก
จงมุ่งไปหามันเพราะในจังหวะของชีวิตคนเรา
เรามักจะไม่ผ่านมาบนถนนสายเดิมนี้ซ้ำอีก
เวลาไม่เฝ้าคอยใคร
ถ้าคุณคิดว่าคุณได้พบกับสิ่งที่ถูกต้องและถูกใจจงถนอมมันไว้อย่างมีคุณค่า
อย่าปล่อยให้เขาหลุดลอยไปอย่าปล่อยให้ความกลัวเข้าครอบงำและดึงเหนี่ยวคุณไว้ ไม่มีใคร
นอกจากคุณเท่านั้นที่จะรู้ว่าอะไรจะทำให้คุณมีความสุขอย่างแท้จริง
น้ำตาสองหยดร่วงลงไปในแม่น้ำ และลอยไปตามกระแสน้ำ
น้ำตาหยดแรกเอ่ยขึ้นมาว่า”ฉันคือหยดน้ำตาของหญิงที่รักผู้ชายคนหนึ่งแล้วกลับต้องสูญเสียเขาไป”
น้ำตาหยดที่สองตอบกลับอย่างสวนควันว่า
“คุณเป็นใคร?ฉันคือหยดน้ำตาแห่งความเสียใจของผู้ชายที่ปล่อยให้ผู้หญิงที่เขารัก
หลุดลอยไปจากเขา..
เมื่อถึงเวลานั้นไม่มีใครจะมาเห็นใจคนที่ปล่อยโอกาสให้หลุดผ่านไปอย่างไม่แยแส
คนเรามักจะไม่เห็นคุณค่าความสำคัญของคนที่เรารักและใกล้ชิดกับเรา จนกระทั่งพวกเขาได้จากเราไป
แล้วถึงมารู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวภายหลังเมื่อรำลึกถึงสิ่งที่เราเคยมี ความรักเหมือนกับการเล่นเปียโน
คุณต้องขึ้นต้นด้วยการเรียนรู้กฏหลังจากนั้นคุณต้องลืมกฏเหล่านั้น
เล่นดีดดิ้นกรีดกรายจากเสียงเร่าร้องของหัวใจคุณเอง
จงมีความกล้าหาญที่จะรัก
แม้ว่าคุณรู้อยู่เต็มอกว่าจะต้องสูญมันไปในที่สุดก็ตามดีกว่าที่คุณจะไม่พบความรัก
เพราะคุณขี้ขลาดเกินกว่าที่จะกล้าเผชิญกับมัน
สิ่งที่ท้าทายมากที่สุดในชีวิตคนเราคือการเสาะหาใครสักคนหนึ่ง
ที่รู้จักความบกพร่อง ด่างพร้อยของเรา ความไม่ดีของเรา
ความแตกต่างของเรา….. แต่เขาก็ยังรักเราอยู่อย่างสุดจิต สุดใจ
ถ้าคุณพบคนอย่างนี้ จงรักเขาให้หมดหัวใจคุณ
เพราะคุณจะหาคนอย่างนี้ได้ไม่ง่ายนักหรืออาจจะไม่พบอีกเลยในชีวิตของคุณ

ความรัก...ที่ประทับใจขอเก็บไว้ในใจแล้วอมยิ้มนะ
ความรัก...ที่ไม่ประทับใจขอเก็บไว้เป็นประสบการณ์
ความรัก...ที่ทำเพื่อผู้อื่นเป็นความภูมิใจแบบเก็บไว้เอง
ความรัก...ที่ทำเพื่อตัวเองนั่นไม่เรียกว่ารัก
ความรัก...ที่คุณเจอในอดีตขอให้เป็นความทรงจำที่แสนดี
ความรัก...ที่คุณเจอในปัจจุบันขอให้สมหวังกันทุกคน
ความรัก...ที่คุณจะเจอในอนาคตขอให้............................. อธิษฐานกันเอาเองนะ
“ถ้าอ๊อกซิเจนทำชีวิตนี้ดำรงอยู่ได้ ความรักก็ทำให้การมีชีวิตนั้นมีความหมายมากยิ่งขึ้น”