PHANTOM OF THE OPERA… Verhaal

De proloog van The Phantom of the Opera brengt ons naar Parijs, 1905. We bevinden ons in de zaal van de Opera Populaire. Een poster van de oude "Hannibal" produktie, een aantal menselijke schedels, een muziekdoos en een houten pistool uit "Robert le Diable", worden geveild. Een zeventigjarige man in een rolstoel, Raoul, toont opmerkelijk veel interesse voor de stukken. Als laatste wordt een grote luster, die een mysterieuze rol zou hebben gespeeld in een ongeval tijdens een voorstelling, verkocht. De luster, die onlangs werd omgebouwd zodat die op electriciteit werkt, wordt aangestoken. Er volgt een enorme flits, en de toeschouwers worden terug meegenomen naar de glorieuze tijd van de Parijse Opera Populaire.
Eerste acte - Parijs, 1881. We belanden in een repetitie van de opera "Hannibal", en maken kennis met de voornaamste personages van de Opera Populaire. Vooreerst is er Monsieur Lefèvre, de eigenaar van de Opera. De hoofdrollen van de stukken die in zijn gebouw worden gespeeld, worden steevast vertolkt door Ubaldo Piangi (een dikke Italiaanse zanger) en zijn vrouw Carlotta Guidicelli (een bazige Italiaanse vrouw met een schrille stem). Madame Giry, die steeds zwarte kleren draagt, heeft de leiding over het ballet. Monsieur Reyer is de repetitor. Meg Giry en Christine Daaé, twee goede vriendinnen, maken deel uit van het ballet. Joseph Buquet, een oude man met baard, is de toneelmeester.
Tijdens de repetitie van "Hannibal" zien we Ubaldo Piangi in de rol van Hannibal. Carlotta speelt Elissa, de koningin van Carthage. Monsieur Lefèvre, die besloten heeft om de één of andere mysterieuze reden zijn Opera van de hand te doen, komt binnen met Monsieur Firmin en Monsieur André, de nieuwe eigenaars. Op het moment dat Carlotta aan de heren wordt voorgesteld en haar zangkwaliteiten demonstreert, valt een stuk van het decor naar beneden. Buquet verschijnt op het toneel met een doorgesneden koord in zijn hand en wijdt het voorval aan het Spook van de Opera. Ubaldo en Carlotta vertrekken ontdaan; de Opera is meteen zijn twee beste zangers kwijt. Daarna brengt Madame Giry een briefje, waarin het Spook vraagt aan de nieuwe managers loge vijf steeds vrij te houden en niet te vergeten zijn maandelijks loon te betalen.
Firmin en André, die niet geloven in deze mysterieuze spooktoestanden, besluiten in de voorstelling van vanavond de rol van Elissa te laten zingen door Christine Daaé, een balletdanseres met een schitterende stem. Die stem zou ze hebben gekregen nadat ze zangles volgde bij een mysterieuze leraar. Haar optreden wordt een succes. Raoul, de burggraaf van Chagny en tevens ook mecenas van de Opera, woont het optreden bij en herkent haar: Christine was zijn vroegere hartsvriendin.
Na het gala feliciteren de balletmeisjes Christine, die op weg is naar haar kleedkamer. Onderweg hoort ze de stem van het Spook, aan wie ze vraagt tevoorschijn te komen. Intussen komen Raoul, André en Firmin richting kleedkamer. Ze spreken over het succes van vanavond. Raoul kan het niet nalaten een bezoekje te brengen aan Christine. Ze zijn beiden dolgelukkig elkaar weer te zien en halen herinneringen op aan vroeger. Raoul wil gaan souperen met zijn vroegere vriendin en gaat naar buiten om zijn hoed te halen. Plots verschijnt het jaloerse Spook in de spiegel van Christine. Hij neemt haar mee naar de ondergrondse gangen van de Opera.
