|
![]() |
|
"Ik heb een eitje met jou te pellen" zei mijn vrouw toen ik, na haar in het clublokaal van de STAR RIDERS BELGIUM binnenstapt. Gelukkig was het (deze keer) een echt eitje. Omdat de openingsrit vanhet seizoen op paaszondag plaatsvindt, heeft het clubbestuur ervoor gezorgd dat de klokken van Rome voor iedere rijder, en duo, een versierd hardgekookt eitje klaarlegden bij het vertrek. Het is onchristelijk vroeg: afspraak om half tien zondagochtend. Midden in de nacht dus. Voeg daarbij dat het uitgerekend vandaag de eerst dag van het zomeruur is. Het is in werkelijkheid in feite nog maar half negen. Je begrijpt dat menig motard-bioritme ernstig overhoop ligt. Door middel van enkele emmers koffie wordt het zondagochtendbewustzijn van accuut "slaapwandelen", in min of meer "rijvaardig" omgeturnd. De opkomst is een succes. Vijfentwintig motoren, waarvan een tiental met duo. Niet allen is er een linke delegatie uit Limburg afgezakt, maar er heeft zich zelfs een nieuw lid, een zekere Guy, aangemeld. Hij komt zonet per motorfiets aan vanuit Brugge. Er zijn mensen die er heel wat voor over hebben om ons openingsritje bij te wonen. Iets na tienen gijsen we ons in onze truien, vesten, sjaals, handschoenen en helmen. Hoewel de weergoden, en Sabine Haagedooren, ons gunstig gezind toelahen met droog weer, af en toe geparfumeerd met een streepje zon, zijn de temperaturen niet van die aard dat je al in je blote bast op de motor kan rondtuffen. In een lange stoet slingeren we richting Rimst en dan verder westwaarts. Enkele van onze rijders zorgen ervoor dat de kruispunten van de Boomsesteenweg, gooien te snelle rode verkeerslichten roet in het eten. Met luid getoeter verwittigen de achterblijvers de anderen zowat die even inhouden. Onze kopman heeft enkele prachtige landelijke wegetjes uitgezocht die door het prille lentelandschap kronkelen. Een echte wandeling op de motor. Na een tijdje vinden we aansluiting met de "Groentenstreek" route. Deze passeert nagenoeg terug rakelings langs het clublokaal i Rumst. Onderweg, in het zicht can de statie, is het blijkbaar zeer hoog water voor nen achtergebleven Duits met nen blinkenden helm. Hij stapt af en gaat ongegeneerd, maar met veel opluchting, bovenop de spoorwegbrug tegen de leuning p…. En heel de stoet STAR RIDERS mag wachten. Iets voor de middag strijken we neer in "Rick's Café". In dit Amerikaans aandoend café, met grote parking, wordt voor een hapje en een natje gezorgd. Een uitgelezen moment om met de vrienden even bij te praten na de lange winterstop. Onder een stralend lentezonnetje wordt in de vroege namiddag de rit verder gezet. In de wei krijgt een zeeer jong kalf de kolder in de kop en dartelt snel weg van die bende motoren met hun lawaai. Ook zijn er een paar honden danig verschoten omdat die moto's precies een stukske harder kunnen blaffen dan zijzelf. De route brengt ons langs ondermeer St Katelijne-Waver, Onze-Lieve-Vrowe-Waver, Putte en Rijmenam langzaamaan naar Mechelen. Onder veel belangstellende blikken van de lokale inboorlingen donderde onze processie door de straten van Mechelen. Na wat geharrewar, onze kopman kent zijne weg precies niet goed in de stad, prakeren we de machines bij de Grote Markt. De markt zelf ligt helemaal opgebroken. Weer is er zo'n aarzeling van "mannen waar gaan we er hier ene pakken?". Dat probleem wordt echter vlug opgelost. Uit één van de cafétjes komt iemand bewonderend naar de moto's kijken. Hij heeft ook een Wild Star. Dat is onze man en ons café. We hebben die jongen, en zijn vriendin, tussen pot en pint, effe warm gemaakt voor de STAR RIDERS. Vermoedelijk een nieuw lid tussen dit en enkele weken. Nadat we terug vertrekken, worden we na enkele minuten in een omleiding gestuurd en we verliezen de wegwijzertjes van de Groentenroute uit het oog. We zijn hier echter slechts op een boogscheut van Rumst en dus sturen we ons voorwiel dan maar die richting uit. Ondertussen is het lentezonnetje wel achter de wolen gaan rusten. Rond de klol van drieën staan we terug bij ons clublokaal. Hierw ordt nog een laatste koffietje, of zo, gedronken vooraleer we naar huis bollen.
Een prachtige korte trip om het seizoen 2002 in te zetten. Proficiat Eric. [François (rosse baard en haar)] |