Door de jaren heen zijn er vele schepen vergaan of gesloopt. Er werd toen niet echt gelet op de waarde van sommige schepen die zij hadden gehad in een Vloten Oorlog. Pas later stond men er bij stil wat het schip had betekend voor de uiteindelijke overwinning. Andere schepen haalden de sloop niet en gingen ten onder. Op deze pagina's staan enkele legendarische schepen, die in de Vloten Oorlogen veel betekenden en een beslissende factor hadden of dat hadden kunnen hebben. Momenteel hebben we er 5 gevonden en hopen we er op den lange duur er meerdere aan te kunnen toevoegen.
 
 
 

Op 6 maart 1997 werd het slagschip Missouri op stapel gezet en op 13 september 1998 voltooid. Ze was 232 cm lang en 33 cm breed. Haar bewapening bestond uit negen 4 mm kanons, twintig 1 mm kanons en een groot aantal luchtdoelkanons. Toen het schip in dienst werd gesteld door de 7M-Vloot was het het eerste echte slagschip dat ooit dienst deed. In onvoltooide staat nam de Missouri deel aan 2 zeeslagen en was zelfs tot na haar uit dienst stelling nog steeds het meest gevreesde slagschip uit de geschiedenis van de Vloten Oorlog.
      De Martijnse Vloot had in 1997 waar te leiden gehad door toedoen van de Missouri. Bij haar acties gingen 2 machtige slagkruisers ten onder. In september 1999 werd de Missouri buiten dienst gesteld. De Missouri was het grootste schip dat ooit bij de 7M-Vloot dienst deed. Begin 2003 waren er plannen om de Missouri in dienst te stellen bij de Black Warrior Fleet, totdat de Red Warrior Fleet besloot af te zien van de bouw van de Impero. Thans wacht het oude slagschip haar lot af. De kans dat het slagschip ooit nog in dienst word gesteld is uiterst klein
 
 
 
Het Slagschip Massachusetts
Op 29 mei 1999 werd de Massachusetts op stapel gezet en op 3 januari 2000 voltooid. Het zou 1 van de meest legendarische schepen worden van de 7M-Vloot. Zijn bewapening bestond uit negen grote 4 mm kanons, twintig 1 mm kanons en een aanzienlijk aantal luchtdoel kanons. Het slagschip was 207 cm lang en 32,5 cm breed De onderwater bescherming tegen torpedo's was in die tijd de beste die er was en maakte het slagschip nagenoeg onzinkbaar.
        In dienst van de 7M-Vloot nam de Massachusetts deel aan 4 zeeslagen. Op 18 oktober 1999 nam het schip deel aan De Grote Slag , waarbij het grootste deel van de deelnemende schepen ten onder ging. Op 28 december 1999 nam de het schip deel aan De Tweede Slag, wat de laatste zeeslag was dat de Massachusetts op land uitvocht. Op 14 juni 2000 nam het slagschip deel aan de Eerste Slag In Het Raymondse Meer, waarbij het schip 3 tanks vernietigde. Op 29-06-2000 nam de Massachusetts deel aan de Tweede Slag In Het Raymondse Meer en vernietigde 4 vliegtuigen.
        Op donderdag 6 juli 2000 werd de Massachusetts om 12:45 uit dienst gesteld door de 7M-Vloot, die kort daarna werd opgeheven. Een tijd lang wachte het slagschip zijn lot af. Uiteindelijk werd hij op 25 juni 2003 opnieuw in dienst gesteld bij de Black Warrior Fleet, na eerst grondig te zijn herbouwd.
 
 
 