Het Spook en Christine varen met een bootje doorheen een meer, op weg naar de ondergrondse schuilplaats. Daar plaatst hij Christine voor een spiegel. Ze kijkt er in en ziet zichzelf in een bruidsjurk. Meteen wordt duidelijk wat de plannen van het Spook zijn: hij is verliefd op haar en wil met haar trouwen. Christine valt flauw. Als ze ontwaakt uit haar slaap ziet ze het Spook geconcentreerd aan zijn orgel een stuk componeren. Ze sluipt tot bij hem, trekt zijn masker af en ziet zijn mismaakt gezicht. Het Spook is woedend. Uit medelijden geeft Christine zijn masker terug.
Daarna keren het Spook en Christine terug naar de Opera, waar Buquet bezig is met de balletmeisjes angst aan te jagen door zijn verhalen over het Spook. Hij spreekt onder andere over een vliegende strop waarover hij zou beschikken. Madame Giry tikt Buquet op de vingers en waarschuwt hem voor de gevolgen van zijn loslippigheid. In het kantoor leest Firmin voor uit de kranten, die het hebben over de verdwijning van Carlotta en Christine. Daarna ontdekken Firmin en André dat ze beiden een brief hebben gekregen van het Spook, waarin hij schrijft erg van het optreden van Christine te hebben genoten.
Even later komt Raoul binnen. Hij heeft ook een briefje gekregen, waarin hem gevraagd wordt Christine niet meer te bezoeken. Carlotta verschijnt ook terug ten tonele, met een briefje waarin haar wordt aangeraden de plaats van Christine nooit meer terug in te nemen. Madame Giry en Meg komen de terugkeer van Christine aankondingen en hebben eveneens een briefje bij waarin te lezen staat dat Christine de vrouwelijke hoofdrol moet vertolken in de opera "Il Muto", anders zal er een ramp plaatsvinden die zijn weerga niet zal kennen. De managers geven echter niet toe aan de eisen van het Spook en beslissen Christine de stomme rol toe te kennen: die van lakei. De hoofdrol zal worden vertolkt door Carlotta, de Italiaanse operazangeres.
Tijdens de opvoering van "Il Muto" wil Raoul het Spook uitdagen. Hij neemt plaats op de stoel van het Spook in loge vijf. Het gordijn gaat omhoog en we zien een achttiende eeuws salon, met in het midden een groot hemelbed. De gravin wordt gespeeld door Carlotta. Serafimo, de lakei, is vermomd als haar meid en wordt vertolkt door Christine. In de scène die wordt gespeeld zien we Graaf Don Attilio, die er zijn jongere vrouw van verdenkt hem te bedriegen. Hij wil zijn echtgenote graag betrappen. Daarom vertelt hij haar naar Engeland op zakenreis te gaan, maar blijft stiekem achter een hoekje staan kijken. Hij ziet hoe Serafimo zijn vermomming afdoet en met de Gravin in bed duikt.
Op dat moment laat het Spook van zich horen. Hij is boos omdat loge vijf niet is vrij gebleven. Uit wraak laat hij Carlotta enkele keren kwaken als een kikker en schommelt hij met de luster die boven het publiek hangt. Firmin verschijnt in paniek op het toneel en verklaart dat er een kort optreden van het ballet volgt, waarna de opera zal worden voortgezet met Christine in de hoofdrol. Tijdens het intermezzo valt het dode lichaam van Joseph Buquet naar beneden. Hij werd opgehangen door het Spook. Raoul en Christine vluchten uit angst naar het dak van de Parijse Opera. Christine is verward en bang. Raoul troost haar. Ze vallen in elkaars armen, geven een kus en beloven elkaar hun liefde. Het Spook, die dit schouwspel heeft gadegeslaan van achter een standbeeld, is uitzinnig van verdriet. Na de voorstelling van "Il Muto", terwijl Christine het publiek groet, gooit hij de grote kroonluchter van boven het publiek tot aan haar voeten. Raoul kan net op tijd een ramp voorkomen door de aan de grond genagelde Christine weg te duwen.
