Sacco en Vanzetti…  Verhaal

1947
De gemeenschapsruimte in een ouderlingentehuis. De 51- jarige Rosa Sacco (Vera Mann) is op bezoek bij de oude rechter Thayer (Nand Buyl). Zij dwingt de man tot een gewetensonderzoek betreffende de vreselijke gebeurtenissen met haar man in de jaren '20.
1908
Jonge Europeanen komen onder gejuich en vreugdekreten aan in het beloofde land Amerika. Onder hen veel Italianen. Algauw spat de droom uit elkaar. Er is geen werk, zij zijn niet welkom. Maar het harde leven heeft ook zijn mooie kanten: Nicola Sacco (Tom van Landuyt) leert de mooie Rosa kennen met wie hij trouwt en die hem een zoontje, Dante, schenkt. Als enkele jaren later Amerika in oorlog komt, deserteert Sacco, afkerig van elke vorm van geweld. Het is in deze periode dat hij Bartolomeo Vanzetti (Hans Peter Janssens) leert kennen, een land- en geestesgenoot. Samen met o.a. hun vriend Salsedo (Wim van den Driessche) verkondigen zij hun gedachtegoed en trachten zij de arbeiders en hun lotgenoten op een lijn te krijgen.
Op een mooie lenteavond komt Vanzetti met het nieuws dat Salsedo gearresteerd en vermoedelijk uit het raam van de 14de verdieping van een politiekantoor geduwd is. Zij moeten onmiddellijk de vrienden waarschuwen. Mike Boda, een kennis van het tweetal zal voor een wagen zorgen. Wat Sacco en Vanzetti echter niet weten is dat Boda gezocht wordt i.v.m. een roofmoord in South Braintree. Als Sacco en Vanzetti bij Boda arriveren worden zij door de politie opgepakt. Tijdens het daaropvolgende verhoor beschuldigt procureur Katzmann hen van betrokkenheid bij de dubbele moord in South Braintree enkele dagen tevoren. Drie vrouwelijke getuigen pleiten Sacco en Vanzetti vrij, doch Katzmann wil het onderzoek op deze piste verderzetten. Hij laat Levangie, een norse, racistische spoorwegwachter, als vierde getuige opdraven en die verklaart onder ede Vanzetti te herkennen. De mannen blijven aangehouden. Tijdens het kruisverhoor blijven zij alle schuld afwijzen, maar Katzmann beschuldigt hen officieel van roof en dubbele moord. Elk contact met vrouw en kind wordt Sacco ontzegd. Het Amerikaanse volk richt zich fanatiek tegen de Italiaanse verdachten.
Het proces van het jaar. De belangstelling van de pers is overweldigend. Rosa zit tussen het publiek. Twee van de vrouwelijke getuigen herzien hun verklaring ten nadele van Sacco en Vanzetti, terwijl de manipulaties van Katzmann onverminderd doorgaan. Nicola Sacco raakt de wanhoop nabij. Levangie herhaalt zijn eerdere getuigenis. Daarop bereikt de mediahysterie haar hoogtepunt. Alle getuigen bevestigen hun verklaringen aan de journalisten.
Rosa bezoekt haar man in de gevangenis. Tot grote verslagenheid van Sacco wil de kleine Dante niet meer meekomen. Hij is bang door wat hij allemaal op school over zijn vader hoort.
Tijdens het kruisverhoor van Sacco en Vanzetti laat procureur Katzmann niet af hen te beschuldigen van geweldpleging, moord, bolsjewisme en anarchie. Uiteindelijk roept hij de Amerikaanse jury op hun plicht te doen, waarop Rosa buiten zichzelf reageert: "Jullie willen hem vermoorden!" Rechter Thayer schorst de zitting.
De jury acht Sacco en Vanzetti schuldig aan roof en moord in de eerste graad. Het publiek reageert verdeeld. Sacco raakt buiten zichzelf, Vanzetti blijft kalm en waardig. Beiden worden veroordeeld tot de elektrische stoel. In alle uithoeken van de wereld worden solidariteitsacties en manifestaties gehouden. Overal duiken spandoeken met slogans op.
Wanneer Rosa Sacco nogmaals bezoekt heeft ze Dante wel bij, maar hij blijft op afstand. Sacco vertelt hem een sprookje over haat en liefde. De schrik blijft echter. Na het vertrek van de bezoekers vertelt hun medegevangene Madeiros hen dat hij bij de moorden in Braintree betrokken was en ook de andere daders kent. Tot grote vreugde van Vanzetti wil hij dat ook getuigen. Helaas weet Katzmann de zaak ook nu weer zodanig te manipuleren zodat het gerecht niet ingaat op het verzoek een nieuw proces te beginnen. Madeiros is ontoerekeningsvatbaar verklaard.
Het allerlaatste sprankeltje hoop is een genadeverzoek bij gouverneur Fuller. Ook dit is tevergeefs. Sacco en Vanzetti omhelzen elkaar voor het laatst. Op 23 augustus 1927 sterven zij op de elektrische stoel.