De Slagkruiser Prince Of Wales
De Prince Of Wales was 1 van de 2 het grootste verliezen geweest dat de 7M-Vloot ooit leed. Het was een schip van ongeveer 100 cm lang en was opvallend breed. Ze werd begin 1995 gebouwd. De hoofdbewapening bestond uit tien 3 mm kanons verdeeld onder twee vierlingtorens en een tweelingtoren. De secundaire bewapening betond uit een groot aantal luchtdoelkanons en zestien 1 mm kanons verdeeld over acht kleine tweelingtorens. Een ander opvallend kenmerk was dat het schip ontzettend veel reddingsboten had, waaronder 1 rode. De Prince Of Wales was zeer goed bepantserd, vooral midscheeps. Vanaf de achterste grote geschutstoren tot de voorste grote geschutstoren had het schip een extra gordel en was het daar 6 lagen karton dik. Voor de rest van het schip bestond de bepantsering uit 3 lagen karton.
      Als enige van haar klasse bezat de Prince Of Wales geen onderwaterschip. Ze was de eerste van haar klasse en had twee zusterschepen. Het waren de Duke Of York en de King George V. De Prince Of Wales behoorde zonder twijfel tot 1 van de beste schepen die de 7M-Vloot in 1995 bezat en zou een grote indruk maken.
      Al snel brak er een oorlog uit tussen de Ryan Vloot en de 7M-Vloot. De Prince Of Wales kreeg de eer om het eerste gevecht uit te vechten voor de vloot. Op vrijdag 10 maart 1995 raakte de Prince of Wales in gevecht met de Jim Ricardo, die een hoofdbewapening had van zeven 4 mm kanons. Beide partijen schoten met waterpistooltjes en wierpen een waterzakje (ook wel waterbom). Voor de Jim Ricardo was de waterbom catastrofaal. Haar pantser van 1 laag papier bezweek en zakte in, vervolgens bleef het schip met een zware slagzij naar rechts in het water liggen en was ten dode opgeschreven. De Prince Of Wales kon het waterzakje gemakkelijk incasseren en leed geen schade. Ondanks dat de Jim Ricardo zinkende was en het water door de patrijspoorten naar binnenliep bleven beide partijen met de waterpistooltjes schieten. Ongeveer 5 minuten later verdween de Jim Ricardo naar de bodem van de sloot. De Prince Of Wales was alleen wat vochtig geworden. Na de slag werd de Jim Ricardo gelicht en gesloopt door Ryan.
      Ook het tweede gevecht mocht de Prince Of Wales die dag uitvechten. Ditmaal moest de Prince Of Wales het opnemen tegen het vliegkampschip Hiru. De Hiru was erg hoog en erg instabiel, vergeleken met de brede Prince Of Wales. Het gevecht duurde misschien maar 5 minuten. Nadat beide partijen hun waterzakje hadden geworpen, sloeg de Hiru om en bleef de Prince Of Wales onbeschadigd. Hierna schoten beide partijen weer met hun waterpistolen. Ryan zag kennelijk dat dat niet hielp tegen de Prince Of Wales en goot de tank van zijn Supersooker 50 over de Prince Of Wales heen. Hij herhaalde dit een paar keer. De Prince Of Wales werd hierdoor erg vochtig. Ryan besloot zich uiteindelijk terug te trekken. Ondertussen werd de Hiru overreden door een fiets en later in de sloot gedumpt.
      De Prince Of Wales was door de laatste zeeslag erg vochtig geworden en er was zelfs een gat in het dek ontstaan rechts van de grote achterste geschutstoren. Omdat het te vochtig was kon het niet worden gemaakt, dus moest het schip eerst drogen.
      Op zaterdag 11 maart 1995 nam de nog vochtige en onherstelde Prince Of Wales deel aan het vierde gevecht van de oorlog, wat haar derde en laatste gevecht zou worden. Ze moest het op nemen tegen de Scheleswig-Holstein, haar verbouwde ex-zusterschip Duke of York. In plaats van met waterpistolen schieten werd er die dag met kluiten gegooid, die de Prince Of Wales fataal werden. Het gevecht duurde waarschijnlijk 5 minuten en na 5 tot 8 treffers maakte de Prince Of Wales plotseling een halve slagzij naar rechts en zonk. Er was zelfs een plons te horen toen ze zonk. Toen gebeurde er iets wat waarschijnlijk het meeste indruk: Het rode reddingsbootje van de Prince Of Wales dreef naar de oever van de sloot en raakte deze voor Raymonds voeten. De Prince Of Wales werd later gelicht door Ryan en gesloopt.
 