Tweede acte - Zes maanden later. Het is nieuwjaar. Alle gasten zijn vermomd en vieren feest op de trap van de Parijse Opera. Ze zingen en maken plezier omdat het al zo lang geleden is dat het Spook iets van zich heeft laten horen. Intussen zien we dat Christine van Raoul een ring gekregen heeft die ze met een ketting rond haar hals draagt, als een teken van hun geheime verloving. Plots wordt de muziek dramatisch en blijkt het Spook één van de verklede gasten te zijn. Hij brengt de managers het manuscript van een zelfgeschreven opera: "Don Juan’s Triomfen", waarin Christine de hoofdrol moet vertolken. Hij trekt de ketting van haar hals en verdwijnt daarna in het niets.
Raoul vraagt Madame Giry om meer uitleg te geven over het Spook. Ze vertelt dat er jaren geleden een rondreizend circus voorbijtrok, waarin allerlei mensen met misvormingen te zien waren. Daar zag ze het Spook, een architect, uitvinder en muziekcomponist, opgesloten in een kooi. Hij was meer monster dan mens. Het Spook ontsnapte, maar kon wegens zijn misvormd gezicht nergens terecht. Sindsdien leeft hij in de kerkers van de Opera.
In hun kantoor bekijken André en Firmin, samen met de rest van het gezelschap, het manuscript van de opera die het Spook heeft geschreven. Ze zijn er niet over te spreken, want het is een vreselijk, onuitvoerbaar en slecht klinkend stuk. Christine heeft schrik en weigert te zingen in het Spook z’n opera, maar ze kan overhaald worden. Dan krijgt Raoul een schitterend idee. Als Christine zingt, zal het Spook vast en zeker de opera bijwonen. Door tijdens de voorstelling de deuren te vergrendelen, zit het Spook als een rat in de val. Eén goed gemikt schot volstaat dan om hem te doden.
Het repeteren van "Don Juan’s Triomfen" verloopt niet vlot, omdat het stuk vol moeilijke noten zit. Reyer probeert achter zijn piano Piangi alsnog het juiste ritme aan te leren. Het Spook is niet tevreden en laat zelf de piano spelen. Plots wordt het teveel voor Christine en loopt ze weg naar het mausoleum. Daar zingt ze tot haar overleden vader, die haar voorspelde dat ze in haar dromen door een engel van muziek zou bezocht worden.
Intussen verschijnen het Spook en Raoul aan het graf. Ze willen beiden Christine voor hen winnen. Als het Spook Raoul aanvalt door vuurballen op hem af te schieten, grijpt Christine Raoul bij de arm en vluchten ze beiden weg. Het Spook is woedend en zet het mausoleum in vuur en vlam.
De avond van de première van het Spook z’n opera sluit de politie alle ingangen af. Het Spook laat zijn stem van alle kanten uit de zaal klinken. Een verwarde politieman schiet in het rond, maar kan hem niet raken. Dan begint de opvoering. We zien hoe Passarino, de bediende van Don Juan (gespeeld door Piagni), instructies krijgt. Don Juan zal zich in Passarino verkleden om te kijken of zijn echtgenote Aminta (gespeeld door Christine) op zijn avances zal ingaan. Don Juan verdwijnt met de kleren van Passarino achter een gordijn. Zonder dat de acteurs het doorhebben wordt Piangi vermoord - en zal het Spook zijn rol overnemen. Het duurt een tijdje eer Christine de dubbelrol van het Spook (die nu Don Juan vermomd als Passarino speelt), heeft ontdekt. Ze rukt zijn vermomming af, waarop het Spook haar meesleurt naar zijn schuilplaats. Intussen wordt het lijk van Piangi ontdekt en de achtervolging ingezet.
Het Spook en Christine varen via het meer naar de geheime schuilplaats. Intussen krijgt Raoul van Madame Giry aanwijzingen hoe hij het rijk van het Spook kan bereiken. Hij krijgt de opdracht steeds zijn hand ter hoogte van het oog te houden, zodat de vliegende strop niet rond zijn nek terecht kan komen. Raoul springt in het water en zwemt naar Christine. Het Spook heet hem welkom en slaagt er in een oogwenk in een vliegende strop om zijn nek aan te brengen. Raoul moet vervolgens toekijken hoe het hopeloos verliefde Spook Christine voor de keuze stelt: ofwel trouwt ze met hem en krijgt Raoul de vrijheid, ofwel sterft Raoul ter plekke…