Writer : Count H
Adviser : Cain&Elfy
Chapter 2 : Changing of the life way / page 1
เช้าของหลายวันต่อมา จิ๊บๆ.. (นกร้อง)
เฟิร์น : [ใส่คอนแทคไปรร.] ? ...อืม... รร.อยู่ทางไหนนะ? [เมื่อวานก้ไป]
12.00 น.
เฟิร์น : ไชโย! ถึงรร.ซักที
หมับ! [โดนลากแขนไป]
เฟิร์น : ครู[พละ]มีอะไรหรือคะ? จะพาไปไหนคะ?
ห้องผู้อำนวยการ ครืด~ [เสียงเปิดประตู]
ครูพละ : ขอโทษค่ะ ที่พามาช้า ...แฮ่ก...แฮ่ก... เฟิร์นขอโทษซะ เร็ว!
เฟิร์น : ??? มีดาวเต็มท้องฟ้าเลย..
ตุบ! [สลบ]
หมายเหตุ แสดงแผนผังรร. ส่วนห้องผู้อำนวยการอยู่ไหนน่ะหรอ? ทายซิๆ [บ้า] ![]() |
ครูพละ : ฟื้นแล้ว
ผ.อ. : อะไร แค่นี้ก็สลบแล้ว วิ่งมาแค่ไม่กี่ชม.เอง
เฟิร์น : ว่าแต่เรียกหนูมามีอะไร?
ผ.อ. : ไม่มีอะไรมากนักหรอกนะ ก็แค่....
เฟิร์น : ? [ทำหน้างงๆ]
ผ.อ. : ปิ้งป่อง! แท่น แทน แท้น~! อะไรเอ่ย...อยู่ในกอไผ่?
เฟิร์น : ก็ผ.อ.มั้งคะ สรุปที่เรียกหนูมาไม่มีอะไรใช่มั้ยคะ? งั้นหนูกลับล่ะ
ผ.อ. : เดี๋ยวๆๆ มีสิ เดีษยวแป๊ปนึง [พร้อมกับค้นหาเอกสาร] เนี่ยๆ เขาให้ทุนเธอไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นเนี่ย เธอต้องออกเดินทางไปวันนี้นะ
เฟิร์น : หนูไปล่ะค่ะ หนูสละสิทธิ์ ผ.อ.ไปแทนละกัน
ผ.อ. : อย่าเรื่องมากน่ะ [พร้อมกระชากเสื้อด้านหลังไว้ แล้วก็หิ้วไป แล้วก็เปิดหน้าต่าง พร้อมทิ้งของที่อยู่ในมือไป]
เฟิร์น : ว้าก~! อะไรเนี่ย!M อามิตตาพุธ อาแมน พุธโธ สาธุ..... ขอให้ชาติหน้าเกิดเป็น.....
ตูม!! [ตกลงไปในสระน้ำ]
เฟิร์น : ช่วยด้วย! ว่ายน้ำไม่เป็น! จมแล้วๆ!
จ๋อม!
เฟิร์น : อ้าว! มันตื้นนี่หว่า
ผ.อ. : เร็วกลับไปที่หอพัก จัดข้าวของเร็ว
สมมุติว่าตอนนี้เครื่องบิมมาถึงญี่ปุ่นตอน 7.00 น. แล้ว
เฟิร์น : ฮ้าว! ง่วงจัง
หลังจาก check ที่สนามบินเสร็จแล้ว
เฟิร์น : เอ๋ ไม่เห็นมีใครมารับเราเลย ยืนรอตั้ง 30 นาทีแล้วนะ... [ผ่านไป 2 ชม.] แปลกจัง คงต้องไปอง.. [ว่าแล้วก็หยิบแผนที่ขึ้นมา] ว่าแต่...สนามบินนี้มันออกทางไหนหรอ?
[2 ชม.ผ่านไป]
เฟิร์น : เฮ่อ...ในที่สุดก็ออกจากสนามบินนาโตะมาถึงเมือง Tokyo ได้ ดูแผนที่ก่อน (
ใครมันจะไปตรัสรู้ ปรินิพพานว่าที่นี่อยู่ส่วนไหนของ Tokyo) เฮ่อ...ไปหาโรงแรมค้างก่อนดีกว่า
ในห่องพักของโรงแรม
เฟิร์น : ง่วงจัง ได้นอนซักที........ZZzzzzz
... ... ... แกร็ก ... ... ... แกร็ก ... ... แกร็ก ... แกร็ก.....
แอ๊ด~ด! [ประตูห้องเปิด]
เฟิร์น : ZZzzzzz [มีคนเดินมาที่เตียงของเฟิร์น]
เฟิร์น : Zzzz... Zzzz... อึ้ม... ออ.. อ...... [โดนเอาผ้าใส่ยาสลบโปะหน้าแล้วก็สลบไป]