 
 
Het Slagschip Sevastopol
Op 19-12-1999 werd het slagschip Sevastopol op stapel gezet en op 24-12-1999 afgebouwd, waarna het bij de Leentfaar Vloot in dienst werd gesteld. Het 166 cm lange slagschip werd grotendeels van karton gebouwd en bezat een pantserwand van 3 mm dik hout. Deze pantserwand liep van de brug naar de commandotoren. Het ruim was verdeeld in 8 waterdichte compartimenten. De bewapening bestond uit twaalf 4,5 mm kanons verdeeld in vier drielingtorens, verder bezat de Sevastopol een vijfling en een vierling torpedobuis installatie. De commandotoren was naast commandotoren ook een munutie opslagplaats. Onder de commandotoren is in het ruim het grootste deel van de munitie opslagplaats. Waar de vijfling torpedobuisinstallatie stond had oorspronkelijk de 2e pijp moeten komen, met eronder een extra machinekamer. Dit werd gewijzigd om de gevechtskracht te vergroten. De Sevastopol was het zwaarst bepantserde schip dat de Leentfaar Vloot bezat.
      Op 28 december 1999 bracht de Sevastopol de Deutschland tot zinken met 1 granaat en 7 torpedo's. Zelf werd de Sevastopol door 3 torpedo's geraakt, afkomstig van de Deutschland. De voorste 3 waterdichte compartimenten werden getroffen, waaronder de machinekamer. Door de torpedotreffer in de machinekamer kon de Sevastopol niet meer varen en konden haar grote 4,5 cm kanons het vuur niet meer openen. Al snel werd de Sevastopol door een ander schip tot zinken gebracht met 12 treffers. De Sevastopol brak in tweeën en het voorstuk ligt sinds 28 december 1999 op de bodem van een sloot in Ridderkerk.
 
 
 
De Slagkruiser Gangoe
Pas op 02-05-2000 werd serieus aan een nieuwe slagkruiser begonnen voor de Martijnse Vloot. Het was de Gangoe, waarvoor op 2 mei de onderdelen werden gemaakt. De slagkruiser werd op 30-05-2000 op stapel gezet en op 31-05-2000 voltooid. Oorspronkelijk zou het schip een bewapening van achttien 4,5 mm kanons krijgen. Dit werd echter door ruimte gebrek teruggebracht met vijftien 4,5 mm kanons, verdeeld in vijf drielingtorens. De romp werd geheel van hout gebouwd, slechts enkele schotten zijn van karton. Het dekpantser en het gordelpantser waren gemaakt van 2 mm dik hout (het dek onder de brug was van 3 mm dik hout). De bodem was gemaakt van 3 tot 4 mm dik hout. De bovenbouw was gebouwd van 3 laags karton. Alle hutten en geschutstorens waren ook bepantserd met 3 lagen karton. Het 213 cm lange schip bezat 2 minutiemagazijnen: een kleine en een grote. De grote stond achter de brug. De romp bestond uit 3 moten, die voor de stabiliteit werden verzwaard met stenen.
      Op 14 juni 2000 werden de machtige slagkruiser Gangoe en het transportschip Leander tijdens tot zinken gebracht. Na de slag wilde Martijn het achterstuk en het middenstuk van de Gangoe slopen, maar werd door Raymond overgehaald om dit niet te doen. Later wilde Martijn het wrak van de Gangoe ombouwen tot vliegkampschip.
      Op 27 juni 2000 werd de romp van de Gangoe hersteld en omgebouwd tot vliegkampschip. Het schip bezat na de verbouwing slechts 1 grote geschutstoren, bewapend met drie 7M-P45-RM kanons. De oude brug is blijven staan en het gehele dek werd vervangen, door een nieuw dek van 3 lagen karton. Midscheeps stond een hangar, die was uitgerust met 2 liften en was bepantserd met 3 lagen karton, evenals het vliegdek. Op 27 juni 2000 werd de Gangoe opnieuw en als vliegkampschip in dienst gesteld.
      Op 29 juni 2000 nam de Gangoe deel aan een beslissende zeeslag. 4 vliegtuigen van de Gangoe brachten het oude schip Halloween tot zinken. De Gangoe ontsnapte vervolgens aan een luchtaanval van 7M-Vloot, maar werd door een torpedo getroffen in het derde ruim, waar de machinekamer zat. De Gangoe werd ingehaald door schepen van de 7M-Vloot. Bij deze tweede confrontatie kwam de Gangoe er minder goed van af en werd het schip binnen 7 minuten met 5 treffers tot zinken gebracht. Om 13:45 zonk het grote schip. De restanten werden geborgen en in 2001 gesloopt.